چند روز قبل تلاش شد تا طی یادداشتی تحت عنوان «آمریکا دیگر باید چکار کند تا باور کنیم دشمن ایران است؟» خصومت و عناد و کینه دشمن آمریکایی اثبات شود که مورد استقبال خوب مخاطبین محترم قرار گرفت و تقریباً تمامی آنها بر صحت مصادیق مورداشاره در مورد خیانتها، دخالتها و رفتارهای تحقیرآمیز آمریکاییها علیه ایران عزیز مٌهر تأیید زدند.
اما این سوألات نیز از سوی برخی از خوانندگان این یادداشت مطرح شد که حال برای رفع شرارتهای و یا کاهش تهدیدات آمریکا باید چکار کرد؟ آیا بهتر نیست به جای تقابل نظامی، به شکل هوشمندانه و با پرهیز از جنگ و تقابل و با انجام اقدامات دیپلماتیک مشکل را برطرف نمود؟
قبل از پاسخ به این سوال ذکر این نکته ضروری است که سوابق خصومتهای دشمن آمریکایی و اقدامات اخیرِ توأم با بِلوفِ دولت آمریکا مبنی بر در دستور کار قرار گرفتن بزرگترین حمله مالی و استفاده از تعابیری مانند؛ حمله خُردکننده، فلجکننده، بیسابقه و امثال آن که مسبوق به سابقه است و همچنین تهدید کشورها به برخورد با آنها در صورت ادامه تبادلات اقتصادی با ایران، نشان میدهد که سردمداران یاغی و متکبر این کشور با اینکه کاملاً مستأصل شدهاند، اما هنوز به طور اساسی متنبه نشدهاند.
بدعهدیها و توطئههای مکرر آنها نیز گویای این واقعیت است که متأسفانه حتی پرهیز از گزینههای دفاعی و نظامی، نمیتواند تهدید دشمنان قسم خورده ایران یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی را برای همیشه برطرف نماید و احتمال شرارت مجدد از سوی آنها هرگز منتفی نخواهد شد، مگر اینکه ایران اسلامی تسلیم شود و طوق بردگی را به گردن بیندازد و بلاتشبیه در کنار سایر گاوهای شیرده منطقه قرار گیرد.
در این رابطه اگرچه کشور ایران واقعاً طالب جنگ مجدد با یانکیها نیست، لیکن اظهارات و اعترافات سردمداران آمریکا و رژیم صهیونیستی بیانگر این واقعیت است که آنها اگر بتوانند به زعم خودشان به کمتر از سلطه مجدد بر ایران و ترجیحاً تجزیه خاک کشور در جهت تضعیف قدرت ایران و نیز بسترسازی برای تحقق طرح اسرائیل بزرگ، راضی نخواهند شد و لذا در هر صورت دیر یا زود احتمال وقوع مجدد یک درگیری نظامی دیگر چه بسا با گستردگی بیشتر وجود خواهد داشت.
اگرچه با عنایت الهی تاکنون تمام توطئه آنها در این رابطه نقش بر آب و خنثی شده و خود آنها نیز فهمیدهاند که دستیابی به اهداف پلیدشان ناممکن است، اما همچنان تلاش میکنند تا از آخرین تیرهای ترکش خود بهره ببرند و این در حالی است که این دستوپا زدنها اگرچه ممکن است به یک درگیری خونین و خسارتبار منجر شود، اما در واقع آخرین میخ بر تابوت نظام سلطه و آغاز دوران انزوای خود آنها خواهد بود. اما راه کار مقابله چیست؟
فراموش نکنیم که دشمن واقعاً نفسهای آخرش را میکشد، چون اگر میتوانست، تاکنون کار را تمام کرده بود و لذا همانگونه که امام امت تأکید داشته و دارند، در گام نخست باید با یأس، ترس و بدگمانی مقابله کنید و در تحقق وعده الهی مبنی بر پیروزی حق بر باطل تردید نداشته باشیم.
تلاش کنیم تا در سه ضلع اصلی قدرت ایران یعنی مردم، میدان و دیپلماسی کمترین خللی وارد نشود و با توکل به خدا و اتکا به آموزههای اسلامی، تا کسب نتیجه نهایی همچنان با تمام توان به حضور هوشیارانه و دشمنشکن خود در تجمعات شبانه در میادین و خیابانها ادامه بدهیم.
توجه داشته باشیم که فعالیتهای دیپلماسی اگر واقعاً مقتدرانه و از موضع قدرت و در جهت دستیابی به حقوق از دست رفته کشور انجام شود، حتی اگر در نهایت به نتیجه مطلوب و موردانتظار هم نرسد، نهتنها زیانی در پی نخواهد داشت، بلکه سبب خواهد شد تا بهانهجویی برخی عناصر معلومالحال داخلی و نیز اتهام جنگطلبی ایران که با توطئه رسانههای دشمن در افکار عمومی جهان شکل گرفته برطرف شود، لذا بهتر است فعلاً از مناقشه در این زمینه نیز پرهیز شود.
از ابتدای انقلاب تا این لحظه دشمن از هر ابزار و روشی که میتوانسته علیه ایران اسلامی بهره برده و ناکام مانده است و بیشک تهدیداتش نمیتواند در حد بلوفهایش عملی شود، با این حال باید برای رویارویی با هر نوع تهدید دیگری آمادگی داشته باشیم.
جنگ در انواع مختلف آن اعم از؛ نظامی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی برای هر دو طرف درگیر در نبرد هزینه دارد، اما نباید از یاد ببریم که پیروزی نهایی از آن کسی است که تابآوری بیشتری داشته باشد و قطعاً این نکته برای کسی که از آن سوی دنیا به این منطقه آمده ناممکن است، بنابراین باید با قدرت به ایستادگی و مقاومت خودمان تا کسب نتیجه نهایی ادامه بدهیم.
امر به معروف و نهی از منکر و همچنین انتقاد سازنده در هیچ شرایطی نمیبایست تعطیل شود، اما این مسئله نباید باعث تضعیف وحدت ملی و ضربه به منافع ملی و مصالح جامعه شود و لذا حداقل تا قبل از پایان جنگ باید از هر گونه اقدامی که به این مهم آسیب میرساند بهویژه بیان نقاط ضعف احتمالی کشور در ابعاد مختلف آن به شدت اجتناب نماییم.
در شرایط فعلی باید در تعاملاتمان بیش از هر زمان دیگری عدالت و انصاف را رعایت نماییم، از اسراف و تبذیر بپرهیزیم و به هیچ وجه از تلاش برای کسب سایر مؤلفههای قدرت بهویژه در عرصه علمی و اقتصای غافل نشویم.
مجدداً یادآوری میشود که با عنایت به ویژگیهای ذاتی دشمن شیطانصفت آمریکایی / صهیونیستی، امکان شرارت مجدد آنها دور از انتظار نیست، بنابراین در صورت بروز تهدید جدید، اگر میخواهیم امنیت باثبات برقرار شود، در نهایت هیچ راه دیگری وجود ندارد، مگر اینکه یکبار برای همیشه و به هر قیمتی شر دشمن وحشی را برای همیشه کم کنیم و لذا در صورت لزوم باید برای این منظور از هر جهت آمادگی لازم را داشته باشیم.
کلام آخر اینکه؛ چنانچه با عنایت الهی و حضور و مقاومت مردم عزیز در صحنه، پیروزی نهایی کسب شود، عصر شکوفایی و پیشرفت کشور با سرعت بیشتری فرا خواهد رسید و در این صورت میتوان انتظار داشت که این پیروزی انشاءالله با ظهور حضرت ولی عصر (عج) توأم گردد.