زورگیرانی که چند روز پیش ویدیوی زورگیری شان در فضای مجازی منتشر شده بود به گفته خودشان یک 206 را در خیابان های «بالا شهر» دیده بودند و دخترکی تنها که آن را می راند؛ بنابراین پیش خودشان فکر کرده اند پس حتما آدم پولداری است! شاید هم می دانستند که همیشه اینطور نیست اما چه فرقی می کند؟ لابد با خود گفته اند یقینا اوضاع قربانی این ماجرا به بدی آنها که نیست!
همه ما می دانیم که فقر به هیچ وجه جواز بی اخلاقی نیست تا چه رسد به زورگیری های اینچنین که عواطف اجتماعی را نیز جریحه دار می کند. بنابراین عینیت اخلاق فراتر و مستقل از فقر و غناست و برخورد قضایی با این عمل مجرمانه ضروری است. اما این هم واقعیتی است که در برابر بی اخلاقی و زورگیری های پنهان ثروتمندان معمولا از این نوع برخوردهای برق آسا و قهرمانانه خبری نیست.
نمونه های دورتر هیچ، آیا گیرندگان ارزهای ۴۲۰۰ تومانی پس از چند سال آن را برگردانده اند؟! ممکن است سادگی جرم در زورگیری های متعارف و خشونت آن در قیاس با پیچیدگی و صورت غیر خشن تخلفات مالی در ماجرای گیرندگان ارز ۴۲۰۰ تومانی، سرعت و قاطعیت برخورد با این زورگیری های متعارف را توجیه کند اما آیا حجم تخلفات مالی مربوط به ارز4200 یا سایر موارد مشابه همین توجیه را برای سرعت بخشیدن یا اساسا ایجاد اراده در رسیدگی به آن تقویت نمی کند؟! گویا ثروتمندان معمولا مطبوع ترند و همین هم خشونت و بی اخلاقی شان را پنهان می کند. به فرموده شهسوار عدل، امام علی (ع): اگر فقیر راست گو باشد، او را دروغ گو می شمارند و اگر پارسایی کند، او را نادان می پندارند!
در مباحث جامعه شناسانه گفته می شود اساسا یکی از دلایل طغیان ضعفا همین خشم فروخورده ناشی از نابرابری مضاعف و درمان نشده است. در چنین «برون ریزی» هایی ما با یک رویداد «طبیعی» نیز مواجه هستیم نه یک رخداد کاملا «انسانی» که باید صرفا از منظر اخلاقی یا حقوقی مورد داوری قرار بگیرد. به همین دلیل نیز گاه در برخی محکومیت های قانونی و اخلاقی در برخورد با بعضی مجرمان این نکته محل توجه قرار می گیرد چرا که انسان یک موجود کاملا اخلاقی و عقلانی نیست بلکه رفتارش متاثر از یک زمینه طبیعی و نیازهای طبیعی نیز هست.
امام علی (ع) فرموده است: هرکس غذا و خوراک نیابد، خطاهایش زیاد می شود. نزدیکی «فقر» و «کفر» نیز بارها مورد تاکید بزرگان دینی ما بوده است. پیداست که وقتی فقر مستعد کفر و ناسپاسی به خالق است در برابر مخلوق تا چه اندازه ویرانگر است!
برخی کسان خوش دارند بر «اتباع بیگانه» بودن خاطیان این قبیل حوادث انگشت بگذارند بدون اینکه به یادبیاورند زورگیری های ظاهرا افزایش یافته اخیر ( و در گذشته) به هیچ وجه محدود به اتباع «بیگانه» نیست. اصلا بیگانگی مفهوم «جغرافیایی» و «خونی» نیست. چرا که باز هم به قول معصوم «تهی دست، در وطن خویش هم غریب است» و «بی نیازی در غربت، وطن است و نیازمندی در وطن، غربت»
بدیهی است و باز هم تاکید می شود که این سخنان به هیچ وجه به معنای عدم برخورد قضایی با زورگیران و توجیه عمل مجرمانه آنان نیست و باید از پلیس هم تشکر کرد که در چنین جرایمی به سرعت عکس العمل نشان داده و از امنیت شهروندان دفاع می کند. مخاطب این تذکر «حکمرانان» و یادآوری مسوولیت های اجتماعی سنگین آنان است که باید در اداره کلان جامعه مسیری را در پیش بگیرند که نه پلیس و نه فرودستان بازندگانش نباشند.
