به گزارش تسنیم، روزنامه زیمان یسرائیل در گزارشی در این رابطه نوشت: تا سال 2023، تعداد پزشکان در اسرائیل 3.5 پزشک به ازای هر هزار نفر بود، در حالی که متوسط آن در تمامی «کشورهای» عضوی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) برابر با 3.9 پزشک به ازای هر هزار نفر بوده است.
این آمار بر اساس گزارشی است که توسط مرکز تحقیقات سیاستهای اجتماعی تاوب در اسرائیل در دسامبر 2025 منتشر شد.
گزارش جداگانه دیگری از سوی خود سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به نتیجه مشابهی دست یافت: نسبت پزشکان به جمعیت در اسرائیل حدود 10 درصد کمتر از میانگین «کشورهای» توسعهیافته است، با وجود اینکه تعداد واقعی پزشکان طی دهه گذشته افزایش یافته است.
در بخش دیگری از این گزارش تاکید شده است شکافهای بزرگی در تعداد پزشکان میان مناطق مختلف (فلسطین اشغالی) وجود دارد. بر اساس گزارش سال 2022 وزارت سلامت در مورد عدم مساوات، منطقه تلآویو با مازاد بزرگی در تعداد پزشکان نسبت به میانگین سراسری در صدر فهرست قرار دارد؛ بهطوری که تعداد پزشکان در آن زمان به 5 پزشک به ازای هر هزار نفر میرسید.
در مقابل، منطقه جنوبی از شدیدترین کمبود رنج میبرد، زیرا تعداد پزشکان در آن طی همان دوره کمتر از 2 پزشک به ازای هر هزار نفر بود. همچنین منطقه شمالی و قدس شهد کمبود حادی در تعداد پزشکان بودند.
گزارش بانک اسرائیل برای سال 2025 تأثیر متوقع این اصلاحات را توصیف کرده و ذکر نمود که انتظار میرود تعداد پروانههای جدید پزشکی سالانه بین 400 تا 600 فقره کاهش یابد. بانک اسرائیل به نقطه دیگری نیز اشاره میکند: پزشکان مناطق شمالی و جنوبی به میزان بالاتری از موسساتی میآیند که اعتبار خود را از دست خواهند داد، بنابراین تأثیر کاهشی این اصلاحات «بهویژه در مناطق حاشیهای احساس خواهد شد».
به عبارت دیگر، سیاستی که اسرائیل برای بهبود کیفیت آموزش طراحی شده ممکن است دسترسی به خدمات پزشکی را دقیقاً در مناطقی که همین امروز نیز رنج میبرند، کاهش دهد.
از سوی دیگر پس از یک دهه ثبات نسبی، تعداد پزشکانی که حرفه خود را ترک کردند در سال 2023 افزایش یافت و در سال 2024 به روند صعودی خود ادامه داد. در آن سال، این تعداد به اوج خود یعنی 328 پزشک رسید.
این پژوهش تأکید میکند که افزایش چشمگیر مهاجرت پزشکان از سال 2023 و حتی پیش از هفتم اکتبر آغاز شد و بخش عمده آن به بحران سیاسی بعد از کودتای قضائی انجام گفته توسط ائتلاف نتانیاهو است.
دورهای که در آن بسیاری از پزشکان به قانونگذاریهای «حکومتی» اعتراض کردند. این بدان معناست که این مهاجرت صرفاً واکنشی به جنگ جاری نیست، بلکه فرایندی است که با یک بحران اعتماد داخلی در ساختار اسرائیل آغاز شده است.
از دیگر آمار نگرانکننده از نگاه این رسانه صهیونیستی این است که 20 درصد از پزشکانی که در سالهای اخیر حرفه را ترک کردهاند 45 ساله یا مسنتر هستند، در حالی که این میزان در دهه قبل تنها 14 درصد بود. اینها پزشکان ارشدی در اواسط مسیر شغلی خود هستند که کمتر برای آموزش و بیشتر به دلیل پیشنهادهای کاری و تصمیم بنیادی خود برای رفتن سفر میکنند.
در بخش دیگری از این گزارش هم تاکید شده است: بارزترین جلوه کمبود پزشکان، طولانی بودن زمان انتظار برای دریافت نوبت از پزشک است. بر اساس گزارشی که نهادهای نظارتی تهیه کرده و در نوامبر 2024 منتشر شد، ساکنان منطقه جنوبی به طور متوسط 20 روز برای دریافت نوبت پزشک انتظار میکشند، در حالی که این میزان در تلآویو «تنها» 5.7 روز به طور متوسط است.
این فاصله در زمانهای انتظار برای پزشکان متخصص و در زمینههای تخصصی خاص بیشتر میشود: نوبت متخصص روماتولوژی از 53 تا 71 روز، متخصص غدد از 47 تا 53 روز، و جراحی پستان در شرکت بیمه سلامت کلالیت بیش از 90 روز طول میکشد. اما نوبت متخصص ارتوپدی یا گوش و حلق و بینی از 13 تا 21 روز زمان میبرد.
نظرسنجی انجام شده توسط CBS نشان داد که در سال 2025، حدود 1.1 میلیون اسرائیلی بیش از یک ماه برای دریافت نوبت از متخصص انتظار کشیدند و حدود 1.2 میلیون نفر عملاً به خدمات پزشکی خصوصی روی آوردند — که 38 درصد از آنها زمان انتظار کوتاهتر را به عنوان دلیل اصلی ذکر کردند.
به عبارت دیگر، ندرت خدمات عملاً به ابزاری برای غربالگری اقتصادی تبدیل شده است: کسانی که میتوانند پرداخت کنند، در همان صف انتظار نمیمانند.
زیمان یسرائیل در پایان نوشت: جنبه دیگری نیز در این باره وجود دارد که سنجیده نمیشود اما برای کسانی که کارکرد سیستم را از نزدیک دنبال میکنند محسوس است: نزدیکان «حکومت» و تصمیمگیرندگان معمولاً احساس تنگنا نمیکنند، چرا که معمولاً یک پزشک ارشد وجود دارد که آماده است آنها را شخصاً و بدون نوبت ببیند.
کسانی که در اسرائیل تاوان این کمبود را میدهند همان کسانی هستند که نه کیف پول اختصاصی دارند و نه ارتباطی با تصمیمگیرندگان.