به گزارش ایرنا، در مقاله تحلیلی نشریه آمریکایی نیو ریپابلیک که به قلم «آنل شلاین» تحلیلگر سابق وزارت امور خارجه آمریکا نوشته شده، آمده است: من در ژوئیه ۲۰۲۴ در مورد ترسم نوشتم؛ اینکه اسرائیل با پشتگرمی حمایت های بیقید و شرط آمریکا ممکن است جنگی تمامعیار علیه حزبالله در لبنان به راه بیندازد که پای ایالات متحده را هم به میان بکشد. واضح است که من در درک ابعاد جاهطلبیهای وحشیانه نتانیاهو و ترامپ شکست خورده ام.
در یک مورد حق با من بود: اسرائیل در اول اکتبر ۲۰۲۴، فقط چهار روز پس از ترور سید حسن نصرالله و ۱۲ روز پس از انفجار پیجرها که منجر به کشته شدن ۴۲ نفر و مجروح شدن نزدیک به سه هزار نفر شد، به لبنان حمله کرد.
اگرچه اسراییل و لبنان هشت هفته بعد با آتشبس موافقت کردند، اما اسرائیل مکرراً آن را نقض کرد و با هیچ عواقبی روبرو نشد. با این حال، حمله اسرائیل و بمباران مداوم لبنان اکنون در مقایسه با آتش جنگ منطقهای که اسرائیل و آمریکا با حمله به ایران برافروختهاند، چندان به چشم نمیآید.
در همان روز اول، ایالات متحده و اسرائیل حدود ۹۰۰ حمله هوایی انجام دادند که منجر به کشته شدن صدها غیرنظامی شد.
این حملات آیتالله علی خامنهای رهبر معظم ایران را هدف قرار داد که شهادت ایشان جرقه خیزشهای گستردهای را در جوامع شیعه در بحرین، یمن، عراق و پاکستان زد. ایران فرزند ایشان، آیت الله سید مجتبی خامنهای را به عنوان رهبر جدید کشور انتخاب کرد.
ایران در عرض چند ساعت دست به تلافی زد و موشکهایی را به سمت اسرائیل و تاسیسات نظامی آمریکا در بحرین، امارات، کویت، قطر و عربستان سعودی شلیک کرد.
در ادامه مقاله تحلیلی نیو رپابلیک آمده است: در همین حال، اسرائیل علاوه بر انجام هزاران حمله هوایی علیه ایران، بار دیگر به لبنان حمله کرد که باعث شد امانوئل مکرون رئیسجمهور فرانسه، کمکهای نظامی به ارتش لبنان را افزایش دهد؛ اقدامی که هیچ تاثیری در کند کردن حملات اسرائیل به بیروت نداشت.
اسرائیل به بمباران خود در ایران ادامه داد و ظاهراً از هوش مصنوعی برای انتخاب اهدافی مانند یک پارک عمومی استفاده کرد، صرفاً چون نام آن «پارک پلیس» بود. هیچکس بررسی نکرد که این پارک هیچ ارتباطی با نیروهای پلیس ندارد. این نشاندهنده فقدان نظارت انسانی است.
تعداد کشورهای درگیر در درگیریها رو به افزایش است، بدون اینکه نشانی از نگرانی در اسرائیل یا آمریکا دیده شود.
مسعود پزشکیان رئیسجمهور ایران اعلام کرد که ایران حمله به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را متوقف خواهد کرد، مگر اینکه حملاتی از خاک آنها صورت گیرد.
اندکی بعد، اسرائیل به یک تاسیسات نمکزدایی آب حمله کرد و ۳۰ مخزن ذخیره نفت را مورد اصابت قرار داد و امکان کاهش تنش با کشورهای حوزه خلیج فارس را از بین برد.
ساکنان تهران ویدئوهایی از پیامدهای آن ضبط کردند: ابرهای سیاه عظیم و آتشسوزیهای مهارناپذیر و به دنبال آن باران سیاه نفتی.
هدف قرار دادن تاسیسات نفت و آب، تنشی بود که کشورهای خلیج فارس به شدت از آن اجتناب میکردند؛ در این منطقه ۱۰۰ میلیون نفر به آب شیرینکنها وابسته هستند.
اکنون تصویر «لوکس و آرام» کشورهای خلیج فارس - تصویری که با صدها میلیارد دلار سلاح آمریکایی خریداری شده بود - در هم شکسته است.
کشورهای خلیج فارس از ترامپ به دلیل قربانی کردن امنیت و حیات اقتصادی خود در چنین جنگی، خشمگین هستند.
«خلف الحبتور» میلیاردر اماراتی، ناامیدی بسیاری را در پستی در شبکه ایکس خطاب به سناتور لیندسی گراهام (متحد نزدیک نتانیاهو که سالها برای حمله آمریکا به ایران فشار آورده) بازتاب داد.
وی نوشت: ««من به وضوح به او میگویم: ما به خوبی میدانیم چرا تحت حمله هستیم و همچنین میدانیم چه کسی بدون مشورت با کسانی که آنها را «متحدان» خود در منطقه مینامد، کل منطقه را به این تنش خطرناک کشانده است.» »البته این پست بعداً حذف شد.
کشورهای شورای همکاری خلیج فارس که پیش از این از ریاستجمهوری ترامپ استقبال کرده بودند، اکنون در حال آموختن حکمت این سخن معروف هنری کسینجر هستند: «دشمنِ آمریکا بودن خطرناک است، اما دوستی با آن مرگبار است.»
به نظر میرسد رهبران جهان در پاسخگویی به دولت آمریکا که دیگر تظاهر به اهمیت دادن به جان انسانها، قانون یا هزینه تکبر خود نمیکند، مستاصل ماندهاند.
در اروپا، تنها اسپانیا از اجازه دادن به آمریکا برای استفاده از پایگاههای خود جهت حمله به ایران خودداری کرد؛ در حالی که فرانسه، سوئیس و اسلوونی حملات ترامپ را به عنوان نقض قوانین بینالمللی محکوم کردند، همانطور که روسیه، چین، شیلی، ونزوئلا و پاکستان انجام دادند.
با این حال، با شروع افزایش قیمت سوخت و غذا، بقیه جهان پیامدهای شکست در پاسخگو کردن اسرائیل بابت نقض آشکار قوانین بینالمللی را تجربه خواهند کرد.
مصونیت اسرائیل، همراه با تلاش آمریکا برای نابودی نهادهایی مانند دیوان کیفری بینالمللی (که میتواند اسرائیلیها یا آمریکاییها را به خاطر جنایات جنگی در فلسطین یا ایران پاسخگو کند)، تهدیدی برای نابودی سیستمی است که بیش از هشت دهه از وقوع جنگ جهانی سوم جلوگیری کرده است.
کسانی که بیشترین رنج را میبرند، هزاران انسان بیگناه در داخل ایران هستند. وحشیگری حمله آمریکا زمانی آشکار شد که موج اولیه حملات هوایی، یک دبستان دخترانه را هدف قرار داد. سه مهمات دقیق مجزا به مدرسه اصابت کرد که نشان میدهد حمله عمدی بوده است.
با توجه به اینکه این مدرسه برای یک دهه یک مرکز غیرنظامی مجزا بوده، این تصور که موشکها در واقع برای تأسیسات سپاه در آن نزدیکی در نظر گرفته شده بودند، باورناپذیر است.
نیو ریپابلیک مینویسد: آمریکایی ها معمولا از تلفات انسانی فاجعهبار مداخلات نظامی دولتشان در خارج از کشور مصون هستند؛ در مقابل هزینه آن را در پمپ بنزین یا شاید در شانس انتخاباتی جمهوریخواهان در انتخابات میان دورهای آینده حس خواهند کرد؛ نه در از دست دادن فرزند، پدربزرگ و مادربزرگ یا نوزادی در میان خشونتی بیامان و گریزناپذیر.
با این حال برخی آمریکاییها ممکن است بالاترین بها را بپردازند. اکثریت آمریکاییها در حال حاضر با جنگ ترامپ علیه ایران مخالف هستند.
در تاریخ معاصر ایالات متحده، هیچ رئیسجمهوری جنگی را با چنین سطح پایینی از حمایت عمومی آغاز نکرده است. اگر ترامپ نیروهای آمریکایی را به ایران بفرستد، نتایج فاجعهبار خواهد بود.
بسیاری از جنگدیدگان و نظامیان سابقِ آمریکایی، با همه وجود با یک جنگ غیرضروری در خاورمیانه مخالفت کرده اند؛ حسی که در تصاویر تکاندهندهی اعتراض در جلسه کمیته سنا تجلی یافته است.
مأموران امنیتی و یک سناتور، یک تفنگدار دریایی ملبس به یونیفرم را چنان با خشونت از اتاق بیرون میکشند که دستش میشکند. درست قبل از اینکه صدای شکستن استخوانهایش را بشنوید، او فریاد میزند: «هیچکس نمیخواهد برای اسرائیل بجنگد!».
در پایان این مقاله تحلیلی تصریح شده است: ترسهایی که ۲۰ ماه پیش ابراز کردم، اکنون در مواجهه با آنچه ترامپ و نتانیاهو به راه انداختهاند، سادهلوحانه به نظر میرسند.