به گزارش الف این اثر که به صورت دوزبانه فارسی و آلمانی تهیه شده، به بررسی جامع وضعیت زبان فارسی در جمهوری اتریش از منظر تاریخی، آموزشی، فرهنگی، اجتماعی، حقوقی و فناوری می‌پردازد. این کتاب توسط انتشارات UniDialogue در وین و با حمایت رابزنی فرهنگی ایران در اتریش ( خانه حکمت ایرانیان در وین ) در سال ۲۰۲۶ منتشر شده و تلاش دارد تصویری مستند از جایگاه زبان فارسی در جامعه اتریش، دانشگاه‌ها و مراکز علمی و فرهنگی این کشور ارائه دهد.
«زبان فارسی در اتریش» از جمله مطالعاتی است که وضعیت زبان فارسی را تنها از منظر آموزش زبان بررسی نمی‌کند، بلکه آن را در پیوند با تاریخ ایران‌شناسی در اتریش، تحولات جمعیتی و فرهنگی جامعه فارسی‌زبان، آموزش زبان مادری، تحولات فناوری و آینده مطالعات ایرانی مورد بررسی قرار می‌دهد.

در بخش‌های ابتدایی کتاب، پیشینه زبان فارسی و تاریخ شکل‌گیری و تحول مطالعات ایران‌شناسی در اتریش بررسی شده و جایگاه زبان فارسی در دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و نهادهای فرهنگی اتریش مورد توجه قرار گرفته است. همچنین چارچوب حقوقی آموزش زبان مادری در اتریش و فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی آموزش فارسی بررسی شده است.

یکی از بخش‌های کاربردی کتاب، بررسی وضعیت جامعه فارسی‌زبان در اتریش و به‌ویژه چالش‌های هویتی نسل دوم مهاجران است. نویسنده در این بخش تلاش کرده است رابطه میان حفظ زبان مادری، هویت فرهنگی و ادغام اجتماعی را مورد توجه قرار دهد.
فصل پنجم کتاب به معرفی مراکز و دوره‌های آموزش زبان فارسی در وین اختصاص دارد و اطلاعاتی درباره دانشگاه‌ها، مدارس، مؤسسات آموزشی و برنامه‌های آموزشی دولتی و خصوصی ارائه می‌کند. این بخش می‌تواند برای خانواده‌های فارسی‌زبان، زبان‌آموزان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به یادگیری فارسی مورد استفاده قرار گیرد.

در فصل ششم، کتاب‌های درسی و منابع آموزشی زبان فارسی که در ایران و کشورهای آلمانی‌زبان منتشر شده‌اند بررسی و نقاط قوت و ضعف آنها از منظر آموزش زبان دوم ارزیابی شده است. فصل هفتم نیز به فرهنگ‌های فارسی–آلمانی و آلمانی–فارسی اختصاص دارد و مهم‌ترین منابع واژگانی موجود را معرفی می‌کند.

یکی از بخش‌های نوآورانه کتاب، فصل هشتم با عنوان «نرم‌افزار و هوش مصنوعی» است. در این فصل، ظرفیت پلتفرم‌های آموزش زبان، نرم‌افزارهای تعاملی و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای آموزش فارسی بررسی شده و در کنار فرصت‌های ایجادشده، چالش‌های این حوزه نیز مورد توجه قرار گرفته است.

کتاب در این زمینه بر یک مسئله مهم نیز تأکید می‌کند: کمبود پیکره‌های استاندارد و داده‌های دیجیتال زبان فارسی. از نگاه نویسنده، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال زبان فارسی و تولید منابع استاندارد زبانی، یکی از ضرورت‌های آینده آموزش و پژوهش این زبان در محیط‌های دانشگاهی و فناوری‌های نوین است.

فصل نهم کتاب نیز به بررسی عملکرد و ظرفیت‌های بنیاد سعدی به عنوان نهاد تخصصی ترویج و آموزش زبان فارسی در خارج از ایران اختصاص دارد. این فصل ضمن بررسی تجربه اتریش، پیشنهادهایی برای بهبود سیاست‌های آموزش زبان فارسی در خارج از کشور و تقویت همکاری‌های بین‌المللی ارائه می‌کند.

یکی از ویژگی‌های اصلی این اثر، رویکرد آینده‌نگر آن است. کتاب علاوه بر توصیف وضعیت موجود، با استفاده از یافته‌های پژوهشی، تجربه میدانی و تجربه عملی در حوزه فعالیت‌های فرهنگی، برخی الگوهای موفق بین‌المللی را نیز بررسی کرده و برای تقویت آموزش زبان فارسی در اروپا پیشنهادهایی در زمینه استانداردسازی برنامه‌های آموزشی، تربیت مدرس، تولید منابع چندرسانه‌ای، توسعه فناوری‌های آموزشی، استفاده از هوش مصنوعی و گسترش همکاری میان دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی ارائه می‌دهد.

انتشار این اثر به صورت دوزبانه فارسی و آلمانی نیز با هدف دسترسی هم‌زمان مخاطبان فارسی‌زبان و جامعه علمی و فرهنگی آلمانی‌زبان انجام شده است. از این منظر، کتاب می‌تواند برای ایران‌شناسان، زبان‌شناسان، استادان و مدرسان زبان، دانشجویان، پژوهشگران، سیاست‌گذاران فرهنگی و مراکز آموزشی و فرهنگی اتریش و دیگر کشورهای اروپایی مورد استفاده قرار گیرد.

«زبان فارسی در اتریش» در مجموع تلاش می‌کند نشان دهد که آینده زبان فارسی در اروپا صرفاً به حفظ میراث ادبی و فرهنگی آن محدود نمی‌شود، بلکه به توانایی این زبان در حضور مؤثر در نظام‌های آموزشی، دانشگاهی، فرهنگی و فناوری‌های نوین نیز وابسته است.