۱_کف خیابان چه خبر است؟ چرا خیابان هر شب شلوغ‌تر از شب قبل است؟ چرا مردم هر شب زیر سقف آسمان شهرها بساط رجزخوانی علیه آمریکا و صهیونیسم جهانی را پهن می کنند؟
اینها سوالاتی است که در اتاق جنگ استکبار و استبداد جهانی پیرامون جنگ رمضان مطرح است. این سوالات حواس آنها را از میدان جنگ پرت کرده است!
یک تقسیم کار دفاع در سطح ملی صورت گرفته است، یک حکمرانی الهی میدان را به نیروهای مسلح و خیابان را به مردم سپرده است.
۲_رهبر عزیزتر از جانمان در پیام اربعین شهادت پدر بزرگوار امت شهید امام خامنه ای فرمودند: "حضور مردم در میدان باید استمرار داشته باشد" و نیز تاکید کردند: "حضور در مساجد باید سنگین‌تر از قبل باشد".
پاسخ به سوالات کليدی که در بند اول مقاله به آن اشاره شد برای نخبگان و نیز مدیران جامعه و مسئولینی که در تدارک دفاع تاریخی ملت مشارکت دارند، مهم است.
۳_اولین کاری که مردم در خیابان می کنند، فریاد خود را بر سر دشمن مبنی بر دفاع از تمامیت ارضی ایران و دفاع از مواریث و موازین الهی کشور بلند کرده اند.
این فریاد الهی حول سه وحدت شکل گرفته است:
وحدت حول پرچم، وحدت حول امامین انقلاب و رهبری جدید و وحدت حول تبری از دشمن یعنی استکبار جهانی و آمریکای جهانخوار!
۴_آناتومی حضور خیابانی به ما می گوید؛ مردم زندگی زیر سقف خانه را یکجا به خیابان آورده اند. از طفل شیرخوار در کالسکه تا پیرمرد ویلچر‌نشین،خانوادگی بخشی از زمان زیست خود را به خیابان آورده‌اند. این حضور یک حضور فستیوالی و کنسرتی نیست، یک اجتماع معنی و معنایی برای دفاع از یک تمدن بزرگ در تاریخ بشر است.
۵_مردم در خیابان مرز طبقات را شکسته اند، در کنار هم زندگی می‌کنند و هر کس هرچه دارد برای غنی‌سازی این حضور به میدان آورده است.
مردم دارند در خیابان یک زیست انقلابی، مومنانه و حماسه گون را تجربه می‌کنند. مردم دارند در خیابان یک حریم قدسی می‌سازند و به بازتولید فرهنگ مقاومت در یک تجربه تاریخی بی‌نظیر می‌پردازند.
۶_مردم همه خیابان‌ها و میادین شهر را سنگر بندی کرده اند تا جلوی کودتا و شبه کودتا را بگیرند. این اولین جنگ در تاریخ بشر است که مردم در صفحه اول خاکریزهایی که خودشان کنده‌اند ایستاده‌اند. مردم در حال ساختن یک جامعه جدید بر اساس اخوت ایمانی و انسانی هستند. این جامعه شگرف خارج از اراده آمریکا و نظم و نظام آمریکایی شکل گرفته است.
معمار این جامعه دینی، الهی و ملی امام خامنه‌ای شهید است که با شهادت مظلومانه خود مردم را وارد معرکه "بعثت" و "برانگیختگی" کرده است.
۷_حضور در خیابان بزرگترین میراث امام شهید در تربیت یک ملت سرافراز در تاریخ محاصر است که در سمت درست تاریخ ایستاده است.
این حضور یک زیست شرافتمندانه و عزت مدارانه را برای نسل‌های بعدی در این ایران و جهان تضمین کرده است.
ارثیه رهبر شهیدمان برای ایران زمین به یادگار گذاردن یک ملت و نسلی است که دشمن‌شناس، متحد، منسجم، حقیقت‌شناس و مومن به اجرای عدالت است که اکنون در کف خیابان در مکانت اعلام موجودیت ایستاده است.
۸_مردم ما اکنون در خیابان در یک "جهان معنایی" تنفس می‌کنند که زیست آن قبلا در راهپیمایی اربعین بازتولید شده و زیرساخت‌های فرهنگی آن در تعظیم شعائر الهی عاشورا نوسازی شده و در موکب‌ها، سازه‌های آن مفصل‌بندی شده است.
مردم اکنون در خیابان سکونت و سکینه پیدا کرده‌اند. با آنکه در سوگ شهادت امام خود هنوز جامه سیاه بر تن دارند، اما نشاط انقلابی و آرامش دارند و احساس می‌کنند در حال خلق یک حماسه در تاریخ بشر در نبرد با شرورترین و پست‌ترین و بدسیرت‌ترین انسان‌های روی زمین هستند. مردم می‌دانند خوبان عالم با ما هستند و اشرار عالم در برابر ما صف کشیده اند. این یک حس خوبی است که "خیابان" را به موازات "میدان" نگه داشته است.