در حالی که افزایش نرخ ارز هزینه‌های سنگینی به اقتصاد و معیشت مردم تحمیل می‌کند، برخی شرکت‌ها و بانک‌ها بدون فروش دارایی‌های ارزی خود، از محل تسعیر ارز سودهای قابل‌توجهی شناسایی می‌کنند؛ رویه‌ای که بازنگری در آن می‌تواند انگیزه نگهداری غیرضروری ارز را کاهش داده و به تقویت عرضه ارز در اقتصاد کمک کند.
به گزارش فارس؛  در چند سال اخیر نوسانات ارزی یکی از ویژگی‌های اقتصاد ایران بوده‌است. این موضوع که علل مختلفی دارد بر رفتار و کنش مردم و بنگاه‌ها نیز تاثیر گذاشته و رفتار مردم و بنگاه‌ها را به سمتی سوق داده که به نحوی عمل نمایند تا در مقابل نوسانات کمتر‌ین آسیب‌پذیری را داشته باشند. 
اما در مقابل اثر این رفتار جمعی، خود به نوسانات بیش‌تر ارز دامن زده‌است. در این شرایط ضروری است سیاست‌گذار به دنبال راهکارهایی باشد که انگیزه‌های سفته بازی و نگه‌داری ارز به عنوان ذخیره ثروت را کاهش دهد و منجر به افزایش عرضه ارز و کاهش انگیزه نگهداری آن خارج از نیازهای واقعی اقتصادی شود.
افزایش نرخ ارز باعث افزایش تورم عمومی و افزایش قیمت کالاها می‌شود.  
در این میان، یکی از موضوعاتی که کمتر مورد توجه قرار گرفته، نحوه شناسایی سود ناشی از افزایش نرخ ارز در قواعد حسابداری شرکت‌ها است.
ممکن است در نگاه اول این موضوع صرفاً یک مسئله تخصصی حسابداری به نظر برسد؛ اما در واقع، قواعد مرتبط با حسابداری سود تسعیر ارز بر رفتار اقتصادی شرکت‌ها و تصمیم آنها درباره نگهداری یا عرضه ارز ارتباط مستقیم دارد.
سودهای کاغذی از دلارهای انباشته؛ وقتی افزایش نرخ ارز به نفع ترازنامه شرکت‌هاست
در حال حاضر براساس قواعد حسابداری ارز تبدیل به یک دارایی ممتاز در شرکت‌ها شده‌است به طوری که شرکت‌ها صرفاً به دلیل افزایش نرخ ارز، بدون آن‌که ارز خود را فروخته باشند، سود سالانه شناسایی می‌کنند و این سود در ساختار مالی شرکت انعکاس می‌یابد؟ و حال سوال این است که آیا می‌توان قواعد موجود را به گونه‌ای اصلاح کرد که انگیزه نگهداری غیرضروری ارز کاهش یابد؟
اصلاح حسابداری ارزی؛ پایان پاداش به نگهداری دلار و تقویت انگیزه عرضه ارز
در شرایطی که کشور به دنبال افزایش عرضه ارز و کاهش نگهداری غیرضروری ارز توسط بنگاه‌هاست، ضروری است نظام حسابداری ارز به نحوی اصلاح شود که صرفا زمانی که ارز فروخته یا به شکل دیگری مصرف یا تبدیل شد به عنوان درآمد تحقق‌یافته شناسایی شود.
قابل توجه است که اشخاص حقوقی بزرگ مانند بانک‌ها با در اختیار داشتن مقادیر بزرگ پولی به صورت مستقیم و همچنین غیر مستقیم در شرکت‌های تابع، سود قابل توجهی از افزایش نرخ ارز شناسایی می‌کنند.
اصلاح قواعد حسابداری ارز باعث می‌شود تا اشخاص حقوقی که مقادیر بزرگ پولی در اختیار دارند نتوانند بدون انجام فعالیت اقتصادی سود شناسایی کنند.