با گذشت سه هفته از ورود کرونا به کشور، عصر پنج شنبه 22 اسفندماه، سرلشگر باقری، رئیس ستادکل نیروهای مسلح با فرمان رهبری موظف به تشکیل قرارگاه درمانی شد. این اتفاق بسیار مهم و معنادار بود.

از ابتدای ورود کرونا به ایران ستاد ملی مقابله با کرونا به ریاست وزیر بهداشت تشکیل شد. با گذشت زمان مشخص شد وزیر بهداشت توانایی و قدرت کافی برای ریاست بر این ستاد فرابخشی را ندارد. به همین سبب درخواست ها از رئیس جمهور برای پذیرش ریاست این ستاد و انجام وظیفه قانونی بیشتر و بیشتر شد. 

اما حسن روحانی در روز 21 اسفندماه در جلسه هیئت دولت اعلام کرد نیازی به تشکیل جلسه روزنامه به ریاست رئیس جمهور حس نمی کند و فقط هفته ای یک بار در جلسات ستاد ملی مقابله با کرونا شرکت می کند و در همین حد هم کفایت می کند.

در چنین وضعیتی فرمان رهبری به سردار باقری صادر شد و مصوبات نخستین جلسه این قرارگاه حکایت از عزم جدی نیروهای مسلح برای مدیریت برای دارد.

بنا بر آنچه سردار باقری به خبرنگاران گفته است این جلسه چند مصوبه مهم داشت:

1- رصد وضعیت سلامتی همه ایرانیان در طی 7 تا 10 روز آینده

2- خلوت کردن خیابان ها، جاده ها و فروشگاه ها طی 24 ساعت

3- تهیه اقلام بهداشتی مورد نیاز مثل ماسک و کیت تشخیص کرونا

4- به کارگیری و آموزش نیروهای داوطلب برای کمک به کادر درمانی بیمارستانها

 دو تصمیم از تصمیمات اتخاذشده بسیار مهم هستند:

الف- تصمیم برای  خلوت کردن خیابان ها و جاده ها . از ابتدای کشف این ویروس در کشورمان افراد زیادی درباره ضرورت قرنطینه شهرهای آلوده سخن گفتند. البته عمده این افراد با نگاه به تجربه چین بر ضرورت قرنطینه تاکید می کردند. با همه این احوال، قرنطینه کامل از ابتدا در دستور کارمسئولین کشور قرار نگرفت. دلایلی که از سوی مسوولان وزارت بهداشت در رسانه ها برای قرنطینه نکردن شهرها بیان شد دلایل عجیبی بود. مثلا گفته شد قرنطینه کامل قدیمی و برای زمان جنگ جهانی دوم است. متاسفانه دلایل واقعی این تصمیم با مردم در میان گذاشته نشد. درحالی که اگر در این زمینه با مردم گفتگو می شد احتمالا بخش های زیادی از مردم این تصمیم را می پذیرفتند. 

قرنطینه کامل مشکلات خاصی برای هر کشور ایجاد می کند که حل و رفع آن مشکلات نیازمند یک نظام حکمرانی بسیار قوی مانند چین است. یکی از مشلاتی که ممکن است به وجود آید کمبود ارزاق و کالاها در فروشگاههاست؛ اتفاقی که در همین چند روز در کشورهای اروپایی تحت قرنطینه رخ داده است. مسئله دیگر به امکان واقعی قرنطینه برمیگردد. آیا می توان یک شهر را جوری قرنطینه کرد که از آن شهر هیچ کس خارج نشود؟

به نظر می رسد این اتفاق ممکن نباشد چه اینکه درباره ووهان هم گفته می شود چند میلیون نفر از زمان اعلان قرنطینه تا زمان اجرای آن از ووهان خارج شده و باعث پخش شدن ویروس در بقیه شهرها شدند. به خصوص اینکه درباره کشور ما وزارت بهداشت به این نتیجه رسیده بود که قبل از کشف ویروس در قم، کرونا در شهرهای دیگر هم پخش شده است و قرنطینه در آن زمان سودی نداشت.

اما آنچه قطعا سودمند بوده و هست یک قرنطینه محدود در حد کنترل رفت و آمد درون شهری و بین شهری است. همان چیزی که سردار باقری تلویحا به آن اشاره کرده است. با کنترل رفت و آمد بین شهری می توان از شیوع ویروس در شهرهای مختلف جلوگیری کرد؛ اقدامی که ساکنین برخی شهرها داوطلبانه آن را در هفته گذشته عملی کرده بودند و مانع ورود اتومبیل های شهرهای دیگر به شهر خود می شدند. چه بهتر که اکنون حاکمیت این وظیفه را به عهده بگیرد.

به نظر می رسد خبر عدم پذیرش زائر در نوروز که توسط آستان قدس رضوی اعلام شد یکی از نتایج این دستورالعمل باشد.

کم کردن رفت و آمد در داخل شهرها هم بسیار مهم است که این مسئله با تعطیل کردن همه مشاغل به غیر از مشاغل خدماتی ضروری امکانپذیر است. در این چند روز گزارش های تصویری از نقاط مختلف کشور منتشر می شد که در آنها بازار و خیابان های شهرهای مختلف بسیار شلوغ بود. با تعطیلی بازارها و مراکز خرید و تعطیلی ادارات دولتی می توان رفت و آمدهای درن شهری را به خوبی کنترل کرد تا جلوی انتشار بیماری گرفته شود.

ب- به کارگیری نیروهای داوطلب برای کمک به کادر درمانی کشور مسئله بسیار مهمی است که به آن توجه شده است. کادر زحمتکش درمانی کشور اعم از پرستاران، پزشکان، بهیاران و نیروهای خدماتی در مدتی که این بیماری در کشور ما وارد شده با تمام توان مشغول فعالیت برای بهبودی بیماران هستند.

به بیان دیگر باید گفت در این سه هفته فشار زیادی کادر درمانی کشور وارد شده و این فشار نباید به همین صورت ادامه پیدا کند چرا که پیش بینی ها از این حکایت می کنند که در خوشبینانه ترین حالت تا پایان فروردین نظام سلامت کشور درگیر این بیماری است و تا آن زمان باید پرستاران و پزشکان به فعالیت خود ادامه دهند.

پس بهترین راهکار که توسط رسانه ها و برخی سازمان های مردم نهاد مطرح شد اضافه کردن نیروهای داوطلب و آموزش آنها برای کمک به نیروهای بخش سلامت کشور است. به همین جهت به نظر می رسد تصمیم قرارگاه درمانی ستادکل نقش مهمی در ادامه این نبرد داشته باشد.