به گزارش فارس، باشگاه استقلال این روزها به‌طورجدی پیگیر باز شدن پنجره نقل‌وانتقالاتی خود است و امیدوار است که به‌زودی با گرفتن حکم تعلیق محرومیتی بزرگ و سنگین را پشت سر بگذارد.
اما طبق اطلاعاتی که در اختیار خبرنگار فارس قرار گرفته‌، درحالی‌که باشگاه استقلال در ژانویه ۲۰۲۶ به‌صورت رسانه‌ای مدعی ارائه «دفاعیات قوی» در پرونده خود نزد CAS شده بود، بررسی پاسخ رسمی فیفا نشان می‌دهد که نه‌تنها این دفاعیات از منظر حقوقی قانع‌کننده نبوده، بلکه مجموعه‌ای از اشتباهات اساسی باعث تضعیف جدی موقعیت باشگاه و شکست اولیه در پرونده شده است.
عدم ارائه به‌موقع مدارک
نخستین و شاید مهم‌ترین ایراد، به نحوه مدیریت زمان و ارائه مدارک بازمی‌گردد. استقلال در درخواست دوم خود به مصدومیت دو بازیکن استناد کرده، درحالی‌که این مصدومیت‌ها پیش از صدور رأی اولیه رخ‌داده بودند. یعنی باشگاه این اطلاعات مهم را باید همان اول ارائه می‌کرد، اما این کار انجام نشد و بعداً آن‌ها را به‌عنوان «دلایل جدید» مطرح کردند؛ موضوعی که فیفا هم آن را نپذیرفت.
ادعای فوریت بدون پایه واقعی
در ادامه، ادعای «فوریت» که یکی از پایه‌های اصلی درخواست این دسته از اقدامات حقوقی محسوب می‌شود، به‌دلیل تناقض زمانی زیر سؤال رفته است. باشگاه ادعا داشته شرایط خیلی فوری بوده، اما بین رأی اول و درخواست دوم حدود ۲۰ روز فاصله بوده است. همین تأخیر باعث شده این ادعا چندان قابل قبول نباشد.
تناقض در روایت باشگاه
یکی دیگر از نقاط ضعف جدی، تناقض در روایت‌های ارائه‌شده از سوی باشگاه است. از یک سو، نماینده حقوقی استقلال مدعی عدم امکان برقراری ارتباط با باشگاه بوده، اما همزمان در پرونده به تماس بازیکنان و آمادگی کادر فنی برای ارائه شهادت اشاره شده است. چنین تناقض‌هایی در مراجع داوری بین‌المللی به طور مستقیم اعتبار کلی دفاع را خدشه‌دار می‌کند و می‌تواند تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر نتیجه پرونده داشته باشد.
بزرگ‌نمایی بحران و ضعف در استدلال خسارت جبران‌ناپذیر
از سوی دیگر، تلاش باشگاه برای نشان دادن یک وضعیت بحرانی نیز چندان موفق نبوده است. ادعاهایی مانند احتمال خروج بازیکنان خارجی یا شرایط امنیتی خاص از سوی فیفا رد شده و حتی ترکیب تیم نیز نشان داده که استقلال از نظر تعداد بازیکن در شرایطی نبوده که دچار «خسارت جبران‌ناپذیر» شود؛ شرطی که یکی از ارکان اصلی پذیرش اقدامات موقت در CAS و باز شدن پنجره استقلال به شمار می‌رود.
اشتباه استراتژیک در برداشت از رأی قبلی
در کنار این موارد خطای حقوقی دیگر برداشت اشتباه استقلال از رأی قبلی CAS داشته است. باشگاه فکر کرده چون درباره بعضی شروط صحبت نشده، یعنی آن‌ها تأیید شده‌اند، در حالی که فیفا توضیح داده این شروط اصلاً به دلیل رد شرط اصلی بررسی نشده‌اند.
مدیران حقوقی و وکلای بین‌المللی استقلال، در عمل با استدلال‌هایی ناپایدار، تناقض در روایت‌ها و ناتوانی در اثبات شروط اساسی، به‌سادگی پرونده را واگذار کردند و باشگاه را با پنجره نقل‌وانتقالاتی بسته مواجه ساختند؛ وضعیتی که خسارات سنگینی به استقلال تحمیل کرد.
همان‌هایی که در آن مقطع با وعده‌های مکرر، تلاش داشتند فضای رسانه‌ای را مدیریت کنند، به‌خوبی از ضعف‌های جدی در دفاع حقوقی خود آگاه بودند. بااین‌حال، نه‌تنها پاسخ‌گویی روشنی در قبال این ناکامی دیده نمی‌شود، بلکه همچنان در جایگاه خود باقی‌مانده‌اند؛ شرایطی که این نگرانی را ایجاد می‌کند که در پرونده‌های آتی، شاهد تبعاتی حتی سنگین‌تر باشیم.