به گزارش فارس، بر اساس تحولی که «عوفر شیلح» پژوهشگر مؤسسه مطالعات امنیت داخلی رژیم صهیونیستی درباره «استراتژی امنیتی جدید» رژیم در لبنان رصد می‌کند، دیگر مسئله به عملیات نظامی محدود در آن سوی مرزهای فلسطین اشغالی یا اشغال مناطقی که بعداً بتوان بر سر خروج از آنها مذاکره کرد، مربوط نمی‌شود. 
 
 روزنامه الاخبار لبنان با مقدمه فوق گزارش داد، بر اساس این پژوهش، آنچه در حال شکل‌گیری است، خطرناک‌تر از این حرف‌هاست: «بازترسیم مرزها توسط اسرائیل، به گونه‌ای که مرزهای سیاسی دولت در نگاه امنیتی جدید کافی نباشد و مرزهای امنیتی متحرک رژیم، به داخل اراضی کشورهای همسایه امتداد می‌یابند و جایگزین آنها می‌شوند».
 
 به گزارش الاخبار، در مورد لبنان، این ایده تهدیدی مستقیم نه تنها برای حاکمیت، بلکه برای تمامیت ارضی لبنان نیز به شمار می‌رود، زیرا شیلح به وضوح بین ایجاد «مناطق حائل» و دیدگاهی در میان نیروهای بانفوذ اسرائیل ارتباط برقرار می‌کند که معتقدند «شهرک‌سازی امنیت را تأمین می‌کند». لذا این امر در نهایت ممکن است به ایجاد شهرک‌ها در داخل این مناطق منجر شود.
دکترین صهیونیستها برای جنگ دائمی در لبنان
به گزارش الاخبار، منطقه حائل در مفهوم نظامی سنتی ممکن است یک منطقه‌ موقت باشد که در طول جنگ ایجاد می‌شود و با پایان یافتن ضرورت نظامی یا دستیابی به توافق سیاسی به پایان می‌رسد. اما از نظر شیلح، این منطقه، بخشی از دکترین جنگ دائمی رژیم است.
«ایال زامیر» رئیس ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی نیز از تغییر استراتژیکی صحبت می‌کند که بر اساس آن «دشمن» به صورت پیش‌دستانه هدف قرار می‌گیرد، تهدیدات از بین می‌روند و مناطق غیرنظامی در داخل خاک دشمن ایجاد می‌شوند، به گونه‌ای که ارتش اسرائیل از صهیونیستها از آن سوی مرزها محافظت می‌کند، نه فقط از داخل مرزها. 
شیلح در ادامه می‌گوید که این مناطق عملاً تنها به خلع سلاح محدود نمی‌شوند، بلکه شامل حضور نظامی دائمی اسرائیل در غزه، لبنان و سوریه هستند، و این یک تحول خطرناک است، زیرا وقتی یک کشور تصمیم می‌گیرد که «مرزهای امن» خود را  در داخل اراضی کشور دیگر قرار دهد، عملا از مسئله دفاع از مرزهای خود عبور کرده و به گونه‌ای رفتار می‌کند که گویا مرزهایش کفایت این کشور را نمی‌دهد. خطرناک‌تر اینکه منطق منطقه حائل در درون خود قابلیت گسترش را دارد.
شیلح سازوکار این طرح را چنین توضیح می‌دهد: در داخل اسرائیل افراد تأثیرگذاری معتقدند شهرک‌سازی به خودی خود امنیت را تأمین می‌کند؛ لذا هنگامی که یک منطقه حائل در داخل خاک دشمن ایجاد می‌شود، این منطق می‌تواند به ایجاد شهرک‌ها در آنجا منجر شود. وقتی شهرک احداث شد ارتش هم باید امنیت شهرک نشینان را تأمین کند».
تغییر ماهیت ارتش اسرائیل در راستای اشغال کشورهای همسایه فلسطین اشغالی
الاخبار در ادامه می‌نویسد، در حال حاضر، مسئله مربوط به دولت کنونی اسرائیل  یا  مسیر یک جنگ واحد محدود نمی‌شود، بلکه به بحث عمیق‌تری درباره کارکرد نیروی نظامی اسرائیل مربوط است.
شیلح به ایده‌هایی اشاره می‌کند که در داخل نهاد نظامی در جریان است و خواستار تغییر ارتش اسرائیل از یک نیروی دفاعی محلی متمرکز بر اطراف اسرائیل، به یک نیروی منطقه‌ای است که بتواند به صورت مستمر و بلندمدت در سراسر خاورمیانه عمل کند؛ نه تنها برای رفع خطر، بلکه برای تغییر محیط سیاسی و امنیتی اطراف فلسطین اشغالی؛آن هم با توسل به زور.
به گزارش این روزنامه،‌ بر اساس استراتژی جدید اسرائیل، خطر دائمی بوده و بازدارندگی موقتی است؛ لذا نتیجه‌گیری این می‌شود که جنگ نیز باید دائمی باشد. در خصوص لبنان، این به معنای آن است که وجود هرگونه توانمندی نظامی که اسرائیل آن را تهدید بداند، می‌تواند به توجیهی برای ادامه عملیات نظامی در داخل خاک لبنان تبدیل شود.
شیلاح معتقد است که تفاهمات نوامبر ۲۰۲۴ ترتیباتي را ایجاد کرد که می‌توانست مقابله با حزب‌الله را کنترل کند، اما او می‌گوید که جنگ آمریکا-اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ این توازن را بر هم زد، و سپس حملات اسرائیل در جنوب لبنان صورت گرفت که او آن را از نظر استراتژیک بی‌فایده توصیف می‌کند. 
از این زاویه، خطر برای لبنان فقط به احتمال گسترش اشغالگری اسرائیل در جنوب محدود نمی‌شود. خطرناک‌تر آن است که اشغالگری به یک دکترین تبدیل شود، و منطقه اشغال شده به یک منطقه امنیتی دائمی، و منطقه امنیتی به یک حوزه بالقوه برای شهرک‌سازی.