مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو و با حضور میانجیگران قطری و پاکستانی برگزار شد. هیات ایرانی پس از ساعت ها مذاکرات فشرده با طرف مقابل، به تهران برگشته است. قرار است مذاکرات فنی در روزهای آتی ادامه یابد. بر پایه آنچه منابع رسمی اعلام کرده اند در حوزه هایی نظیر آتش بس در لبنان و همچنین آزادسازی داراییهای بلوکه شده کشورمان پیشرفت های ملموسی رخ داده است. با این حال یک سوال ریشه ای جای طرح دارد و آن هم این است که چطور میتوان از ترامپ و متحدانش در مذاکرات امتیاز گرفت؟ برای پاسخ به این پرسش، باید یک نکته را جدی گرفت. اگر می خواهیم امتیاز بگیریم، راهی جز نشان دادن قاطعیت در روند مذاکرات نداریم. از یاد نبریم که تنش زاییهای اخیر آمریکا و اشغالگران صهیونیست علیه ایران، جلوه هایی از یک جنگ وجودی را علیه ایران به نمایش گذاشتند و در نبرد وجودی، ملاحظهکاری و انفعال بیدلیل، تبعات به شدت منفی دارد. اقدام اخیر ایران در انسداد تنگه هرمز و تهدید به ترک مذاکرات در واکنش به نقض آتش بس در جبهه لبنان و تهدیدات جدید ترامپ علیه ایران در بحبوحه مذاکرات، اقدامات کاملا درست و بجایی بودند.
نباید اجازه داد دشمنان با عملیات فریبِ مذاکره، کشورمان را مشغول کنند و دستورکارهای مطلوب خود را به پیش ببرند و سپس بار دیگر جنگ علیه ایران را از سر بگیرند. نباید با این استدلال که مبادا به روند مثبت مذاکرات آسیب بخورد، از نشان دادن واکنش به نقض عهدهای دشمنان خودداری کرد. اگر روند قاطعیت در بحبوحه مذاکرات را ادامه دهیم و به دشمن نشان دهیم برای همه سناریوها آمادگی داریم، آنوقت می توان انتظار رخدادهای مثبت را داشت و قطعا امکان امتیازگیری از دولت آمریکا هم وجود دارد.
اگر دشمن تصور کند که میتواند نقض عهد کند اما واکنش فوری نخواهد دید، قطعا به منافع ملی ایران نیز آسیب های جدی وارد خواهد شد. تجربه می گوید باید در الگوهای پیشین مذاکره با غرب باید تجدیدنظر اساسی کنیم.
