در روزهای اخیر شاهد تبلیغاتی گسترده با محوریت تحمیل محاصره هوایی علیه کشورمان بودهایم. حتی گفته شده که برخی کشورها نظیر ترکیه، عراق، جمهوری آذربایجان، گرجستان، امارات، عمان، قطر و غیره، به این کارزار پیوستهاند و ارائه خدمات فرودگاهی به پروازهای ایرانی و یا فعالیت شرکت های هواپیمایی کشورمان در خاک خود را ممنوع اعلام کردهاند.
مقام های ارشد آمریکایی نظیر اسکات بسنت وزیر خزانه داری آمریکا هم با آب و تاب فراوان مدعی شدهاند که از تاریخ یکم مهرماه سال جاری، فعالیت شرکت های هواپیمایی ایران در اقصی نقاط جهان تعطیل خواهد شد و هرگونه ارائه خدمات به شرکت های هوایی ایران سبب خواهد شد تا عاملان ارائه این خدمات، از نظم دلاری جهان که با مهندسی آمریکا انجام می شود، محروم شوند و با اقامات تنبیهی رو به رو گردند. اگرچه با فرارسیدن تاریخ یکم مهرماه شاهد بوده ایم که برخلاف آنچه دولت آمریکا اعلام کرده، پروازهای ایرانی به کشورهای امارات، عراق، افغانستان، ترکیه، چین و جمهوری آذربایجان انجام شده، با این حال، سوال مهم این است که ایران چه گزینههایی برای مقابله با توطئه تحمیل محاصره هوایی علیه خود در اختیار دارد.
اول اینکه دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان به تازگی به صراحت هشدار داده که اگر کشورهای همسایه بخواهند جلوی پروازهای ایران را بگیرند، ایران نیز متقابلا اقداماتی را انجام خواهد داد که جلوی پروازهای آنها گرفته شود و فرودگاه هایشان قابل استفاده نباشند. به بیان سادهتر، ایران می تواند همان معادله ای را که در مورد محاصره دریایی علیه خود اجرایی کرد و تاکید نمود اگر ایران امکان صادرات نفت و عبور امن از تنگه هرمز را نداشته باشد، دیگران هم نخواهند داشت، این مرتبه در تقابل با توطئه تحمیل محاصره هوایی علیه خود هم اجرایی کند. این موضوع برای کشورهای همدست و همکار با توطئه آمریکایی ها علیه ایران گران تمام می شود. البته که ایران می تواند در زمینه استفاده این دسته از کشورها از تنگه هرمز نیز مقابله به مثل کند و خصومتورزی را با پاسخ مناسب رو به رو سازد.
نکته دوم اینکه کشورمان به طور خاص می تواند در زمینه مراودات تجاری و استفاده آنهایی که از امکانات ارتباطی و مالی ایران بهره می برند، تجدید نظر کند. به هر حال، اقتصاد منطقهای تا حد زیادی درهمتنیده است و اینطور نیست که کشورها علیه یکدیگر دست به اقدامات خصمانه بزنند و از تبعات آن مصون بمانند. این مساله به ویژه در شرایطی که ایران بر تنگه هرمز کنترل مستقیم دارد و تنگه باب المندب نیز تحت رصد متحدان کشورمان است و ایران می تواند در بسیاری از دیگر بخش های منطقه با اعمال قدرت خود شرایط خاصی را رقم بزند، ابعاد معناداری پیدا می کند. از یاد نبریم که بخش زیادی از اقتصاد کشورهای همسایه نظیر عراق یا ترکیه، با ایران مرتبط است و اقدامات خصمانه علیه ایران، هزینه های سنگینی را روی دستِ عاملان آن قرار خواهد داد.
ورای این ها، ایران می تواند با طیف کشورهایی که حاضر به تبعیت از محاصره هوایی آمریکا علیه کشورمان نیستند، پیوندهای خود را تقویت و حتی مشوق هایی را به آن ها در استفاده از ظرفیت های کشورمان تخصیص دهد. آنچه واضح است، کاخ سفید در پرونده ایران وارد فضایی شده که در آن آزادی عمل مطلق ندارد و هر اقدام خصمانهاش با تبعات منفی برای آمریکا و البته همدستانش در توطئهورزی علیه کشورمان مواجه خواهد شد.