در ماه های اخیر بسیار در مورد طرح ها و توطئه های آمریکایی ها و رژیم اشغالگر قدس علیه کشورمان گفته و شنیده شده است. به عنوان مثال برخی به احتمال تجاوز زمینی به مناطق جنوبی کشورمان، به ویژه جزایر ایران در خلیج فارس و تلاش برای اشغال آن ها اشاره کرده و برخی نیز از احتمال حمله گروهک های تجزیه طلب از مرزهای غربی ایران با حمایت آمریکا و اسرائیل خبر داده اند. بعضی نیز با استناد با مواضع رئیس جمهور آمریکا به این نکته اشاره داشته اند که آمریکا در پی آن است که زیرساخت های غیرنظامی ایران را به نحو گستردهای هدف قرار دهد و چالش های عدیده ای را برای مردم و دولت در کشورمان ایجاد کند. به همین منوال، طیفی از دیگر دیدگاه ها در مورد توطئه های دشمنان علیه کشورمان مطرح شده است.
اما به نظر می رسد هم آمریکا و هم صهیونیست ها، یک کلانتوطئه علیه ایران در ذهن دارند که پیشتر نیز این مدل توطئه را در سایر مناطق به نمایش گذاشته اند. این توطئه ایجاد تنش دائمی و در عین حال، تضعیف روز به روز بنیان های اقتصادی کشورمان با هدف تحمیل تسلیم به ایران است. نمونه این رویکرد را آمریکایی ها و صهیونیست ها در مورد سوریه به نمایش گذاشتند. از یاد نبریم که در اوایل دهه 2000 میلادی، اقتصادِ سوریه و رژیم اشغالگر قدس در یک سطح قرار داشت با این حال، حدودا 12 سال بعد، اقتصاد سوریه به شدت تضعیف شد و ارزش آن به یک صدمِ اقتصاد رژیم صهیونیستی تغییر وضعیت داد.
پس از این تاریخ نیز هرچه به جلو حرکت کردیم، این اقتصاد، ضعیف و ضعیفتر شد و در نهایت هم پیش زمینه اصلی فروپاشی نظام سیاسی سابق سوریه، همین وضعیت نامساعد اقتصادی بود که دمشق قادر به مدیریت آن نبود. در مورد ایران نیز گویی عینا همین توطئه در ذهن تصمیمسازان کاخ سفید است. با این حال، مشکل آن ها در مورد ایران کمی پیچیده است. ایران اهرم های راهبردی را دارد که پیش از آغاز جنگ رمضان، دشمنان کشورمان هیچ تصوری در مورد عملیاتی کردن این اهرم ها توسط تهران نداشتند. به طور خاص تسلط ایران بر تنگه هرمز و یا انسداد تنگه باب المندب توسط متحدان کشورمان، دو کارت راهبردی بوده اند که ایران تاکنون رو کرده است. وقتی ایران این کارت ها را در اختیار دارد، بدان معناست که سناریو سوریهسازی اقتصاد و امنیت ایران، براحتی از قابلیت اجرا برخوردار نیست.
درست به همین دلیل است که ایران تسلط خود بر تنگه هرمز را امری کاملا ضروری ارزیابی می کند و در مورد سایر کارت های راهبردی قدرت خود نیز قائل به عقبنشینی نیست. دشمنان ایران دریافته اند که از طریق قوه قهریه و زور نمی توانند ایران را به عقبنشینی وادار کنند.