در روزهای اخیر و در فضای پس از برگزاری انتخابات پارلمانی در فلسطین اشغالی، شاهد تحولاتی بودهایم که در بطن خود از تشدید تنش و اصطکاک سیاسی و اجتماعی در اراضی اشغالی خبر میدهند. در این راستا، رئیس جمهور صهیونیستها، گادی آیزنکوت را(به عنوان چهره منتقد نتانیاهو) نامزد کرسی نخستوزیری رژیم صهیونیستی کرده و از او درخواست تشکیل دولت کرده است.
با این حال، علیرغم گمانهزنیهای اولیه، روند تحولات حاکی از این است که در ائتلاف سیاسی منتقد نتانیاهو نیز برخی شکاف ها ایجاد شده و مثلا نفتالی بنت، نخست وزیر اسبق صهیونیست ها گفته که حاضر به ائتلاف با احزاب عربی جهت تشکیل دولت جدید نیست. این تصمیم بنت پس از دیدار وی با نتانیاهو اتخاذ شده است. تحقق این مساله به معنای سخت شدن کارِ آیزنکوت جهت تشکیل دولت جدید است. در عین حال، نتانیاهو و طیف سیاسی متحد او هم ظرفیتی برای تشکیل دولت به صورت مستقل و یا با جلب حمایت سیاسی رقبا ندارند.
حال در این فضا، به وضوح می توان بنبست سیاسی در فلسطین اشغالی را مشاهده کرد. بنبستی که اخیرا در جریان جلسه کِنست صهیونیست ها نیز خود را به نمایش گذاشت و چهره های رقیب و مخالف، همدگیر را با الفاظ تند خطاب می کردند . با توجه به اینکه روند معادلات سیاسی و اجتماعی در اراضی اشغالی از هر سناریویی الا حصول اجماع و وحدت خبر می دهد، به نظر می رسد همچنان بایستی شاهد درگیری و تنش در فلسطین اشغالی باشیم.
در این فضا، نه نتانیاهو به عنوان نخستوزیر موقت فضای مانور چندانی دارد و نه گادی آیزنکوت به عنوان نخستوزیرِ تعیین شده، می تواند کنشگری خاصی باشد. هرکدام از آن ها نیز کرسی نخستوزیری صهیونیست ها را تصاحب کند، با سیلی از تنش ها و مخالفت ها رو به رو است. وضعیتی که در شرایط تشدید بحرانهای امنیتی رژیمصهیونیستی، بیش از گذشته، این رژیم را به لبه پرتگاه نزدیک میکند.
