بیژن مقدم تحلیلگر مسائل رسانه به روزنامه جام جم گفت:
در باب انتقاداتی که دولت از عملکرد صداوسیما دارد، باید نکاتی را لحاظ کرد؛ نکته اول این است که تقریبا همه دولتها و همه رؤسای جمهور علاقهمندند و دوست دارند که صداوسیما، بهعنوان یک رسانه پرقدرت، در اختیارشان باشد
این مساله ارتباطی به این یا آن رئیسجمهور ندارد؛ آنچه نگارنده بهیاد دارد این است که همه رؤسای جمهور قبلی هم همین را میخواستند و بهدنبال این معنا بودند؛ این در حالی است که چنین رویکردی خلاف قانون اساسی و خلاف روح استقلال صداوسیماست. صداوسیما تشکیلاتی است که بههمین دلیل، در قانون اساسی اداره آن به رهبری سپرده شده و زیر نظر هیچکدام از قوا نیست. البته در عین حال باید به همه کمک کند و این هم یک واقعیت است.
بنابراین، این یک واقعیت است که دولتها بهواسطه استقلال عملکردی و سیاستگذاری و رویکردهای متفاوت، طبیعتا خواستههایی از رسانهها دارند و در این میان صداوسیما بهعنوان یک سامانه ملی و فرادولتی استقلال عملکرد خود را دارد و نمیتوان انتظار داشت که در اختیار دولت مستقر قرار بگیرد؛ البته استقلال صداوسیما بهاینمعنا نیست که صداوسیما همیشه مخالف و منتقد دستگاهها باشد. صداوسیما در عین حال که مطالبات مردم و کارشناسان را مطرح میکند، با دستگاههای مختلف دولتی و سایر قوا هم همکاری میکند و طبیعتا بخش عمده اطلاعرسانی دولتی و سایر قوا از طریق این سازمان انجام میشود.
اختلاف نظر و شکاف همیشه در هر جامعه انسانی هست؛ موضوع این است که آن را چطور مدیریت کنیم که گسترده و عمیق نشود. طبیعتا کنترل لحن و در واقع اتخاذ لحن همدلانه و مسولانه و همینطور بیان نقاط قوت، انتقاد را از حالت مچگیری به نقد سازنده تبدیل میکند.
در عین حال، بالابردن آستانه تحمل و تقویت مهارت شنیدن کلام و تمرکز بر «ما قال» بهجای تمرکز بر «من قال» خود بخشی از همان چیزی است که تابآوری خوانده میشود و در این زمینه دولت باید الگو باشد و نباید اشتباهات سهوی و یا نظرات چند کارشناس را به حساب مدیریت و کلیت سازمان صداوسیما گذاشت.
البته وظیفه صداوسیما در بهرهگیری هرچهبهتر از مجریان توانمند و آگاه به مسائل را نیز نباید فراموش کرد. برخورد اصولی این است که اگر سخنان آن کارشناسها اشتباه است، میتوان با ارسال پاسخ فنی یا اجرای برنامه با کارشناسانی که نظر دولت را درست میدانند، به انتقادها پاسخ اصولی داد وگرنه بهطور طبیعی آن انتقادات در ضمیر بخشی از جامعه میمانند و دوباره و چندباره مطرح میشوند که گاه ممکن است باعث سوءاستفاده دشمن