آمریکا با استفاده از عوامل خود در اقلیم کردستان منافع امنیتی ایران و گروه‌‌های مقاومت عراق را تهدید می‌‌کند. برای رفع این تهدید ضروری است قطع آتش علیه نیروهای آمریکایی در این اقلیم، سلامت رهبران اقلیم کردستان و تداوم صادرات نفت از خط لوله کرکوک -جیهان به اخراج نیروهای امنیتی -نظامی آمریکایی حاضر در پایگاه الحریر، نیروهای امنیتی رژیم صهیونیستی و نیروهای کردی معارض ایران و کاهش حاکمیت اقلیم کردستان خصوصاً در مرزها مشروط شود. 

 پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران همواره در بحران‌‌هایی که برای مردم اقلیم کردستان رخ‌داده، نظیر نزاع‌‌های داخلی میان کردها و بمباران حلبچه توسط حکومت صدام حسین یاور مردم آن بوده است. همچنین در جریان بحران داعش با حضور مؤثر نظامی خود، تمامیت ارضی عراق را حفظ و از مردم این کشور دفاع کرده است. در جریان این بحران‌‌ها ج.ا.ایران مردم آواره را اسکان داده، نیاز اولیه غذایی و درمانی آنان را تا رفع بحران تأمین کرده است. درضمن مهم‌‌ترین حمایت و امتیاز ایران به مردم و مسئولان اقلیم عدم مخالفت با ایجاد منطقه خودمختار کردی در عراق بود. این درحالی‌‌است که این منطقه در سال‌‌های اخیر خصوصاً در جنگ‌‌های تحمیلی دوم و سوم به‌‌واسطه حضور آمریکا، رژیم صهیونیستی و کردهای معارض ضدایرانی به تهدیدی وجودی برای امنیت ملی ایران و گروه‌های مقاومت تبدیل شد که به تفکیک تشریح می‌‌شود:
1)    حضور آمریکا در اقلیم کردستان عراق برای ایران: حضور سیاسی و نظامی آمریکا در اقلیم کردستان از ابتدای دهه نود میلادی تاکنون با اهدافی نظیر تضعیف حکومت صدام حسین، توسعه نفوذ سیاسی-امنیتی رژیم صهیونیستی در منطقه، خلق اهرم فشار برای مهار ترکیه و نیز انجام فعالیت‌های اطلاعاتی، امنیتی و رزمی علیه ایران انجام شد. پس از اشغال عراق در سال 2003 نیز آمریکا به‌صورت مستقیم از طریق استقرار در پایگاه الحریر حضور پیدا کرد. سپس با امضای موافقتنامه چارچوب راهبردی  میان عراق و آمریکا(SFA)، حضور نظامی واشنگتن در اقلیم رسمیت یافت. اقلیم کردستان در تفاهم‌‌نامه‌‌ای با وزارت دفاع آمریکا (وزارت جنگ فعلی) در سال 2016 این روابط امنیتی را ارتقا داد و این موضوع سبب شد که اقلیم در سال 2025 پس از توافق آمریکا و دولت عراق برای کاهش نیروهای آمریکایی در مناطق تحت حاکمیت دولت فدرال به مکانی جدید برای تمرکز نیروهای نظامی آمریکایی تبدیل شود. این حضور نظامی درکنار ایجاد بزرگترین کنسولگری دنیا با 206 هزار مترمربع مساحت و گنجایش حداکثر 1000 نفر در اقلیم کردستان، نشان‌دهنده سطح بالایی از حمایت نظامی و سیاسی ایالات متحده از این منطقه خودمختار است. این حمایت یکی از مهم‌ترین ارکان ایجاد و تداوم حکومت سیاسی کردها در این منطقه خودمختار داخل جامعه متنوع قومی عراق است. در نتیجه این حضور به معنای وجود ظرفیت رصد اطلاعاتی و جاسوسی و توان اقدام عملیاتی تهاجمی علیه ایران و جبهه مقاومت و همچنین بازدارندگی برای پایگاه‌‌های این کشور در منطقه است. 
2)    نفوذ رژیم صهیونیستی در اقلیم کردستان عراق برای ایران: روابط اقلیم کردستان و اسرائیل ریشه در دهه‌۱۹۶۰ دارد، زمانی که اسرائیل بر اساس «دکترین پیرامونی» خود به دنبال اتحاد با نیروهای غیرعرب در همسایگی جهان عرب بود. این همکاری که عمدتاً امنیتی و اطلاعاتی بود، در طول سال‌ها تداوم یافت و اسرائیل در مقاطعی حساس پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، تنها حامی بین‌المللی کردها در عراق بود؛ به‌ویژه در همه‌پرسی استقلال اقلیم کردستان در سال ۲۰۱۷ اسرائیل تنها موجودیتی بود که آشکارا از این اقدام حمایت کرد. حمایت رژیم صهیونیستی از اقلیم کردستان به مرور با هدف توسعه نفوذ در این منطقه برای انجام فعالیت‌های اطلاعاتی، امنیتی و رزمی علیه ایران و گروه‌های مقاومت عراق ارتقا یافته است. در مقابل، حکومت اقلیم کردستان با صادرات نفت شمال عراق به رژیم صهیونیستی و انجام اقدامات امنیتی-اطلاعاتی علیه ایران در داخل محدوده این اقلیم مخالفتی نمی‌‌کنند. 
3)    حضور کردهای معارض ایران در اقلیم کردستان عراق: حضور کردهای معارض ایران در اقلیم کردستان عراق یکی از مسائل حساس در روابط تهران با اقلیم بوده است. در سال‌‌‌های اخیر، این گروه‌‌ها با پشتوانه آمریکایی-اسرائیلی در آشوب‌‌های داخلی ایران به‌‌ویژه در سال‌‌های 1401 و کودتای دیماه 1404 فعالیت کردند. همچنین این گروه‌‌های معارض کرد در جنگ‌‌های تحمیلی دوم و سوم و تجاوز به خاک ایران در مقاطع مختلف مشارکت کرده‌‌اند. درنهایت با انجام حملات نظامی ایران به پایگاه‌‌های این گروه‌‌ها، اقلیم کردستان ظاهراً اقداماتی مبنی بر خلع سلاح و دورکردن برخی از این گروه‌‌ها از مناطق مرزی انجام داده است. با‌‌این‌‌حال، اقلیم کردستان از این برگ، برای بازی میان ایران و آمریکا و اسرائیل استفاده می‌‌کند. 
در چنین شرایطی ضروری است ج.ا.ایران برای رفع تهدیدهای فوق و امنیت زایی در مرزهای غربی کشور اقدامات زیر را انجام دهد:
●    حملات شدید موشکی و پهپادی به پایگاه‌‌‌های نیروهای معارض کردی، آمریکایی و صهیونیستی
●    تهدید صادرات امن نفت اقلیم کردستان از خط لوله کرکوک-جیهان؛ در سال‌‌‌های اخیر و به ویژه در دوره بحران داعش که اقلیم کردستان با دولت فدرال برای پرداخت بودجه این منطقه با یکدیگر به اختلاف خورده بودند، تنها راه درآمدهای نفتی اقلیم کردستان درآمدهای نفتی حاصل از صادرات روزانه حدود 230 هزار بشکه از خط لوله کرکوک-جیهان بود.
●    بلوکه کردن دارایی‌های رهبران سیاسی منطقه اقلیم کردستان عراق در داخل ایران
●    تهدید رهبران سیاسی منطقه اقلیم کردستان عراق
لازم است این اقدامات برای تحقق اهداف زیر صورت گیرد:
●    اخراج نیروهای کرد معارض ج.ا.ایران از اقلیم کردستان و تحویل سران و فرماندهان آن‌‌ها با پشتوانه حقوقی شکایت خانواده شهدای و مجروحین آسیب دیده از جنایت‌‌‌های این افراد 
●    تخلیه نیروهای آمریکایی از پایگاه الحریر و تضمین عدم بازگشت آنان
●    اخراج و ممانعت از ورود ماموران صهیونیستی از اقلیم کردستان
●    کاهش اقتدار دولت اقلیم کردستان مطابق قانون اساسی؛ هم‌اکنون مرزهای اقلیم کردستان عمدتا تحت حاکمیت اقلیم کردستان است اما مطابق ماده 108 قانون اساسی عراق، حق اعمال اقتدار در مناطق مرزی در کلیه گذرگاه‌‌های این کشور باید برعهده دولت مرکزی باشد.