همزمان با آغاز روزهای پاییزی، شعری تازه از رضا حمیدی، شاعر، کارشناس فرهنگ و هنر و دبیر اسبق جشنواره بینالمللی شعر فجر، منتشر شد؛ سرودهای که میکوشد تصویری متفاوت از پاییز ارائه دهد و این فصل را نه نماد اندوه و فرسودگی، بلکه جلوهای از عشق، زیبایی و نشانههای الهی در طبیعت معرفی کند.در این شعر، پاییز با زبانی سرشار از تصویر و تشبیه، «خبر آسمان عشق» برای زمین خوانده شده است. برگهای سرخ و زرد، دستخط خدا بر حریر باغاند و خشخش برگها زیر گام رهگذران، روایتگر هزاران خاطره و داستان عاشقانه است. شاعر با نگاهی عرفانی، هر برگ افتاده بر خاک را نشانی از معرفت و مهر الهی میداند و مخاطب را به تأملی دوباره در جلوههای آفرینش فرامیخواند.این سروده، پاییز را «ترجمان بهشت بر خاک» توصیف میکند؛ فصلی که در آن، طبیعت با هزار رنگ و نقش، از پیوند زمین و آسمان سخن میگوید و جلوهای تازه از عشق و زیبایی را پیش چشم انسان مینشاند.متن کامل این شعر در ادامه آمده است:
پاییز شاعریست که دارد نشانِ عشق
با دفتری ورقورق از داستانِ عشق
با خش خش مداوم هر برگ زیر پا
بشنو هزار خاطره را از زبانِ عشق
بر دست بیشه بسته حنای خوش آب و رنگ
این حجلهٔ هزار عروسِ جوانِ عشق
دل بر مگیر از این همه آیین عاشقی
چون تیر شو که پر بکشی از کمان عشق
صد جلوهرنگ در رگِ هر برگ آمدهست
با چشمِ دل بیا و ببین کهکشانِ عشق
پاییز را به معنی پژمردگی مدان
این فصل، جلوهای است ز رنگینکمانِ عشق
هر برگِ سرخ و زرد که افتاده روی خاک
مُهرِ خداست بر ورق جاودانِ عشق
بنگر به دست خط خدا بر حریر باغ
بشنو که نیست باد خزان جز بیان عشق
پاییز را بخوان که خدا با هزار رنگ
آورده بر زمین خبر از آسمانِ عشق
پاییز ترجمان بهشت است روی خاک
تا نغزتر شود غزل بیکران عشق
هر برگ ، رقعه ایست ز خورشید معرفت
افتاده بر زمین زبلند آشیان عشق
غافل مباش و مگذر از این فصلِ برگریز
تا با هزار جلوه ببینی نشانِ عشق
رضاحمیدی