به گزارش الف، دکتر علی دارابی نوشت: ٢٧ اردیبهشت روز جهانى ارتباطات و نيز روز روابط عمومى را به همه دست اندركاران و اصحاب ارتباطات و رسانه تبريک ميگويم.
قرن بيست و يكم را بدرستى عصر انفجار اطلاعات، عصر رسانه هاى نوين و شبكه هاى اجتماعى ناميده اند.
تنوع، تكثر، تعدد، ديجيتالى شدن، فشردگى بجاى حجيم بودن، دانش محورى، سرعت، خلاقيت و نوآورى از جمله مختصات عصر كنونى است.
حكمرانى مطلوب و مديريت عالمانه در اداره هر كشور، نظام و سازمان، آن است كه "نقش ماشين و تكنولوژى"، ارتباطات و رسانه و "مخاطب و كاربر" را در نظام ديوانسالارى تعريف و مشخص نمايد.
جهان كنونى بكلى دچار دگرگونى و تغیير شده است، نسل ها عوض شده اند، ميل و سليقه و گرايشات جوامع انسانى با نسل گذشته تفاوت معنادارى پيدا كرده است.
ديالوگ و چند صدايی جاى مونولوگ و تک صدايی را گرفته است و پرسشگرى مسئولان را الزام به شفافيت و پاسخ گويی كرده است.
در چنين زمانه اى نقش اصحاب رسانه و ارتباطات و بطور اخص روابط عمومى ها با آنچه در گذشته بود بطور بنيادى دگرگون شده است.
نه رسانه ها و مطبوعات توقع كاركرد سنتى روابط عمومى ها را دارند و نه مخاطب و كاربر با كليشه و تكرار كنار مى آيد.
نوآورى، جذابيت، مخاطب/كاربر محورى، توجه به عنصر زمان و مكان، سرعت در روايت اول، توليد محتوى جذاب، باورپذير و مستدل و صد البته با تكيه بر علم و دانش و عشق و انگيزه به رسالت سازمانى است كه "كليد واژه موفقيت، اثرگذارى، كارآمدى و عصرى بودن روابط عمومى ها را تضمين مى كند.
با گراميداشت ياد و راه نامداران و پيشكسوتان روابط عمومى ايران چون؛ دكترحميد نطقى، هوشنگ عباس زاده، محمد ملازم، مصطفى برزگر، ميرزا بابا مطهرى نژاد، سيد شمس الدين انوار و …
يادمان نرود؛ روابط عمومى علم، فن، هنر، دانش، حرفه، تخصص و مهارت است و در يک كلمه بايد گفت؛ روابط عمومى هنر مردم دارى است.
در دو كتاب كه نوشته ام
آينده پژوهى انقلاب اسلام ؛ بيم ها و اميدها (انتشارات موسسه امير كبير) و درآمدى برجامعه شناسى فرهنگ، ارتباطات و رسانه (انتشارات جهاد دانشگاهى) به تفصيل در اين باره نوشته ام.
"هر سازمان و مديرى را با روابط عمومى آن بايد شناخت."