ترامپی که آرزو داشت مردم ایران رو بیاره تو خیابون،
حالا خودش وایساده و داره خیابونهای پر از معترض رو نگاه میکنه...
3300 تجمع در 50 ایالت
میگن نه به پادشاه. یعنی دیکتاتوری بس است.
موجش هم رسیده تا پاریس و لندن...تا 12 کشور اروپائی
این برای ترامپ یعنی چی؟
یعنی تحقیر زنده.
یعنی همون کسی که میخواست ذهن های دنیا رو مدیریت کنه،
الان تو خونه خودش هو میشه
فراموش نکنیم؛
تو جنگهای امروز، برنده اونیه که افکار عمومی رو ببره.
برای همینه که ترامپ شب و روز تو رسانه و توییتره...
اما چی شد که باخت؟
چند تاشو من می شمارم بقیه اش رو شما بگید
با تحقیر شروع کنیم .
برای اولینبار بعد از جنگهای بزرگ قرن، خود آمریکاییها از ضربه حیثیتی در میدان حرف میزنند.
دوم انتقال هزینه جنگ از میدان نظامی رفت تا سر سفره آمریکائی ها .
هم زندگی و هم آینده
همالن بلایی که با دلار سر ما می آوردند الان هر روز چشم شون به قیمت نفت برنته
سوم شکاف در غرب. اروپا و ناتو بهشون پشت کردن
چهارم شکست در رسانه
اینترنشنال و بی بی سی دیگه مهم نیستند. رسانه های مهم دنیا روایت اونا رو پیش نمی برند
ببینید چقد ترامپ از دست اینا عصبانی است.
پنجم تثبیت پیام ایران
ایران نه آغازگر جنگ، بلکه در موضع دفاع مشروع تصویر شده .
ششم تشکیل دوقطبی جهانشمول مظلوم و ظالم
خون های ریخته شده، این دوگانه را در ذهن جهان تثبیت کرده .
هفتم افزایش هزینه برای آویزان شدن به آمریکا
همراهی با این جنگ، برای کشورهای منطقه و دیگر هم پیمان ها پرهزینه شد و چیزی جز بی ابرویی نموند.
هشتم نقشه ها بر آب
نه زمانبندیشان جواب داده، نه اهدافشان محقق شده
نهم همزبانی میدان و روایت
برای اولینبار، آنچه در میدان رخ میدهد، دقیقاً همان چیزیه که در روایت دیده میشه.
شاید همه اینها صرفاً محصول یک طراحی دقیق نباشد؛
اما آنچه در حال رخ دادن است، چیزی فراتر از محاسبات عادی است.
به قاعده و ما رمیت اذ رمیت و لکن اللَّه رمی خدای خامنه ای زنده است و اینها حالا حالا باید چوب بخورند.
آنهم به یداللهی که بالا سر مردم منسجم ماست