رژیم اشغالگر قدس تنها اندکی پس از حصول توافق آتش بس دو هفته ای که با میانجی گری پاکستان در خلال جنگ رمضان حاصل شد٬ حملات گسترده به لبنان را در دستورکار قرار داد. این در حالی است که به اذعان دولت پاکستان٬ لبنان هم بخشی از توافق آتش بس بوده و اقدام صهیونیست ها غیرقانونی است. با این همه٬ جدای از حملات انتقام جویانه حزب الله٬ مقام های ارشد سیاسی و نظامی کشورمان تاکید کرده اند که این روند را تحمل نمی کنند و حزب الله را تنها نخواهند گذاشت. در این راستا٬ صهیونیست ها از حمله به لبنان به طور خاص دو دستورکار عمده را دنبال می کنند. 

اول اینکه رژیم اشغالگر قدس و به طور خاص شخص نتانیاهو خوب می دانند که اگر اسراییل از فضای جنگ خارج شود٬ خیلی زود بحران های جاری آن صدها برابر بیشتر خواهند شد. بیراه نیست که شاهد بوده ایم اخیرا فرمانده ارتش اسراییل نسبت به فروپاشی درونی این رژیم هشدار داده است. نتانیاهو هم می داند که اگر فضای جنگ دور شود٬ خیلی زود حیات سیاسی وی خاتمه خواهد یافت و به زباله‌دان تاریخ می پیوندد. از این رو به هر شکل ممکن به دنبال ادامه دادن به جنگ و خون‌ریزی هستند. 

نکته دوم اینکه رژیم صهیونیستی این تحلیل را دارد که به اهداف خود در قالب جنگ رمضان دست نیافته است. این رژیم اکنون نه توان هسته ای ایران را نابود شده یافته٬ نه تعطیلی توان موشکی و نفوذ منطقه ای ایران را شاهد است و جالب اینکه ایران اکنون اهرم جدیدی به نام تسلط بر تنگه هرمز دارد. از این رو٬ اشغالگران اسراییلی موقعیت فعلی خود را به مراتب ضعیف تر از دوره قبل از آغاز جنگ رمضان می بینند. درست به همین دلیل به دنبال تداوم جنگ افروزی هستند تا شاید بتوانند برای خود دستاوردهایی دست و پا کند و از بن بستی که به آن گرفتار هستند خارج شوند.