تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران تاکید دارند که رژیم امارات در جریان جنگ رمضان و البته پس از آن، بیشترین همراهی را با دشمنان کشورمان در ماجراجویی علیه ایران داشته و دارد. حتی برخی منابع تایید کرده اند که پس از حصول آتش بس موقت میان ایران و آمریکا, این جنگنده های اماراتی بوده اند که به جزیره لاوان و تاسیسات نفتی آن حمله کرده اند.
اگرچه ایران نیز چه در دوره جنگ رمضان و چه پس از آن، ضربات جانانه ای را به رژیم امارات و منافع راهبردی آن تحمیل کرد و اکنون هم بنادر مهم این کشور نظیر فجیره در محاصره دریایی کشورمان هستند. با این همه، سیاست خارجی امارات چه در رابطه با ایران و چه درباره منطقه با تصوراتی غلط همراه است که تاکنون همین اشتباهات، صورت حساب های سنگینی را روی دست آن قرار داده اند.
اول اینکه سران رژیم امارات به دنبال نقش آفرینی در چهارچوبی در حوزه سیاست خارجی خود هستند که اساسا هیچ تناسبی با موقعیت و وزن آن ها ندارد. کشوری که کمی بیش از یک میلیون نفر جمعیت بومی دارد و چند برابر این جمعیت را غیربومیان و خارجی ها تشکیل می دهند، در حد و اندازه کنشگری به مثابه یک قدرت منطقه ای و یا بازیگر موثر نیست.
نکته دوم اینکه رژیم امارات به واسطه رویه ها و رفتارهای خود حتی در میان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هم کم، رقیب و دشمن ندارد. به طور خاص اختلافات جدی این کشور با عربستان موجب شده تا سعودی ها نیز به نوعی از اقدامات تقابلی ایران علیه امارات حمایت کنند. بگذریم که در یمن نیز عربستان و امارات به شدت با هم درگیر هستند. از این رو، موقعیت روابط امارات به ویژه در سطح منطقه، فارغ از ایران، با دیگر کشورها هم چندان مطلوب نیست. موضوعی که مدام برای ابوظبی ایجاد خسارت می کند.
و نکته سوم اینکه امارات روی صبر راهبردی و بلند مدت ایران حساب باز کرده بود اما از حملات گسترده ایران به شدت غافلگیر شد. ابوظبی انتظار داشت که ایران در مواجهه با همراهی این کشور با دشمنان خود انفعال نشان دهد با این حال با یک غافلگیری بزرگ رو به رو شد و اکنون وضعیت آن بسیار بدتر از قبل از آغاز جنگ رمضان است.
ورای این ها، اماراتی ها کل سرمایه امنیتی خود را روی حمایت آمریکا و اسراییل قمار کرده بودند که این مسأله موجب شد تا به شدت غافلگیر و ناامید شوند. جالب اینکه آمریکایی ها در بحبوحه جنگ اخیر علنا امارات را قربانی منافع خود کردند. مسائلی که همه و همه گواهی روشن بر این مدعا هستند که امارات در حقیقت سال های سال تکیه بر باد داشته است.