دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به تازگی جهت شرکت در نشست مجمع همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه(اپک)، وارد شهر شنزن چین شده است. شی جین پینگ رئیس جمهور چین در فرودگاه بینالمللی بائوآن از ترامپ استقبال کرد. از جمله برنامه های رئیس جمهور آمریکا در چین، شرکت در یک نشست سه جانبه با حضور روسای جمهور چین و روسیه است. رویدادی که توجهات زیادی را به خود جلب کرده است.
در مورد سفر ترامپ به چین، واقعیتهایی وجود دارند که کاخ سفید چندان مایل به افشای آن ها نیست.
به عنوان مثال، بسیاری از صاحب نظران معتقدند که این سفر بار دیگر از نیاز آمریکا به تعامل با چین، علیرغم لفاظی های تهاجمی کاخ سفید علیه پکن خبر می دهد. ترامپ و متحدانش مدام جلوی دوربین های رسانه ای و خبری، مواضع تهاجمی و حداکثری را علیه چین مطرح می سازند با این حال، در صحنه میدانی، به شدت محتاج تعامل و همکاری با چین هستند. جالب اینکه حتی رسانه های آمریکایی و چهره های نزدیک به ترامپ نیز اقرار کرده اند که رئیس جمهور آمریکا در سفر به چین سعی دارد تا با رئیس جمهور چین، مدیریت منازعه و رقابت کند و دنبال توافقات تازه نیست. دلیل هم روشن است زیرا از یک سو آمریکا توان تحمیل توافقات تازه به چینی ها را ندارد و از سوی دیگر، ظرفیت های تنش های بیشتر با پکن را هم ندارد.
نکته دیگر اینکه بخش زیادی از رایزنی های ترامپ در چین معطوف به گفتگو در مورد مساله ایران است. در واقع، رئیسجمهور آمریکا چه در گفتگو با رئیس جمهور چین و چه رئیس جمهور روسیه سعی دارد آن ها را قانع به کاهش همکاری های اقتصادی و سیاسی و امنیتیشان با ایران کند. این در حالی است که پکن و مسکو منافع عینی و جدی در تقویت همکاریها با ایران دارند و در عین حال، همکاری با تهران را جلوه ای از تقویت بلوک قدرتهای نوظهور در عرصه بینالمللی ارزیابی می کنند. بلوکی که مورد حمایت آن ها و در تقابل با بلوک قدرتهای غربی است.
ورای همه این ها، بسیاری در آمریکا معتقدند که شرکای راهبردی آمریکا در منطقه آسیا-اقیانوسیه نظیر کره جنوبی، ژاپن و استرالیا نیز برداشت خاص خود را از سفر ترامپ به چین و رایزنیهای وی با مقام های چینی و روسی دارند. آن ها به عینه می بینند که آمریکا در طی سال های اخیر، این دسته از کشورها را به خط مقدم تقابل با چین تبدیل کرده است اما به وقتش، کاخ سفید برای منافع خود حاضر به تعامل نزدیک با چین و دوریکردن از متحدانش است. قرارگرفتن این مساله پیش چشم جهانیان، برای آمریکا چالشزا است و بار دیگر نشان می دهد که تکیه امنیتی و اقتصادی به کاخ سفید، یک اشتباه بزرگ است.
