به تازگی خبرگزاری رویترز با استناد به بخشی از گزارش فصلی محرمانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که نسخه‌ای از آن به دست این خبرگزاری رسیده، تاکید کرده که آژانس در مورد فقدان اطلاعات درباره ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران و عدم دسترسی به تاسیسات هسته ای این کشور، نگرانی‌های جدی دارد! این موضع‌گیری آژانس توسط برخی مقام های غربی و رسانه های آن ها نیز انعکاس داده شده است.
بسیاری معتقدند که آژانس بار دیگر در حال بازی در پازل طراحی شده از سوی آمریکا و رژیم اشغالگر قدس است. رویکردی که به ویژه در دوره حضور رافائل گروسی به عنوان دبیرکل این نهاد بین‌المللی، ابعاد گسترده‌تری نیز پیدا کرده است. در این چهارچوب، گویی آژانس به ماشین تولید بهانه برای آمریکا و اسرائیل جهت مشروعیت‌بخشی به تجاوزاتشان علیه ایران تبدیل شده است. نهادی که هر زمان دشمنان ایران به آن نیاز دارند، حاضر و آماده است و هرکاری را برایشان انجام می دهد.
در عین حال، بار دیگر این انتقاد جدی و البته تکراری از آژانس مطرح می شود که چطور گزارش های محرمانه آن به دستِ رسانه های غربی می رسند؟ آیا این موضوع با فعالیت حرفه ای آژانس به عنوان نهادی بی‌طرف، همسو است؟ آیا این حرکت معنایی غیر از اِعمال فشار بر ایران می دهد؟ باید از مسوولان ارشد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پرسید چرا در مورد حقوق ایران، کمترین حرکتی انجام نمی دهند اما در رابطه با بهانه‌ها و ادعاهای دشمنان ایران، گویی وقت آزادِ زیادی دارند و صرفا گوش به فرمان هستند؟ جالب اینکه این نهاد بین‌المللی هنوز در مورد تجاوز به خاک ایران و به طور خاص سایت های هسته ای کشورمان، هیچ موضع‌گیری نداشته و این تجاوزات را محکوم نکرده است!
دبیرکل آژانس باید به این پرسش پاسخ دهد که چرا ایران باید با تشکیلاتی که تا این اندازه مغرض و علیه منافع ملی کشور است همکاری کند؟ ورای این ها، هر ذهن منطقی این سوال را مطرح می کند که چرا باید با نهادی همکاری کنیم که کمترین حرکتی بر اساس وظایف قانونی خود در زمینه حراست از حقوق و منافع کشورمان انجام نمی دهد و به اهرمی برای ضربه زدن به ایران تبدیل شده است؟