قبل از آغاز جنگ تحمیلی جدید علیه ایران؛ مقام های غربی و صهیونیست و البته جریان های رسانه ای همسو با آنها مدام مدعی بودند که ایران از مناطق غیرنظامی به عنوان سپر انسانی استفاده می کند و دستورکارهای خود را به پیش می برد. در این رابطه طیف متنوعی از ادعاها نیز از سوی معاندان علیه کشورمان مطرح شده است. در طول جنگ نیز شاهد بوده ایم که دشمنان با همین استدلال های غیرواقعی خود از مدارس گرفته تا بیمارستان ها و مناطق مسکونی را هدف گرفته اند و جنایات بزرگی نظیر به شهادت رساندن بیش از ۱۶۰ دانش آموز دبستانی مدرسه شجره طیبه در میناب را رقم زده اند.
اما در روزهای اخیر شاهد اتفاقی بوده ایم که تا حد زیادی دشمنان کشورمان را رسوا کرده است. در بحبوحه حملات مداوم موشکی و پهپادی ایران به اهداف و منافع تروریست های آمریکایی در منطقه؛ شاهد بوده ایم که مقام های آمریکایی و نهادهای این کشور از نظامیان کشورشان خواسته اند هرچه سریعتر از هتل های محل اقامت خود در مناطقی نظیر اقلیم کردستان عراق و یا امارات و بحرین خارج شوند. دلیل هم این بوده که هیچ حمایت امنیتی در مورد آنها وجود ندارد و اشراف ایران سبب می شود تا جانشان به خطر بیفتد!
سوال این است که چرا نظامیان آمریکایی باید در هتل ها استقرار داشته باشند و با استفاده از سپر انسانی به دنبال تامین امنیت خود باشند؟ آیا این حرکت آنها بزدلانه و خیانت نیست؟ مگر آنها نبودند که به ایران در این رابطه اتهامات واهی می زند حال چه شده که خودشان به صریح ترین شکل ممکن به استفاده از اماکن غیرنظامی اعتراف می کنند؟
وقوع این قبیل رخدادها برای هر وجدان بیداری باید آگاهی بخش باشد. دشمن ادعاهایی می کند که در مواجهه با آن ها باید هوشیار بود. در عین حال؛ اینکه دشمن از هر حربه ای استفاده می کند تا از ضربات نیروهای مسلح ایران در امان باشد و از آنها فرار کند نیز خبر خوبی است و از اقتدار ایران حکایت دارد.