وطن، مادر است/ برای ثبت لحظه‌های ماندگار دست به کار شویم  

  4041222040

مینو خانی، مدرس دانشگاه و منتقد سینما، معتقد است جامعه هنری، در چنین لحظات حساس تاریخی، باید با خلق اثر و موضع‌گیری صریح مقابل ظلم بایستد؛ همان‌گونه که برخی هنرمندان ایرانی و چهره‌های شاخص جهان واکنش خود را به حملات اخیر آمریکا نشان دادند.

وطن، مادر است/ برای ثبت لحظه‌های ماندگار دست به کار شویم  

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی؛ مینو خانی، منتقد سینما و مدرس دانشگاه، دیدگاه خود را درباره تعرضاتی که علیه کشور از سوی امریکا و اسرائیل، انجام می‌شود، اینگونه بیان کرد: این مسلم است که این حمله یک تهاجم وحشیانه بدون دلیل و بدون منطق و از دیوانگی و درماندگی امریکا و رژیم صهیونیستی است. همه می‌دانیم که این دو به دنبال منابع غنی ایران هستند و هیچ کدام از دلایل آنها همچون آزادی و دموکراسی و حتی تغییر رژیم ایران لقه لقه دهان است که خودشان هم می‌دانند بهانه است تا مقاصد اصلی خود را پنهان کنند. اینکه به مراکز غیرنظامی حمله می کنند و مردم غیرنظامی را به شهادت می رسانند نشانه ضعف و ناتوانی آنها و مهمتر نشانه همان حمله بی دلیل وحشیانه آنها است. اینها مدارکی است که در تاریخ می ماند و هوش و ذکاوت خاصی نمی‌خواهد تا پی به ذات کثیف آنها ببریم. اگر کشورهای غربی و عربی رفتار یکسان با اتفاقات این چنینی در کشورهای مختلف داشتند الان حمله به مدرسه دخترانه میناب باید همه آنها را مجاب می‌کرد که امریکا را متهم کنند و هر گونه رابطه تجاری و دیپلماتیک‌شان را با آنها قطع می‌کردند و با خود این را می‌گفتند که از کجا معلوم مدرسه‌ای در کشور آنها مورد حمله وحشیانه و غیرانسانی امریکا قرار نگیرد. 

این منتقد سینما، با بیان آنکه جامعه هنری، همواره الگوی رفتاری مخاطبان خود هستند، گفت: هنرمندان با دو رویکرد می‌توانند در چنین برهه‌هایی واکنش داشته باشند: اول، با اعلام پیام‌ها و موضع گیری در برابر وقایع و دوم، با خلق اثر. این را می دانیم که جامعه هنری همیشه نمونه و الگوی رفتاری مخاطبانشان هستند، خصوصا در سینما که به دلیل ذات جلوتش، طرفداران و مخاطبان بیشتری در جوامع دارد. خوب هنرمندان در این رویکرد، پیام‌هایی منتشر کردند و مواضع و احساساتشان را بروز دادند. مثلا نگاه کنید به پیام آقای حاتمی کیا یا آقای درویش و بازیگرانی همچون خانم ملیکا زارعی یا آقای فرهاد قائمیان که در پی شهادت مقام معظم رهبری و حمله به مدرسه دخترانه میناب ار اولین واکنش‌ها بود. ولی با توجه به آنچه منتشر شده هنوز راه بسیاری در این زمینه وجود دارد، خصوصا که می‌بینیم هنرمندان غیرایرانی مثل جیمی لی کرتیس نویسنده و کنشگر امریکایی، لیام کانینگهام بازیگر، سوزان ساراندون بازیگر، جک وایت خواننده و... مواضع خود با حمله امریکا به کشور عزیزمان را اعلام کردند. هنرمندان خصوصا هنرمندان سینما به این نقش خود واقف هستند و دیدیم که در دیگر بزنگاه‌های تاریخی که کشور با رویدادهای اجتماعی، سیاسی مواجه شده خیلی زود دست به کار شدند و با مردم همراهی کردند. بنابراین در چنین برهه حساس و اتفاق مهمی که یکی از برگ‌های مهم تاریخ ایران ورق خواهد خورد باید حضور جدی تر و پررنگ‌تری داشته باشند، خصوصا که می‌دانیم در عرصه سینما و هنرهای نمایشی خلق آثار خیلی سریع امکان خلق اثر نیست و نیازمند زمان است. 

خانی در ادامه با اشاره به واکنش هنرمندان در عرصه هنر و هنرهای تجسمی همچون نقاشی و گرافیک نسبت‌به میهن و شهدای جان بر کف وطن، گفت: بر عکس، در عرصه شعر و هنرهای تجسمی همچون نقاشی و گرافیک، شعرا و هنرمندان دست به کار خلق اثر شدند و مواضع و احساساتشان را با خلق اثر نشان دادند. شاعران از اولین لحظات این حمله، خصوصا با شهادت رهبری اشعارشان را منتشر کردند. مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری ورک شاپ سه روزه ای را برای خلق آثار نقاشی ترتیب داد. هنرمندان گرافیست هم تلاش خوبی در خصوص این حمله وحشیانه انجام دادند که موضوعات مختلف از تایپوگرافیهای شهادت رهبر و مدرسه دخترانه میناب، ذات شیطانی امریکا و رژیم صهیونیستی و اتحاد مردم و بیعت با رهبر جدید دارد. عکاسها هم که مثل همیشه در صحنه هستند. 

این مدرس دانشگاه درباره جنگ نرم و اهمیت رسانه در چنین وضعیتی، بیان کرد: تا امروز که نزدیک به دو هفته از آغاز این حمله و تعرض به کشور می گذرد بسیار دیدیم و شنیدیم که دشمن در دو جبهه میدان و رسانه و جنگ نرم با ما وارد جنگ شده است. جنگ نرم را سال‌ها است شروع کرده و ابزار و رسانه های خاص خود با اهداف مشخص را به کار گرفته تا ابتدا ذهن‌ها را آماده کند و بعد وارد میدان شود، هر چند در عرصه میدان هم خیلی وقت است که با وارد جنگ شده، مثل ترورهایی که در کشور رخ می‌داد. منتها از جنگ ۱۲ روزه به طور علنی و جدی وارد جنگ میدان شده است. ما هم در عرصه میدان خیلی قوی با آنها در حال دست و پنجه نرم کردن هستیم و می بینیم که بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران غیرایرانی هم به قدرت نظامی و استراتژیک ایران اذعان کرده‌اند ولی متاسفانه در عرصه رسانه خیلی ضعیف عمل کردیم. در عرصه رسانه گفته می‌شود هر کس روایت اول را داشته باشد پیروز میدان است. در حالی که ما اصولا نتوانستیم روایت اول را داشته باشیم و منفعل عمل کردیم و همین اجازه داده که مخاطب روایت اول که در دست دشمن بوده است را بپذیرید. به نظر می‌رسد رسانه ملی و همه رسانه‌های مکتوب باید با سیاستگذاری بسیار قوی فرهنگی در این عرصه هماهنگ شوند و با برنامه مدون روایت اول را در دست بگیرند.

او عشق به وطن را بزرگ‌ترین عشق در وجود آدمی دانست و اشاره کرد: وطن و وطن دوستی یکی از عالی ترین مفاهیم و یکی از بزرگترین عشق‌هایی است که در وجود هر کسی باید وجود داشته باشد. وطن عین مادر است، آدم بی وطن، بی ریشه در هوا معلق است. هنر، خصوصا هنر سینما همیشه توانسته با روایت‌هایی مفاهیم مهم را برای مخاطب قابل درک‌تر و معنادارتر کند. معتقدم در این موضوع هنرمندان می‌توانند به روایت‌های واقعی از افراد در هر جامه و هر شغل و نقشی مفهوم وطن و وطن پرستی را در قاب سینما بنشاند. ما روایت‌های مکتوب و آماده‌ای از بسیاری از افراد خصوصا در زمان جنگ هشت ساله داریم که نشان می دهد یک رزمنده، یک امدادگر، یک آشپز، یک فرمانده چطور در هر حرکت و رفتاری نشان از وطن پرستی دارد. همچنین می شود این روایت‌ها را از افراد دیگر در زمان حاضر و با رویدادهای مختلف سال‌های اخیر جمع‌آوری کرد و به تصویر کشید، هم در قالب مستند و هم در قالب داستانی. الان در حین رخداد این جنگ ظالمانه فرصت مناسبی برای ثبت لحظه های ماندگار وطن پرستی است. خوب است همه دست به کار شویم.