منابع اسراییلی و رسانه های صهیونیست اقرار کرده اند که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس و ایال زمیر رییس ستاد کل ارتش اسراییل در بحبوحه جنگ رمضان به صورت مخفی به امارات سفر کرده اند. منابع اسراییلی حتی گفته اند که محمد به زاید حاکم امارات شخصا برای نتانیاهو رانندگی کرد و خود در فرودگاه سراغ او رفته است.
جالب اینکه هرچه صهیونیست ها بر این خبر تاکید کرده و ابعاد مختلف آن را فاش کرده اند، اماراتی ها با سراسیمگی آن را تکذیب نموده و سعی داشته اند آن را رد کنند چرا که این موضوع از هر جهت برای امارات یک سرافکندگی و شکست بزرگ است.
بسیاری اکنون بیش از پیش به ایران حق می دهند که در جریان جنگ رمضان، حملات گسترده ای را به اهداف راهبردی در امارات انجام داد. وقتی امارات تا این حد با دشمنان ایران گرم گرفته و تسهیلات و امکانات خود را برای تجاوز علیه ایران در خدمت آن ها قرار می دهد، چرا ایران باید سکوت کند و دشمنان را تنبیه و مجازات نکند؟ برخی منابع گفته اند که اماراتی ها از ترس ایران بوده که اصل سفر نتانیاهو به خاک خود را انکار کرده اند.
ورای این ها، به نظر می رسد سران امارات با افشای این مسأله پیش چشم افکار عمومی خود و جهان اسلام هم بیش از پیش رسوا شده اند. در حقیقت انتشار این قبیل اخبار و رسوایی ها سبب می شود شکاف میان افکار عمومی عربی و رژیم های سیاسی حاکم بر خاک آن ها بیش از پیش افزایش یابد. موضوعی که خود یک کابوس بزرگ برای این رژیم ها است.
در عین حال، رژیم امارات که دل به حمایت های آمریکا و اسراییل از خود خوش کرده اکنون به عینه می بیند که این رژیم ها به وقتش در راستای منافع خود حاضرند آبروی آن ها را ببرند. به بیان ساده تر، رژیم صهیونیستی با اقدام اخیر خود نشان داد که ابایی از قربانی کردن منافع امارات برای تقویت وزن خود ندارد. البته آمریکایی ها هم در جریان جنگ رمضان نشان دادند که وعده های امنیتی آن ها برای دفاع از امارات و تامین امنیت این کشور دروغی بیش نیست و ابوظبی عملا تکیه بر باد دارد.