دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به تازگی و با آب و تاب فراوان، از دستیابی به یک توافق با روسیه جهت صادرات گازوئیل به آمریکا خبر داده است. بر پایه توافق مذکور و آنچه ترامپ مدعی شده، روسیه بلافاصله بیش از 300 هزار تن گازوئیل به بازار عرضه خواهد کرد و 500 هزار تن دیگر نیز در ماه نوامبر از سوی روس ها صادر می شود و یک میلیون تن هم پس از این به بازار عرضه می شود. ترامپ اعلام کرده که با توجه به وضعیت پالایشگاه های روسیه، این مساله قابل تحقق است. 

با این حال، در تحلیل این رویداد توجه به 3 نکته مهم به نظر می رسد. 

اول اینکه مانور سنگین تبلیغاتی و رسانه ای ترامپ در مورد توافق گازوئیلی با روسیه تا حد زیادی متمرکز بر مدیریت بازار انرژی است. قیمت گازوئیل در آمریکا در روزهای اخیر رکوردزنی های قابل توجهی را ثبت کرده و با عبور از 6 دلار به ازای هر گالن، به بالاترین سطح در کل تاریخ آمریکا رسیده است. قیمت نفت در بازارهای جهانی نیز عملا در کانال بالای 100 دلار تثبیت شده است. حال در این شرایط، ترامپ حصول یک توافق انرژی با روسیه را به مثابه اهرمی برای شکستن این فضا درنظر می گیرد. موضوعی که از منظر ترامپ برای وی حامل دستاورد است. 

نکته دوم اینکه برخلاف تبلیغات سنگین ترامپ و متحدانش، میزان گازوئیلی که روسیه قول داده ظرف دو ماه به آمریکا تحویل دهد، چندان زیاد نیست و در حد مصرف دو روز آمریکا است. با این حال، ترامپ سعی دارد این امنیاز کوچک را بزرگنمایی کند و در بحبوحه بن‌بستش در قالب جنگ ایران و مدیریت معادلات کلان اقتصادی و راهبردی آمریکا، تا حدی ژست موفقیت و قدرت بگیرد. این در حالی است که واقعیت های میدانی فاصله زیادی تا ادعاهای ترامپ دارند. 

و مساله سوم اینکه توافق روسیه و آمریکا در شرایطی منعقد شده که جنگ اوکراین هنوز ادامه دارد. این توافق تا حد زیادی متحدان اروپایی آمریکا را شوکه کرده و آن ها را به کاخ سفید بیش از پیش بدبین کرده است. از این زاویه نیز، این توافق، شکاف ها میان آمریکا و اروپا را به نسبت گذشته، عمیق‌تر کرده و بیش از پیش به اروپایی‌ها و دیگر کشورهای جهان اثبات کرد که آمریکا قابل‌اعتماد نیست و در بزنگاه های حساس، خیلی راحت منافع متحدانش را نادیده می‌گیرد.