سید عبدالکریم هاشمی نخل ابراهیمی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره ادعای فرمانده سنتکام برای حمله به «مدرسه شجره طیبه میناب» در ساعات اولیه حمله دشمن به کشورمان مبنی بر این که زیر این مدرسه یک مرکز فعال موشک کروز وجود داشته است، گفت: این ادعا را صد در صد تکذیب میکنم و دروغ است. آنجا فقط یک مدرسه بود.
نماینده میناب در مجلس شورای اسلامی ادامه تاکید کرد: هیچگونه تاسیسات، تجهیزات و امکانات نظامی نه در خود مدرسه، نه در زیرش و نه اطرافش قرار ندارد و نبوده است. این مکان کاملا فرهنگی بود و اطرافش هم مکان درمانی و انبار تجهیزات دارویی و مبل بود.
وی با بیان اینکه کل این منطقه کاملا غیرنظامی بوده است، ادامه داد: قسمتی از محیط که مدرسه و محیط فرهنگی و آموزشی بوده است، قسمت دیگر در اجاره بخش خصوصی برای فروش مبل و بخشی دیگری هم درمانگاه برای عموم مردم بود.
این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به مستندسازیهای صورت گرفته برای پیگیری فاجعه حمله دشمن به مدرسه میناب، بیان کرد: مستندسازی درخصوص خود مدرسه، کودکان و معلمان مدرسه و فضای آموزشی صورت گرفته است. وکلای رسمی دادگستری از مصاحبههایی که انجام شده، آثاری که از این فاجعه بر جای مانده و همچنین فیلم و عکسهایی که موجود است، مستنداتی را جمعآوری کردهاند که در مجامع مطرح و اقدامی که رژیم سفاک صهیونیستی و آمریکا انجام دادهاند را جرم انگاری میکنند.
وی درباره اینکه در ابتدای حادثه به دروغ این اتفاق به ایران نسبت داده شد، بعد که آمریکا دید کاملا مشخص است این جنایت از سوی چه کسی صورت گرفته است گفت تحقیقاتی را انجام میدهد، سوال اینجاست چرا ایالات متحده این جنایت را نمیپذیرد، بیان کرد: بزرگترین عامل شکست دشمنان جنایتی بود که در میناب انجام دادند. آنان در همان روز اول جنگ اولین جنایتشان حمله و ترور رهبر شهیدمان بود. دومین جنایتشان هم این بود که کودکان بیدفاع ما را زدند.
هاشمی نخل ابراهیمی یادآور شد: دشمنان در روز اول جنگ به یک مدرسه که ۳۵۰ نفر دانشآموز و معلم در آن بودند حمله کردند و ۱۶۸ نفر شهادت رسیدند و مابقی بازماندگان این جنایت هم مصدومان جسمی و روحی هستند. بچههایی که از زیر بمب و موشک بیرون آمدند شرایط بسیار بد روحی و روانی دارند.
وی تاکید کرد: مدرسه میناب را با سنگرشکن زدند، اگر زیر این مدرسه که چیزی بود همه چیز آنجا منفجر میشد. ۳ موشک به مدرسه میناب زدند که یکی از آنها سنگرشکن بود که اگر تجهیزات نظامی و موشکی آنجا بود که چیزی باقی نمیماند.