ایران در طول تاریخ، گستردگی جغرافیایی وسیعی را تجربه و زیسته است. مساحت این سرزمین عمدتا بیابانی بوده است. اما در همان مساحت کمتر، دارای رودهای بزرگ و مهمی مثل « ارس»، «کارون» و «زاینده‌رود» بوده است و ساکنین مستقر در حاشیه این مناطق در همه ادوار تاریخی، از هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان و حتی در دوره اسلامی مثل صفویه، قاجاریه، پهلوی و تا امروز بر آن بودند تا برای رفاه، آسایش و پیشرفت هرچه بیشتر جوامع خود دست به ساخت یکی از زیرساخت‌های اساسی توسعه و یکی از استراتژیک‌ترین و مهندسی‌ترین سازه‌های عمرانی بشر در طول تاریخ یعنی «پُل» بزنند.