فرناز علیزاده در یادداشتی نوشت؛ افزایش تولید، عرضه محصول جدید و کنترل هزینهها همچنان از مسائل اصلی گروه صنعتی ایرانخودرو است اما در برنامهای که برای دوره جدید این شرکت ترسیم شده، یک متغیر وزن بیشتری پیدا میکند؛ کیفیت.
این جهتگیری را حمید کشاورز- نماینده صاحبان اکثریت سهام گروه صنعتی ایرانخودرو با تعبیر «تویوتا ایران» شدن ایرانخودرو مطرح کرده است؛ هدفی که اگر از نام تویوتا فاصله بگیریم، معنای روشنی دارد.
در حقیقت یک خودروساز بزرگ کشور باید به نقطهای برسد که کیفیت، نه در پایان خط تولید، بلکه از طراحی محصول و انتخاب قطعه تا تولید و خدمات پس از فروش، معیار تصمیمگیری باشد.
این درحالیست که چنین تغییری برای صنعتی که سالها بخش عمدهی توان مدیریتی خود را صرف حفظ تیراژ، تأمین قطعه و عبور از محدودیتهای تولید کرده، اتفاق کوچکی نیست.
کیفیت صرف محصول نهایی نخواهد بود
ارتقای کیفیت در نگاه اول مطالبه مصرفکننده است، اما اثر آن مستقیماً به اقتصاد خودروساز برمیگردد؛ هر ایرادی که از خط تولید عبور میکند، ممکن است، بعدتر به هزینه گارانتی، تعویض قطعه، تعمیر و مراجعه دوباره مشتری تبدیل شود.
این مسئله در شرکتی با تیراژ بالای تولید همچون ایرانخودرو، اهمیت بیشتری دارد؛ چرا که تکرار یک نقص کوچک در تعداد زیادی خودرو میتواند هزینه قابل توجهی ایجاد کن؛ بنابراین کیفیت صرفا هزینه کردن برای بهتر شدن محصول نیست، بلکه بخشی از مسیر کاهش هزینههای تولید نیز هست.
این منطق، زنجیره قطعهسازی را هم درگیر میکند؛ بخش مهمی از کیفیت خودرو پیش از مونتاژ نهایی، تعیین شده است و خودروساز زمانی میتواند خروجی خط را تغییر دهد که استاندارد کیفی در تأمین قطعه نیز تغییر کند. از همین روی هم ارتقای کیفیت، نمیتواند پروژهای محدود به داخل ایرانخودرو باشد.
فاصله با هدف قابل اندازهگیری است ؟
در دوره مدیریت بخش خصوصی ایرانخودرو، اقداماتی جهت اصلاح کیفیت آغاز شد و در دستور کار قرار گرفت؛ بررسی عملکزد ایرانخودرو در دوره مدیریت بخش خصوصی طی یک سال و هشت ماه اخیر نشان از قرار گیری این گروه خودروسازی در مسیر درست هدفگذاری دارد؛ افزایش دوره گارانتی، شناسایی ایرادات پرتکرار و اصلاح آنها در همین چارچوب قرار گرفته است.
با این حال اما آزمون اصلی تازه از اینجا آغاز میشود. «تویوتای ایران» شدن هدفی نیست که بتوان با افزایش تیراژ یا معرفی چند محصول جدید تحقق آن را اعلام کرد؛ در نتیجه باید در شاخصهای مشخص دیده شود؛ تعداد ایرادات کمتر و کمتر و مراجعات به شبکه خدمات کاهش پیدا کند؛ در حقیقت مشتری باید تغییر کیفیت را در محصول تحویلی ببیند.
از این منظر، شاید مهمترین تغییر مورد انتظار در ایرانخودرو نه یک محصول تازه، بلکه تغییر تعریف موفقیت باشد.
در حقیقت میتوان گفت همانطور که در ابتدا هم اشاره شد، که خروج خودرو از خط تولید، پایان کار نیست؛ کیفیت زمانی معنا پیدا میکند که همان خودرو با کمترین ایراد به مسیرش ادامه دهد.