همان طور که در طبیعت "آب در صد درجه به جوش می آید" در جامعه و  انسان هم قانونی هست که از "کوزه همان تراود که در اوست". سخن ترامپ که با استفاده از استعاره عصر حجر گفت می خواهد ایران را به عصر حجر برگرداند، چیزی جز تراوش جهان بینی و شیوه تفکرش درباب جامعه و سیاست نیست. ترامپ بلوف نمی زند و شوخی هم نمی کند. استفاده از این استعاره هم تصادفی نیست و از روی لق لقه زبانی ناگهان حرفی از دهانش بیرون نپریده. این افاضات واقعیت ذهن و ضمیرش هست. البته این بتواند یا نتواند به این افاضاتش عمل کند مساله دیگری است. قطعا با کشور و ملت بزرگی روبروست و  عصرحجری کردن این ملت را تاریخ نشان خواهد داد. 

اما چرا عصرحجری کردن ذهن و ضمیر ترامپ است؟ مارک جانسون و جورج لیکاف در شاهکار کلاسیک شان "استعاره هایی که با آنها زندگی می کنیم" اثبات کردند بشر هر استعاره ای که می سازد و بکار می برد "نه تنها در زبان که در اندیشه و عمل ما جاری و ساری است؛"  و این استعاره ها "عملکردهای هر روزه ی ما تا جزییات را نیز کنترل و هدایت می کنند؛"  و حتی مهم تر "ساختار آن چه را که درک می کنیم شکل می دهند و چگونگی حرکت ما در جهان و رابطه مان با دیگران را تعیین می کنند."
با این حساب لیکاف و جانسون به ما یادآور می شوند خیلی مراقب مفاهیم و استعاره هایی باشم که به کار می بریم. بخصوص سیاستمداران باید بی نهایت مراقب استعاره های شان باشند چون ممکن است با هر یک از آنها جان میلیون ها انسان و جاندار را بگیرند. مثل چی؟ مثل همین عصر حجر ترامپ.

اما  ترامپ این استعاره را از کجا آورد؟ پیش تر هم در جنگ ویتنام جنگ سالاران آمریکایی از همین استعاره استفاده کرده بودند. فعلا کاری به تکرار کاربرد این استعاره در تاریخ جنگ های آمریکا ندارم اما می خواهم صرفا ملاحظه ی مهمی را یادآور شوم. این که استعاره عصر حجر ریشه اش در ماهیت عصرحجری و فرهنگ جنگ و غارتگری در سنت سیاسی و سیاستمداران آمریکایی دارد.هاوارد زین مورخ برجسته در شاهکار ماندگارش "تاریخ آمریکا از ۱۴۹۲ تا ۲۰۰۱"  کتابی در ۹۲۸ صفحه با استناد به انبوه منابع و اسناد و تحقیقات معتبر دانشگاهی این سنت عصرحجری بودن در سیاست آمریکا را از زمان کریستف کلمب در ۱۴۹۲ که پایش به قبیله آراواک در سرزمین آمریکا باز شد و از روی جهل هم تصور می کرد به هند آمده تا همین قرن بیست و یکم جستجو می کند و نشان می دهد.

سنت سیاسی عصرحجری بودن سیاست غارت و جنگ است. سیاستمداران آمریکایی این سنت را از کریستف کلمب به ارث برده اند. کلمب بزرگ ترین جانی تاریخ است که برای غارت طلاهای مردمان بومی ساکن در سرزمین به قول خودش "هند غربی" (جایی که بعدها ایالات متحده آمریکا نامیدند) بومیان و تمدن های مایاها و آزتک ها را نابود و میلیون بی گناه را کشت. هاوارد زین بدرستی می نویسد این جانی بزرگ در کتاب های درسی مدارس آمریکا قهرمان این کشور معرفی می شود.هاوارد زین سنت توحش و آدمخواری عصر حجری سیاست و سیاستمداران آمریکایی را در قرن هجدهم و نوزدهم و برده داری انبوه رهبران سیاسی آمریکا را به تفصیل نشان می دهد. حتی نشان می دهد توماس جفرسون رهبر بزرگ و معنوی و از نویسندگان بیانیه استقلال آمریکا در ۱۷۷۶، خود برده دار بزرگی با ششصد برده بود.

هر چند جفرسون داعیه مخالفت با برده داری هم داشت و مثلا آزادیخواه بود.سنت سیاسی عصرحجری به روایت هاوارد زین در قرن بیستم هم ادامه یافت. جزییاتش را در "تاریخ آمریکا" بخوانید. زین به تفصیل به جنگ آمریکا علیه ویتنام می پردازد که از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ آمریکا برای غارت و تسلط بر منابع طبیعی منطقه هند و چین به ویتنام حمله کرد و هفت و نیم میلیون تن بمب بر سر ویتنامی ها ریخت و همه تلاشش را کرد که ویتنام را به عصر حجر ببرد. بگذریم که عاقبت شکست خورد.دردسرتان ندهم. عصرحجر استعاره ای جاری و ساری در سنت سیاسی تمام تاریخ آمریکا دارد و ترامپ هم استثنایی بر این قاعده نیست، بلکه عین قاعده است.

البته مردمان آمریکا لزوما نه تنها موافق این عصرحجری ها نیستند بلکه در راهپیمایی چند میلیونی اخیرشان در بیش از سه هزار شهر آمریکا از عصرحجری ها ابراز تنفر کردند و همچنان می کنند.سنت سیاسی عصرحجری عموما سنت جمهوری خواهان است و حتی دموکرات های آمریکایی نیز با آن نمی توانند کنار بیایند. جامعه مدنی آمریکا دهه هاست با این سنت سیاسی عصرحجری کشورشان مبارزه می کنند و متاسفانه توفیق چندانی هم نداشته اند.جناب آقا ترامپ خلف تمام عیار همان کریستف کلمب عصرحجری است که اکنون در آسیای غربی دنبال منابع و طلا و در صورت ممکن برده می گردد. این که بتواند ایران و ایرانیان را مثل خودش عصری حجری کند چیزی است که می بینیم در یک ماه و چند روز تجاوزش چه حسابی کف دستش مردم ما گذاشته اند. امیدوارم ایرانیان بتوانند ترامپ و همدستانش را از عصرحجر به قرن بیست و یکم بیاورند