سعید دلفانی- قاضی دیوان عدالت اداری: «تلویزیون اینترنتی» در ادبیات رسانهای رایج است، اما در قوانین کشور عنوان حقوقی مستقلی با ارکان و مرجع صدور پروانه مشخص ندارد. در حقوق، عنوان عرفی نمیتواند جای عنوان قانونی را بگیرد و فناوری نیز بهتنهایی منشأ صلاحیت اداری نیست.
بنابراین، اختلاف میان ارشاد و ساترا در واقع اختلاف بر سر طبقهبندی حقوقی فعالیت رسانهای است. معیار تعیین مرجع صالح، نام تجاری پلتفرم یا ابزار تولید محتوا نیست؛ باید دید مجموعه چه فعالیتی انجام میدهد و محتوا را با چه سازوکاری در اختیار مخاطب قرار میدهد. هنگامی که فعالیت اصلی یک مجموعه، تولید و انتشار مستمر گزارش، تحلیل و مصاحبه در قالب محتوای مستقل و غیرخطی باشد، عناصر قانونی «نشریه الکترونیکی» در آن جمع است و صرف تصویری بودن محتوا نمیتواند این عنوان قانونی را کنار بزند.
از این رو، رسانه ای مانند «آزاد» که فعالیت اصلی آن تولید و انتشار مستقل و مستمر محتوا بهصورت غیرخطی است، در عنوان «نشریه الکترونیکی» قرار میگیرد و مرجع صدور پروانه آن هیأت نظارت بر مطبوعات است. تصویری بودن محتوا، استفاده از ویدئو یا اطلاق عنوان «تلویزیون اینترنتی» نمیتواند این صلاحیت قانونی را جابهجا کند./ عصر ایران