وی افزود: کانون این زلزله‌ها عمدتاً در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا بود و خسارات سنگینی به زیرساخت‌های حیاتی از جمله شبکه‌های آب، گاز و مخابرات وارد کرد، تا جایی که شهر عملاً تعطیل شد و دولت وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد. شدت این حادثه به گونه‌ای بود که لرزش‌های آن در مناطقی تا هزار کیلومتر دورتر از مرکز زلزله نیز احساس شد.

آقامیری با اشاره به ویژگی‌های این زمین‌لرزه گفت: این زلزله از مخرب‌ترین و نادرترین اشکال زلزله در جهان به شمار می‌رود. آخرین مورد مشابه در سال 1925، حدود 101 سال پیش، در ونزوئلا رخ داده بود و پیش از آن نیز در سال 1812 میلادی زلزله‌ای با بزرگای 7.6 ریشتر در این منطقه رخ داده است.

وی ادامه داد: این داده‌ها نشان می‌دهد که زلزله‌های بزرگ در ونزوئلا با فاصله‌ای حدود 100 تا 110 سال تکرار می‌شوند. می‌توان این بازه را دوره بازگشت زلزله نامید که به صفحه‌های تکتونیکی کارائیب و گسل‌های بسیار فعال در شمال این کشور مربوط می‌شود.

عضو شورای شهر تهران با اشاره به شباهت‌های این حادثه با شرایط تهران تصریح کرد: این زلزله شباهت زیادی به آنچه در تهران قابل پیش‌بینی است دارد و باید از خسارات به‌جای‌مانده در ونزوئلا الگوبرداری کرد.

وی افزود: همچنین بررسی نحوه ساخت‌وسازها و مقررات ملی ساختمان در آن کشور ضروری است؛ چراکه استانداردهای ساخت‌وساز در ونزوئلا با مقررات ملی ساختمان آمریکا تناسب زیادی دارد و بخشی از همان مقررات در کشور ما نیز اجرا می‌شود. مهندسان ما باید سازه‌های ساخته‌شده در ونزوئلا را تحلیل کنند و نوع طراحی سازه‌ها و میزان مقاومت آن‌ها را در برابر این زلزله بسنجند.

آقامیری درباره برآورد میزان تلفات این حادثه گفت: با توجه به تراکم جمعیت در مناطق آسیب‌دیده، پیش‌بینی می‌کنم تعداد کشته‌شدگان و مصدومان بین 50 تا 100 هزار نفر باشد. آثار واقعی حادثه تا هفته آینده مشخص خواهد شد، زیرا عملیات نجات و خارج کردن اجساد زمان‌بر است.گزارش‌هایی مبنی بر مفقود شدن 25 هزار نفر منتشر شده که احتمالاً با گذشت زمان و شناسایی بیشتر، این آمار افزایش یابد.

رئیس کمیته عمران شورای شهر تهران در پاسخ به علت مقایسه این حادثه با زلزله ترکیه اظهار کرد: در زلزله ترکیه نیز در روزهای نخست، آمار تلفات بسیار پایین اعلام می‌شد، اما تحلیل ما این بود که اعداد تا حدود 50 هزار نفر افزایش می‌یابد و در نهایت نیز حدود 47 هزار نفر کشته ثبت شد، در حالی که بزرگای آن زلزله حدود 6.5 ریشتر بود. متأسفانه در چنین حوادثی، آمار واقعی همواره با تأخیر و به مرور زمان مشخص می‌شود.

وی درباره ارتباط زمین‌شناسی میان تهران و ونزوئلا گفت: از لحاظ جغرافیایی و صفحه‌های تکتونیکی هیچ ارتباطی میان این دو منطقه وجود ندارد. منظور من از شباهت، دوره بازگشت زلزله است. در ونزوئلا این دوره حدود 100 تا 110 سال است که به وقوع پیوست و در تهران نیز شرایط مشابهی داریم؛ به این معنا که از آخرین زلزله بزرگ تهران حدود 180 سال می‌گذرد، در حالی که دوره بازگشت زلزله در تهران حدود 150 سال است و 30 سال از دوره بازگشت وقوع زلزله گذشته است.

آقامیری در پایان درباره وضعیت گسل‌ها خاطرنشان کرد: از نظر وجود گسل‌های فعال، شباهت‌هایی وجود دارد. همان‌طور که در شمال ونزوئلا گسل‌های فعالی دیده می‌شود، ما نیز در تهران با گسل‌های فعال متعددی روبه‌رو هستیم، هرچند تأکید می‌کنم هیچ ارتباط تکتونیکی مستقیم میان این دو منطقه جغرافیایی وجود ندارد.