با اوج گیری زمزمه ها درباره نزدیک بودن ایران و آمریکا به حصول یک توافق چند مرحله ای، بار دیگر شاهد طرح موضع گیری های نمایشی و تبلیغاتی رییس جمهور آمریکا هستیم. البته او در روزها و ماه های اخیر هم از این نمایش ها روی صحنه برده با این حال، ترامپ اخیرا در موضع گیری گفته است: «توافقی که من با ایران انجام خواهم داد برخلاف توافق ایران با دولت اوباما، قوی خواهد بود و منافع آمریکا را کاملا تامین می کند!» در حقیقت، ترامپ با این موضع گیری بار دیگر سعی داشته دموکرات ها را بی عرضه و خود را فردی باکفایت و مشکل گشا در حوزه حکمرانی آمریکایی معرفی کند!

 جنگ افروزی او که قرار بود اهرم فشارش بر ایران باشد و کشورمان را نابود کند عملا اهرم های در دسترس ایران را گسترش بخشیده است. ایران در وضعیت فعلی کنترل تنگه هرمز را در دست دارد و رژیم حقوقی خود را می خواهد در آن پیاده سازی کند. این در حالی است که پیش از جنگ، تنگه باز بود و عبور از آن هم رایگان صورت می گرفت. بخش اعظم گفتگوهای دولت آمریکا با ایران در زمان فعلی متمرکز بر باز کردن تنگه هرمز است. این خود یعنی شکست دولت آمریکا. حال ترامپ در این وضعیت که به نسبت دولت اوباما از اهرم های فشار کمتری در رابطه با ایران برخوردار است، چرا باید به توافقی بهتر دست یابد که تسلیم ایران را در پی داشته باشد؟!

 کمتر فرد عاقلی در آمریکا وجود دارد که نداند گزینه نظامی علیه ایران کارایی خود را به کل از دست داده است و حرکت به سمت این گزینه می تواند وضعیت کشورهای منطقه و اقتصاد جهانی را ده ها برابر بدتر از وضعیت کنونی کند. بگذریم که در سطح بین المللی آبروی دولت آمریکا به دلیل ماجراجویی نابجا علیه ایران و اخلال در اقتصاد جهانی به واسطه انسداد تنگه هرمز رفته است. حال در این شرایط، ترامپ گزینه ای جز مذاکره با ایران برای دستیابی به یک توافق ندارد. اینکه فردی با این موقعیت نامناسب ژست قدرت بگیرد، بیش از آنکه انعکاس واقعیت های عینی باشد، صرفا تلاشی برای تولید خوراک رسانه ای و نمایانگر مصرف داخلی سیاست های ترامپ است. 

رفتار ترامپ در این روزها یکی از دیالوگ های معروف فیلم «قیصر» را یادآوری می کند که در آن یکی از شخصیت های منفی فیلم می‌گوید: حالا ما به همه گفتیم زدیم شمام بگین زده !