نقطه قوت دشمن(پنهان کاری)، از نقطه ضعف آن(ترس و زبونی) برمی خیزد.
دشمن صهیونیآمریکایی بر نبرد مبتنی بر ناجوانمردی و عدم توانایی در جنگ رودررو متکی است.
عملیات پیجری در لبنان، مصداقی اسب تروای چوبی است؛ با این تفاوت که در اسب تروای یونانیان باستان، نه بمب، که سربازان پنهان شده بودند. حتی مزیت هوایی آنها در پنهان کاری جنگنده اف۳۵ است.
همچنین رژیم صهیونی در میان دیوارهای حائل پنهان شده است.
چنانکه در ابتدا اشاره شد، نقطه قوت استراتژی پنهانکاری دشمن، همواره از دل نقطه ضعف بنیادین آن، یعنی ترس از رویارویی شفاف، برمیخیزد. هر رویکردی که بر ناجوانمردی و احتراز از نبرد رو در رو متکی باشد، در نهایت، نیازمند استتار و اختفای بیش از حد است. این استراتژی، هرچند در کوتاهمدت میتواند ابزاری برای بقا باشد، اما در بلندمدت، عنصری شکننده و حتی با اثر معکوس است. در نهایت تثبیت پیروزی در نبرد زمینی است؛ کاری که رژیم صهیونی با اغتشاشات سعی در تحقق آن دارد.
در مقابلِ این استراتژی پنهانکاری، ضرورت بسط «پهنای میدان نبرد» و «شفافسازی فرایند درگیری» احساس میشود. این به معنای آن است که باید با گسترش ابعاد درگیری و از بینبردن موانعی که امکان اختفا را فراهم میکنند، دشمن را وادار به خروج از پناهگاههایش کرد. هدف، ایجاد وضعیتی است که دشمن، گرفتار وحشت درونی و تمرکزی متزلزل شود؛ وضعیتی که در آن، دیگر قادر به ادامهی سیاست ترور و اختفای خود نباشد.
وقتی نیروهای درگیر، در خیابانهای واقع در قلمرو دشمن حضور فعال داشته باشند، دیگر امکان پنهان شدن از دید ایران و نیروهای مقاومت از بین میرود. در چنین شرایطی، پناهگاهها و مواضع اختفای دشمن، نه به عنوان سنگر، بلکه به عنوان تلهها و نقاط آسیبپذیر عمل خواهند کرد.
باید پهنای جنگ را بیشتر کرده و مصداق سیاست گسترش میدان جنگ و منطقهایبودن جنگ، دیوارهای حائل در کرانه باختری و نوار غزه را ویران کرده و جنگ وسیعی را در اراضی اشغالی پدید آوریم.
راه را بر نیروهای مقاومت بگشاییم تا دشمن با گرفتارشدن در داخل و وحشت درونی، تمرکزش را بر ترور از دست دهد.
قابلتکرار است وقتی مقاومت در خیابانهای دشمن باشد، دشمن دیگر نمیتواند پنهان شود و پناهگاهها بدل به قتلگاه می شود.
برای این منظور، پاسگاههای مرزی و ایستبازرسیهای اصلی در نزدیکی مرز، اهدافی مهمتر از وزارتخانههای رژیم صهیونیاند.
نیروهای مقاومت آماده برای رویارویی، برای نبرد نهایی هستند. آنها برای درگیری با بالاترین توان و آمادگی روحی درک کردهاند که راه بقا و دستیابی به پیروزی، در گرو استفادهی کامل از تمامیِ توانمندیها و ظرفیتهاست. این درک، خود، بهترین فرصت تاریخی برای عبور از بنبستهای راهبردی و رسیدن به اهداف غایی است.