بیرانوند در متن خود نوشت: «خدمت مقدس سربازی ...
وقتی لباس مقدس تیم ملی کشورت را بر تن داری هیچ لحظه ای نیست که احساس کنی «سرباز» نیستی و این حسی است که همیشه در قلبت حکم فرماست. اینکه پرچم ایران عزیزمان روی قلب و لباست منقش شده از خودت و رویاهای شخصی خیلی مهم تر میباشد.
در این مسیر سخت گاه ترس به وجودت غلبه می کند ولی همان لحظات به حرمت پرچم مقدس کشورت، شجاعت و استقامت قدم هایت را استوار و محکم تر میکند؛ چراکه به جنگیدن ایمان داری و با تمام وجودت پذیرفته ای که اسم وطن در میان است و چه چیزی مهم تر از نام وطن و ایران.
من حتی برای لحظه ای به این فکر نکردم که از قانون گریزان باشم با احترام به صحبت های سردار رادان عزیز خودم را مثل همیشه تابع قوانین کشورم میدانم و سعی کردم به سهم خودم مراقب دروازه های کشورم در عرصه ورزش باشم. هر اتفاقی که ربط به قانون مداری دارد را بدون هیچ واسطه ای می پذیرم؛ چراکه هیچ جای قصه زندگی من نه به «رانت» گره خورده و نه در ادامه هم این مدل خواهد بود.
من نه مخالف سربازی ام و نه دنبال راهی برای فرار از سربازی... فقط خواسته من این است که تا وقتی قانون به من اجازه میدهد در مسیری قدم بردارم که همیشه عاشقش بوده ام. عشقی که باعث شده من در عرصه ورزش ملی علیرضا بیرانوند باشم.
من به همه مردم ایران عزیزم و به خصوص هواداران پرشور تراکتور مدیونم؛ چرا که آنها با اعتباری که به من دادند باعث شدند من الان در این موقعیت باشم و با تمام وجودم اطمینان میدهم تا توان در وجودم هست برای سربلندی کشورم بجنگم.
ولی امیدوارم نه فقط برای من که سالها زحمت و تلاش بی وقفه را تحمل کرده ام بلکه برای تمامی ورزشکارها شرایط به گونه ای باشد که تلاشهایشان برای جاودانه ماندن نام وطن همیشه ماندگار بماند و دیده شود.
وقتی همیشه کنار مردم کشورت باشی و دغدغه های آنها را حس کنی بیشتر متوجه میشوی که مردم این روزها مسائل و نگرانی های زیادی دارند. برای همین دوست ندارم موضوع سربازی من بیشتر از چیزی که هست تبدیل به حاشیه شود.
من برای همه کسانی که درباره این موضوع صحبت کرده اند احترام قائلم و هیچ مشکلی هم با سربازی رفتن ندارم هر تصمیمی که قانون بگیرد، مطیع آن هستم و ادامه مسیر زندگی من را رقم خواهد زد اما چیزی از انگیزه من کم تخواهد کرد.
و در آخر علیرضا بیرانوندی که سالها خودش را سرباز وطن دانسته هراسی از خدمت سربازی ندارد.
سخن آخر
سربازی؟ این فقط یک دوران چندماهه نیست بلکه دورانی ست که می بایست با آن زندگی کرد؛ و در حرفه من مصداق این است که خط دروازه به مرز کشورت تبدیل شده که برای رد نشدن حریف باید تمام وجودت را بگذاری.»