فرش ایرانی یکی از جلوه های عینی هویت ملی کشورمان است. در اقصی نقاط جهان، فرش یکی از نمودهای هنر و فرهنگ ایرانی است و بسیار مورد احترام است. با این حال، واقعیت این است که صنعت فرش در داخل کشورمان با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم می کند. موضوعی که باید به صورت جدی مورد توجه مسوولان امر باشد. 

رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان فرش دستباف اتاق بازرگانی چهارمحال و بختیاری در موضع گیری گفته که از 35 هزار بافنده این استان، اکنون فقط ۱۰ هزار نفر فعال هستند و از این تعداد نیز تنها ۴۴۰۰ نفر از بیمه برخوردارند. آسیب شناسی اینکه چرا شمار بافندگان فرش دستباف کاهشی شده خود مساله مهمی است که باید مورد توجه متولیان امر در کشورمان باشد. 

رکود در بازار فرش دستباف و افزایش ملموس هزینه های تولید و در عین حال، مشکل بافندگان فعلی در برخورداری از بیمه و مواجهه فعالان صنعت فرش دستباف ایرانی با طیفی از چالش ها در حوزه صادرات، همه و همه سبب شده اند تا این صنعت برخلاف گذشته حال و روز خوبی نداشته باشد. از یاد نبریم که همین حالا به دلیل افزایش قابل توجه قیمت فرش دستباف، بسیاری از خانوارهای ایرانی تهیه آن را به مثابه یک کالای لوکس ارزیابی می کنند و قیدش را می زنند. موضوعی که بدون تردید بر معیشت بافندگان و کسب و کار فعالان این صنعت اثرگذاری منفی دارد. به نظر می رسد در تمامی سطوح و به نحوی جامع باید در حوزه اقتصادِ فرش دستباف، یک آسیب‌شناسی جدی صورت گیرد. 

اگر مشکلات در این عرصه مثل گذشته ماهیت فرسایشی و انباشتی به خود بگیرند، نه تنها وضعیت در حوزه فرش دستباف بدتر می شود بلکه نسل های جدید و جوان نیز استقبالی از ورود به این صنعت نخواهند کرد و فرش دستباف به عنوان یکی از ارکان هویت و فرهنگ ایرانی، تضعیف خواهد شد. از این رو، همانطور که برای حراست از میراث فرهنگی ایران نهایت کوشش خود را انجام می دهیم، در این رابطه نیز در تمامی ابعاد باید تلاش های جدی صورت گیرد.