بیش از یک میلیارد بشکه نفت در بازار ناپدید شد

  4050330037

خبر امضای تفاهمنامه میان ایران و آمریکا و بازگشایی تنگه هرمز، خبر خوبی برای بازارهایی بود که در طول جنگ تحمیلی علیه ایران نگران کمبود عرضه بودند اما خبر بد این است که ممکن است برای جایگزینی بشکه‌های از دست رفته، خیلی دیر شده باشد.

بیش از یک میلیارد بشکه نفت در بازار ناپدید شد

به گزارش ایسنا، نزدیک به چهار ماه است که پس از آغاز تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران و مسدود شدن تنگه هرمز، نفت از خاورمیانه خارج نشده است. طبق گزارش شرکت تحلیلی کپلر، در مجموع، جهان ۱.۱۵ میلیارد بشکه از عرضه نفت خود را در طول جنگ از دست داده است.

این امر بازار نفت را در وضعیت ناپایداری قرار داده است و به سرعت به نقطه شکست نزدیک می‌شود. ذخایر استراتژیک نفت آژانس بین‌المللی انرژی در پایین‌ترین سطح خود از سال ۱۹۹۰ قرار دارد. ذخایر اضطراری آمریکا در پایین‌ترین سطح خود در ۴۳ سال گذشته است. و موجودی‌های تجاری به سطح استرس عملیاتی رسیده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، چهارشنبه گذشته در نشست گروه ۷ در ورسای گفت: «می‌خواهید شاهد هرج و مرج باشید؟ ما حدود چهار هفته دیگر ذخایرمان تمام می‌شود.»

ترامپ درست می‌گوید. اما بازگشایی تنگه هرمز در این هفته ممکن است به اندازه کافی سریع نباشد که از خالی شدن ذخایر نفت خام جلوگیری کند.

بر اساس گزارش شبکه سی‌ان‌ان، با این تفاسیر، قیمت نفت ممکن است دوباره افزایش یابد.

بازار نفت مطمئنا معتقد است که زمان‌بندی ترامپ بی‌عیب و نقص است. همانطور که او پیش‌بینی کرده بود، قیمت‌ها در روزهای اخیر با شکل‌گیری و اجرایی شدن تفاهم‌نامه با ایران، مانند صخره‌ای سقوط کرده‌اند.

قیمت نفت خام برنت پس از اعلام آتش‌بس در اواسط آوریل شروع به کاهش کرد و از اوج زمان جنگ یعنی ۱۲۶.۴۱ دلار، به زیر ۸۰ دلار در هر بشکه رسید.

اساس کاهش قیمت نفت، اشباع تاریخی نفت خامی بود که در طول جنگ وارد عرضه می‌شد و عملا جهان را از بزرگترین شوک عرضه تاکنون مصون نگه داشت. اما این مازاد عرضه از بین رفته و به سرعت به کمبود نگران‌کننده‌ای تبدیل شده است.

ذخایر نفت جهان طی چند ماه گذشته، به شدت و به میزان ۱۹۰ میلیون بشکه کاهش یافته است. قطب مهم نفتی در کوشینگ اوکلاهما، که سوخت را به سراسر آمریکا منتقل می‌کند، به تازگی به سطح استرس عملیاتی خود رسیده است. بخش عمده‌ای از آنچه در کف مخزن نفت جمع می‌شود، مواد چسبنده غیرقابل استفاده است و حفظ فشار در لوله‌ها برای رساندن نفت به مشتریان را دشوار می‌کند.

این اتفاق نه تنها در کوشینگ رخ می‌دهد، بلکه تاسیسات ذخیره‌سازی در سراسر جهان به وضعیت نگران‌کننده‌ای نزدیک می‌شوند.

قیمت‌های بالاتر

بازگشایی تنگه بلافاصله مشکل موجودی نفت جهان را حل نمی‌کند. این فقط روند عادی شدن جریان نفت را آغاز می‌کند.

این مسیر باید مین‌زدایی شود، نفتکش‌های خالی باید دوباره به منطقه برگردند، تولید باید از سر گرفته شود و نفت باید سفر آهسته خود را به مقصد آغاز کند. هیچ‌کدام از این‌ها به سرعت اتفاق نمی‌افتد - این فرآیندی است که صنعت نفت معتقد است می‌تواند ماه‌ها طول بکشد تا جریان نفت به چیزی نزدیک به «عادی» بازگردد.

تا زمانی که بازار نفت واقعا به چیزی نزدیک به عادی بازنگردد، سیستم همچنان به این ذخایر متکی خواهد بود. به همین دلیل است که تعدادی از تحلیلگران صنعت معتقدند قیمت نفت خیلی پایین آمده است و بازار خطر تمام شدن نفت قبل از پر شدن مخازن را کمتر از حد واقعی ارزیابی می‌کند.

هلیما کرافت، رئیس استراتژی جهانی کالا در شرکت «آر بی سی کپیتال مارکتس» گفت: «بازار ۷ قدم از جایی که اکنون هستیم جلوتر رفته است. همه می‌گویند: این تمام شد! اما یک چالش لجستیکی بزرگ برای بازگشت به جایی که بودیم وجود دارد.»

به محض اینکه سرخوشی ناشی از بازگشایی تنگه هرمز فروکش کند، عوامل بنیادی در نهایت کنترل بازار را به دست می‌گیرند و قیمت نفت را دوباره افزایش می‌دهند.

مت اسمیت از کپلر گفت: «صرف نظر از آنچه در هفته‌های آینده در تنگه هرمز اتفاق می‌افتد، مصرف‌کنندگان آمریکایی در ماه‌های تابستان با قیمت‌های بالاتری روبرو خواهند شد. به دلیل خوش‌بینی در مورد توافق، هنوز این اتفاق نیفتاده است. اما نیروهای بازار باید در اینجا وارد عمل شوند.»

محاسبات نشان می‌دهد حتی اگر بازار جهانی نفت شروع به تولید تقریبا ۵ میلیون بشکه بیشتر از تقاضای مشتریان کند - همانطور که آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند - حدود یک سال طول می‌کشد تا ۱.۱۵ میلیارد بشکه از عرضه از دست رفته جبران شود.

قیمت‌های پایین‌تر

اما بازار همیشه منطقی نیست.

معامله‌گران شاهد بازگشت سیل نفت به بازار هستند - به ویژه از سوی اعضای اوپک که به دنبال درآمد و مشتاق افزایش تولید هستند. جی هتفیلد، مدیرعامل شرکت مدیریت دارایی «اینفرا استراکچر کپیتال ادوایزرز»  استدلال کرد که این واقعیت جدید، تغییر روند بازار نفت را بسیار دشوار خواهد کرد.

ویکاس دویودی، استراتژیست جهانی نفت و گاز در گروه مک‌کواری، گفت: «ما ذخیره زیادی داشتیم و از آن ذخیره عبور کرده‌ایم. ما پایین‌تر از جایی هستیم که قبل از سال گذشته بودیم - اما نه خیلی زیاد.»

برای مثال، ذخایر دیزل آمریکا در پایین‌ترین سطح خود از سال ۲۰۰۳ قرار دارد، اما تنها ۱۲.۴ درصد نسبت به میانگین پنج ساله خود کاهش یافته است. ذخایر بنزین آمریکا تنها پنج درصد نسبت به سال گذشته کاهش یافته است.