طوفان ریزگرد در غرب ایران؛ زاگرس در مه خاک فرو رفت

  4050308085

ریزگردها دوباره غرب کشور را محاصره کردند.

به گزارش تسنیم، در غرب ایران، از خوزستان و ایلام تا کرمانشاه و لرستان، مردم صبح‌هایی را تجربه می‌کنند که خورشید نه از پشت ابر، بلکه از پشت دیوارهای خاک طلوع می‌کند.

هشدار سطح زرد هواشناسی لرستان که از افزایش سرعت باد، وقوع تندبادهای لحظه‌ای و نفوذ گردوخاک خبر داده؛ روایتی فشرده از بحرانی است که حالا به یکی از جدی‌ترین تهدیدهای زیست‌محیطی و انسانی غرب کشور تبدیل شده‌ است.

 طبق اعلام بهروز مرادپور، مدیرکل هواشناسی لرستان، سامانه جدید از جمعه هشتم خرداد وارد شده و تا شنبه ادامه خواهد داشت و می‌تواند باعث سقوط اجسام، شکستن درختان کهنسال، آسیب به گلخانه‌ها، کاهش شدید میدان دید و افت محسوس کیفیت هوا شود.

بخش عمده گردوغبارهایی که به غرب ایران می‌رسند، از کانون‌های فعال ریزگرد در عراق و سوریه بلند می‌شوند. تالاب‌های خشک‌ شده، زمین‌های بی‌دفاع، نابودی پوشش گیاهی و سال‌ها جنگ و خشک‌سالی، بخش‌هایی از خاورمیانه را به تولید گردوغبار تبدیل کرده‌اند.

وقتی بادهای غربی فعال می‌شوند، میلیون‌ها تن ذرات خاک از زمین بلند می‌شود و از مرزها عبور می‌کند؛ بی‌نیاز از گذرنامه، بی‌توجه به خطوط سیاسی. نخست خوزستان را می‌پوشاند، سپس ایلام و کرمانشاه را، و بعد به لرستان می‌رسد.

اما همه بحران از بیرون مرزها نمی‌آید. در داخل ایران نیز ده‌ها کانون گردوغبار فعال شده‌اند. خشک‌ شدن تالاب‌ها، افت سطح آب‌های زیرزمینی، تخریب جنگل‌ها و چرای بی‌رویه، زمین را شکننده‌تر کرده‌ است.

ریزگردها تنها خاک ساده نیستند. بخشی از این ذرات آن‌قدر کوچک‌اند که می‌توانند از سد دفاعی بدن عبور کنند و وارد عمق ریه شوند. اما در کنار سلامت، اقتصاد نیز آسیب می‌بیند.کشاورزان می‌گویند لایه‌های خاک روی محصولات می‌نشیند و روند رشد گیاهان را مختل می‌کند. گلخانه‌ها در معرض آسیب قرار می‌گیرند و دامداران از کاهش کیفیت مراتع سخن می‌گویند.

مدیرکل هواشناسی لرستان در هشدار اخیر خود از احتمال خسارت به سازه‌های موقت، داربست‌ها و تابلوهای تبلیغاتی نیز خبر داده و تندبادهای لحظه‌ای که همراه گردوغبار وارد می‌شوند.

در شهرهای غربی مردم حالا زبان خاص گردوغبار را می‌شناسند. وقتی افق زرد می‌شود، پنجره‌ها بسته می‌شوند و ماسک‌ها دوباره بر صورت‌ها برمی‌گردند.

گردوغبار در غرب ایران حالا تنها یک پدیده جوی نیست؛ نمادی از بحران بزرگ‌تر اقلیم در خاورمیانه است. ترکیبی از جنگ، خشک‌سالی، مدیریت ناپایدار منابع آب و فرسایش محیط زیست، منطقه را به جغرافیایی شکننده تبدیل کرده که با هر باد، بخشی از خاک خود را به هوا می‌فرستد.