به گزارش میراثآریا: در آذرماه ۱۳۶۷، آیتالله سیدعلی خامنهای، رئیسجمهور وقت، در سفری به استان فارس ضمن دیدار با اقشار مختلف مردم، راهی شهرستان مرودشت شد. ایشان صبح روز ۲۱ آذر در اجتماع پرشور مردم این شهرستان حضور یافت و در سخنانی با اشاره به شرایط کشور پس از پذیرش قطعنامه و پایان جنگ تحمیلی، بر ضرورت حفظ وحدت ملی، هوشیاری در برابر استکبار جهانی و تلاش برای سازندگی ایران تاکید کرد.
پس از این دیدار مردمی، در بعدازظهر همان روز، رئیسجمهور وقت به همراه استاندار و مسئولان استان از مجموعه تاریخی تختجمشید بازدید کرد.
این حضور، در همان سالهای نخست پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پاسخی عملی به فضاسازیهایی بود که میکوشیدند جمهوری اسلامی را بیاعتنا به تاریخ و میراث کهن ایران معرفی کنند. در عین حال، این بازدید، قرائتی متفاوت از نسبت ایران و اسلام ارائه داد.
آیتالله خامنهای در جریان این بازدید، دفتر یادبود تختجمشید را امضا کردند و متنی ماندگار از خود به یادگار گذاشتند؛ یادداشتی که امروز، پس از گذشت دههها، همچنان یکی از مهمترین اسناد درباره نگاه ایشان به میراثتاریخی ایران به شمار میرود.
ایشان در این یادداشت، از «دو نقطه روشن» در تختجمشید سخن میگویند؛ نخست، هنر، ذوق و توانایی شگفتانگیز انسان ایرانی در خلق آثاری که پس از قرنها همچنان الهامبخش و اعجابآور است و دوم، عبرت تاریخی ناشی از سلطه قدرتهایی که این شکوه را در خدمت اقتدار فردی قرار داده بودند.
در ادامه این یادداشت، با اشاره به سنتهای الهی در تاریخ، تاکید میکنند که حکومتهای مبتنی بر ظلم و سلطه از میان رفتهاند، اما آنچه باقی مانده، هویت انسانی و دستاوردهای تمدنی ملتهاست؛ همان میراثی که باید آن را شناخت، از آن درس گرفت و برای نسلهای آینده حفظ کرد.
تاکید پایانی این یادداشت، شاید روشنترین بیان دیدگاه ایشان درباره میراثفرهنگی باشد؛ آنجا که مینویسند: این آثار را ما باید گنجینه و ذخیره ارزشمندی بدانیم که در آن میتوان تاریخ را و انسان را و عملکرد و سنتهای الهی را مشاهده کرد و باید آنها را حراست کنیم.
اهمیت این عبارت زمانی بیشتر آشکار میشود که در کنار برنامه سفر آن روز قرار گیرد؛ رئیسجمهوری که ابتدا در میان مردم مرودشت حاضر میشود، مسائل روز کشور، وحدت ملی و سازندگی را محور سخنان خود قرار میدهد و سپس بخشی از برنامه سفر خود را به بازدید از مهمترین یادگار تمدن باستانی ایران اختصاص میدهد. این توالی، از نگاه ایشان به پیوند مردم، هویت ملی و میراثفرهنگی حکایت دارد.
اکنون که ایران در آستانه تشییع و تدفین رهبر شهید انقلاب اسلامی قرار گرفته است، بازخوانی این سفر تاریخی، یادآوری بخشی از میراث فکری و فرهنگی ایشان درباره نسبت میان ایران، تاریخ و تمدن است. روایتی که نشان میدهد پاسداری از آثار تاریخی، صیانت از حافظه تاریخی، هویت ملی و سرمایه تمدنی ایران است؛ گنجینهای که به تعبیر رهبر شهید، باید آن را شناخت، از آن آموخت و برای آینده حراست کرد.