هیتلر در سالهای پایانی جنگ، یک معتاد تمامعیار بود. پزشک شخصی او، تئودور مورل، روزانه دهها نوع دارو و کوکتلهای تقویتی ازجمله مت آمفتامین، کوکائین و انواع مواد افیونی را به او تزریق میکرد.
این شایعه تا حد زیادی توسط اسناد پزشکی و خاطرات مورل تایید شده است. سوابق پزشکی نشان میدهد که هیتلر از سال ۱۹۴۱ به بعد بهشدت به این تزریقات وابسته بود. مورخان معتقدند این داروها در تحلیل روانی و تصمیمگیریهای نامتعادل او در ماههای آخر جنگ نقش داشته است.
زندگینامه آدولف هیتلر؛ دوران نوجوانی و جوانی
آدولف هیتلر در ۲۰ آوریل سال ۸۹ در شهر برنائواماین (Braunau am Inn) بهدنیا آمد. شهری کوچک در اتریش که نزدیک به مرز این کشور با آلمان است. پدر آدولف هیتلر از کارمندان پایینرتبه گمرک بود و بعد از بازنشستگی به همراه خانوادهاش به شهر لینز که در آن زمان پایتخت اتریش بود نقل مکان کردند. بنابراین، دوران کودکی هیتلر در این شهر سپری شد.
او پدرش را در سال ۱۹۰۳ از دست داد و از سال ۱۹۰۵ به بعد با زندگی در پرورشگاه بوهیمی، مادرش را تحت حمایت خود قرار داد. آدولف شخص رویاپردازی بود و همیشه دوست داشت هنرمند معروفی شود. با اینکه در آکادمی هنرهای زیبای وین موفق به ادامه مسیر خود نشد، نقاشی را رها نکرد.
مادرش بر اثر بیماری سرطان سینه درگذشت. او تمام ارث پدریاش را به خواهرش داد و در ۲۱ سالگی به عنوان یک نقاش در وین مشغول به کار شد و در این حین سیاست هم علاقمند شد.
هیتلر در جنگ جهانی اول
در سال ۱۹۱۳، هیتلر از وین به مونیخ نقل مکان کرد. تابستان سال بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و هیتلر توانست داوطلبانه در لشکر باواریا، به عنوان پیغامآور فرانس و بلژیک حضور داشته باشد و شجاعانه در معرض دید آتش خدمت کند. او در این مدت دو بار مدال صلیب آهنی را دریافت کرد؛ کسی که تا سال ۱۹۳۲ تابعیت آلمانی نداشت، حالا مدالی را دارد که به ندرت به سرجوخهها میرسید.
هیتلر در سال ۱۹۱۸ بر اثر حمله شیمیایی بریتانیا، به وسیله گاز خردل مجروح شد و برای مدتی بینایی خود را از دست داد. درست یک ماه بعد از این اتفاق، خبر تسلیم شدن آلمان منتشر شد که شک بسیار بزرگی برای او بود. این واقعه، دومین جراحت هیتلر در طول جنگ جهانی اول بود.
حزب نازی و حضور آدولف هیتلر
جنگ جهانی اول با پیروزی کشورهای بریتانیا و فرانسه به پایان رسید و آلمانهای شکستخورده، با بحرانهای بسیار جدی مواجه شدند. آدولف هیتلر همچون دیگر آلمانها به دنبال جبران این شکست بود.
او پس از بازگشت به مونیخ، عضو حزب کوچک کارگران آلمان شد. حزب کارگران آلمان، یک گروه کوچک ۵۵ نفره بود که هیتلر در ابتدا به عنوان مامور اطلاعاتی ارتش برای جاسوسی وارد این حزب شد. اما کمکم به جایی رسید که نه تنها مخالفتی با آنها نداشت، بلکه از ستونهای محکم این حزب شد و نام آن را به حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان تغییر داد و سرانجام در سال ۱۹۲۱ ریاست آن را برای خود کرد. صلیبی شکسته نماد حزبی شد که عامل اصلی جنگ جهانی دوم بود.
حزب نازی دارای ارتشی به نام اس آ بود. هیتلر به دلایل متعدد این ارتش را منحل و ارتشی به نام اس اس را جایگزین آن کرد. اعضای گروه اس اس لباس مشکی به تن میکردند و سوگند وفاداری با شخص هیتلر میبستند. بعدها این گروه به ارتشی۲۰ هزار نفری تبدیل شد.
هیتلر ۲ سال بعد، یعنی ۸ نوامبر ۱۹۲۳ در کودتای نافرجام آبجوفروشی مونیخ، به ۵ سال حبس محکوم شد. در این دوره، او شروع به نوشتن کتاب «نبرد من» کرد که جلد اول آن در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. موضوع کتاب «نبرد من»، دیدگاههای ناسیونالیستی هیتلر و نقشههای او برای رسیدن به قدرت است.
پس از آزادی، هیتلر حامیان بسیاری را با سخنرانیهای پرهیجان علیه پیمان ورسای در آلمان به دست آورد. پیمان ورسای به قدری مردم و ملت آلمان را ضعیف کرده بود که همه به دنبال خلاص شدن از آن بودند. او در سال ۱۹۳۳ صدراعظم آلمان شد و توانست آلمان را دوباره به دوران اوج برگرداند.
سیاست خارجی هیتلر
همسایگان کشور آلمان (فرانسه و لهستان) قدرت نظامی کمی داشتند و هیتلر هم در سخنرانیهای خود ادعا میکرد که آلمان از خلع سلاح و صلح حمایت میکند. اما در پشت این استراتژی جذاب، سلطه بر تمام این سرزمینها هدف اصلی هیتلر بود.
اوایل سال بعد، یعنی سال ۱۹۳۴ او آلمان را از اتحادیه ملل خارج کرد و گام اول را برای اهداف خودخواهانهاش برداشت.
جنگ جهانی دوم
میتوان گفت جنگ جهانی دوم با حمله به لهستان که انگلستان تضمینکننده امنیت آن بود، در سال ۱۹۳۹ آغاز شد و در ادامه این حمله، بریتانیا و فرانسه به آلمان اعلام جنگ کردند. هدف هیتلر بازگرداندن سرزمینهای جدا شده در پیمان ورسای بود و همین موضوع سبب شد تا ابتدا اتریش را با خود همراه کند، سپس چکسلواکی و نهایتا پس از تنشهای فراوان سراغ لهستان برود. در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ ارتش آلمان از غرب و در ۱۷ سپتامبر ارتش شوروی از شرق لهستان را اشغال کردند. سپس کشورهای اسکاندیناوی شمال اروپا، بلژیک، فرانسه، از مراکش تا مصر، یونان و بالکان یوگسلاوی نیز از حملههای هیتلر در امان نماندند. اما با حمله به شوروی در سال ۱۹۴۱ آمریکا وارد جنگ شد و دوران پرفروغ آلمان را به پایان رساند. با حمایت آمریکا از انگلستان ماشین جنگی هیتلر از کار افتاد. چرا که متحدان قدرتمندی نداشت.
مرگ آدولف هیتلر
آدولف هیتلر در نیمه شب ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ در روزهای پایانی نبرد برلین، با اوا براون که برای سالهای طولانی معشوقه او بود، در پناهگاه برلین ازدواج کرد. در ۳۰ آوریل، یعنی یک روز پس از ازدواجش، به همراه همسرش خودکشی کرد و بدن آنها را طبق دستور هیتلر سوزاندند.
پس از مرگ هیتلر، آلمان در ۷ مه ۱۹۴۵ بدون قید و شرط تسلیم همه جبههها شد و جنگ را در اروپا به پایان رساند.
حکومت برنامهریزی شده هیتلر با نام «هزار سال رایش»، بیش از ۱۲ سال دوام نیاورد. البته در همین زمان کوتاه ویرانیهای بسیاری را به بارآورد و برای همیشه تاریخ آلمان، اروپا و جهان را تغییر داد.