اولمن با بیان این نکته که ظاهرا مشاوران ترامپ او را از پیامدهای منفی سیاستهای تحریکآمیز و جنگطلبانهاش به ویژه در قبال ایران آگاه نمیکنند، هشدار میدهد که او با دست زدن به تشدید تحریمها و فشار حداکثری علیه ایران نه حکومت بلکه مردم ایران را در معرض محرومیت از نیازهای اولیه قرار داده است.
اولمن در این مقاله نوشته است: « چرا هیچ کس به دونالد ترامپ درباره معایب سیاستهایش و نگرشهایش نسبت به مسائل گرینلند و مینیاپولیس مشاوره نمیدهد. این سیاستها باعث میشوند اعتبار او نزد عموم خدشهدار شده و حتی از بین برود. حالا باید این سوال را درباره موضوع ایران هم مطرح کرد.»
این مشاور سابق پنتاگون با اشاره به اینکه دونالد ترامپ ظاهرا نظرات مخالفان تجاوزگری نظامی علیه ایران را جویا نمیشود، هشدار میدهد: «ترامپ باید قبل از دستور دادن به هر گونه استفاده از نیروی نظامی، طیف وسیعی از نظرات را به ویژه نظرات متعلق به کسانی که این کار را ایده بسیار بدی میدانند جویا شود.»
او همچنین اعتراف میکند رئیس جمهور آمریکا با دست زدن به تحریمهای مختلف و تلاشهایش برای محدود کردن فروش نفت ایران به بهانه اعمال به اصطلاح «فشار حداکثری» علیه حاکمیت ایران، در واقعیت نه تنها آسیبی به این حاکمیت وارد نکرده بلکه فشارها را بر مردم ایران تشدید کرده و باعث کمبود ضروریات انسانی اساسی برای این مردم میشود.
اولمن همچنین درخواست میکند: «همان کسی که به ترامپ هشدار میدهد، باید به او همچنین شکست سیاست آمریکا معروف به "نفت در برابر غذا" که در قبال عراق در زمان رهبری صدام به اجرا گذاشته شد را یادآور شود.»
نویسنده در ادامه مطلب خود با تاکید بر اینکه ایران هدفی ساده نیست به موضوع پیامدهای فاجعهبار هر گونه حمله نظامی به ایران اشاره میکند. او هشدار میدهد ایران مانند یمن یا ونزوئلا نیست و توان واکنش مؤثر دارد و هرگونه اقدام نظامی میتواند با واکنش سخت ایران، خسارات جانی و گسترش درگیری همراه شود. او به خطر موشکهای بالستیک، پهپادها و قایقهای تندروی ایرانی اشاره کرده و خاطرنشان میسازد که حتی یک عملیات محدود نیز میتواند به درگیری گسترده و پرهزینه تبدیل شود.
به گفته این مشاور سابق پنتاگون، اگرچه گمانهزنیهایی در رسانههای آمریکایی درباره اینکه آمریکا ممکن است عملیاتی کماندویی در ایران مشابه عملیات متجاوزانه اوایل ژانویه خود در ونزوئلا را در نظر گرفته باشد اما ایران ونزوئلا نیست و تهران نیز کاراکاس نیست. او همچنین توصیه به درس گرفتن دولت ترامپ از شکست عملیات سال ۱۳۵۹ نیروهای کماندوی دلتای ایالات متحده در طبس مشهور به عملیات «پنجه عقاب» که قرار بود گروگانهای آمریکایی را در تهران آزاد سازند کرده و تاکید میکند این عملیات «هشداری زنده از اینکه چنین عملیاتی ممکن است اشتباه پیش برود، است.»
اولمن همچنین با اشاره به ضرباتی که ایران توانست در جنگ ۱۲ روزه با موشکهایش به رژیم صهیونیستی وارد کند تاکید میکند ایالات متحده نیز چنانچه به رغم تحولات جنگ ۱۲ روزه باز هم تصمیم به حمله به ایران بگیرد باید این را در نظر داشته باشد که منطقه خلیج فارس یک منطقه نسبتا محدود بوده و پایگاههای آمریکایی در اطراف حوزه خلیج فارس به ویژه پایگاه هوایی «العدید» که کمتر از ۲۰۰ مایل از ایران فاصله دارد به راحتی هدف قرار میگیرند.
به گفته این کارشناس آمریکایی ایران میتواند به قوای آمریکایی اعزام شده به منطقه شامل ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و قوای دیگر همراه آن حمله متقابل کرده و به آنها ضربه بزند و همچنین «آمریکا نباید تهدید قایقهای تندرو و دیگر جنگافزارهای کوچک ایران را کم اهمیت بشمرد.»
این تحلیلگر همچنین به دولت آمریکا هشدار میدهد مساله مخالفت با آمریکا و روحیه مقاومت ایرانیها موضوعی فراتر از حکومت این کشور است و حتی بر فرض محال اگر واشنگتن حاکمیت کنونی ایران را سرنگون کند حکومت بعدی چه بسا با آمریکا دشمنتر باشد و دیگر حتی تسلیحات هستهای را حرام در نظر نگیرد.
او به مداخله نظامی سال ۱۹۶۱ ایالات متحده علیه کوبا مشهور به حمله خلیج خوکها به عنوان نمونهای از نتایج فاجعهبار یک چنین رویکردهای مداخلهجویانه آمریکا اشاره کرده و در این حال در ارتباط با ونزوئلا نیز تاکید میکند که اگر چه آمریکا توانست در یک عملیات متجاوزانه «نیکولاس مادورو»، رئیس جمهور ونزوئلا را برباید، اما شاهد است که دولت کنونی متعلق به «دلسی رودریگز» که به همراه مقامهای قبلی در کاراکاس روی کار است، چندان برای آمریکا بهتر نبوده است.
اولمن تنها راه حل پایدار برای واشنگتن را «مذاکره» دانسته و در حالی که خروج یکجانبه دولت اول ترامپ از توافقنامه برجام را اشتباه میخواند، اظهار امیدواری میکند دولت دوم ترامپ مسیر بهتری در مقایسه با دولت اولش در پیش گیرد.