مهر؛ ماه تصمیم‌های بزرگ
دشمن برای اجرای برنامه‌اش به بی‌ثباتی داخلی نیاز دارد. Fake News و روایت‌سازی خارجی بخشی از نبرد شناختی تمام‌عیار است. این جنگ ذهنی می‌تواند از جنگ نظامی و اقتصادی قوی‌تر باشد. مهر بسیار حساس است؛ اگر از آن عبور کنیم، معادلات فعلی تکرارشدنی نیست.

از دفاع پیش‌دستانه تا تهاجم پیش‌دستانه
از دوره ضربه‌خوردن و دفاع گذشتیم؛ سپس «دفاع پیش‌دستانه» آمد. این مرحله هم به پایان نزدیک می‌شود. به‌زودی وارد «تهاجم پیش‌دستانه» می‌شویم: دیگر منتظر آماده‌شدن دشمن نمی‌مانیم و پیش‌دستانه به نقاط ضعف و قوت او ضربه می‌زنیم. اسرائیل این تغییر را درک کرده؛ اگر ایران به این مرحله گذار کند، صحنه منطقه کاملاً تغییر می‌کند.

مقاومت؛ تمرین برای نبرد اصلی
مقاومت مردم ایران باشکوه بوده، اما هر مقاومتی تاکنون مقدمه و تمرین نبرد بزرگ‌تر بوده. نبرد اصلی هنوز در پیش است. دشمن روی فروپاشی وحدت ملی حساب کرده. با ایستادگی، وحدت و اعتماد ملی از سخت‌ترین بحران‌ها عبور می‌کنیم. بحران‌هایی سخت‌تر از شهادت حاج قاسم و سید حسن نصرالله را پشت سر گذاشته‌ایم.

آیا جنگ رخ می‌دهد؟
ترامپ در بن‌بست است و دنبال پیروزی نمادین. از نظر روانی خودشیفته و بی‌تعادل است و تصمیم‌هایش راهبردی نیست. یا تسلیم شروط ایران می‌شود یا اقدام بزرگ. نتانیاهو و صهیونیست‌ها فشار می‌آورند. تاکتیکی همه‌چیز آماده است: پهپاد، هوایی، اطلاعاتی، نیروهای فرانسوی، پایگاه‌های پنهان، مانور و تجهیزات جدید؛ اما گام آخر باقی است.
دشمن می‌داند فشار اقتصادی، محاسبات ایران درباره هرمز، موشکی و هسته‌ای را تغییر نمی‌دهد. احساس کمبود زمان دارد: انتخابات اسرائیل، کنگره، پیشرفت پاسخ ایران، احیای مقاومت در یمن، لبنان و عراق. برای دشمن حیاتی است که شدت پاسخ ایران را کنترل کند. اگر نتواند، دستاوردها با فاجعه بزرگ‌تر نابود می‌شود. احتمالاً با ترور مقام‌های عالی و فرماندهان آغاز می‌کند و همزمان عملیات شناختی وسیع اجرا می‌کند تا نظام ضعیف نشان داده شود.

مذاکرات؛ نه فاجعه، نه خیانت
درباره نیویورک نگرانی‌ها نادرست بود. نه معامله‌ای شد نه ساخت‌وپاخت. ایران هفت شرط را در «اکشن‌پلن هفت‌روزه» از طریق قطر ارائه کرد و منتظر پاسخ آمریکاست. آمریکا نمی‌خواهد به تفاهم اسلام‌آباد برگردد، چون فکر می‌کند ضرر کرده؛ اما آن تفاهم به نفع ایران بود و می‌خواهند اصلاحش کنند.

تنگه هرمز؛ برگ فشار اصلی
تنگه هرمز دست ماست. ادعای باز بودن و عبور نفت مانند قبل نادرست است. هر شب شناورهای متخلف ضربه می‌خورند و شدت حملات افزایش یافته. مقدار محدودی نفت با ریسک بالا از مسیر جنوبی عبور می‌کند، اما هزینه بیمه، اسکورت و نظامی سرسام‌آور است. قیمت‌های اعلامی برنت ساختگی است؛ نفت ایران بالای ۱۳۰ دلار و نفت برخی کشورها تا ۱۷۰ دلار فروخته می‌شود. آمریکا می‌خواهد مسیر جنوبی باز بماند، ما نمی‌پذیریم. عمان ترتیبات جدید ایران را پذیرفته. با راهبرد براندازانه دشمن، مذاکره هسته‌ای معنا ندارد.

فشار اقتصادی و محاصره
فشارها بیشتر شده و برخی کشورها پروازهای خود را قطع کرده‌اند، اما پنهانی پیغام می‌دهند که می‌خواهند وضعیت را اصلاح کنند. ارزیابی من: دشمن ۳۰٪ اقدام می‌کند و ۷۰٪ تبلیغات. هدف، آماده‌سازی ذهنی برای کاهش تاب‌آوری و زمینه‌سازی شورش است. نباید حرفی بزنیم که بعداً بی‌اعتبار شود.

پایان کلام 

ترامپ در آستانه تصمیم‌گیری است. مهم‌ترین فاکتور در ذهن او، تضمین‌شده بودن نتیجه عملیات و وضعیت روان‌شناختی اوست. اگر اسرائیلی‌ها حس کنند آبی از آمریکا گرم نمی‌شود، ممکن است جداگانه تصمیم بگیرند. ما هم تصمیم‌های خود را جداگانه می‌گیریم. نبرد اصلی هنوز در پیش است. ممکن است سخت‌ترین فاز باشد، اما مقاومت در آن باشکوه‌تر و پیروزی شیرین‌تر خواهد بود. از مبارزه خسته نمی‌شویم و این میدان را خالی نمی‌کنیم.