۱_یک سوال کلیدی مطرح است، ما چرا به اسلام آباد رفتیم؟
پاسخ روشن است. ترامپ پس از شکست در "دریا" برای کنترل تنگه هرمز و شکست مفتضحانه در "خشکی"در عمق خاک ایران در جنوب اصفهان و پایان یافتن رجزخوانی های ضرب الاجلی عقب نشینی کرد و طرح مطالبات ایران در قاب یک مذاکره جدید را پذیرفت.
جمهوری اسلامی ایران پس از جنگ ۱۲ روزه و کودتای دی ماه و جنگ رمضان از دارایی های راهبردی رونمایی کرد.
سرخط سه قلم از این دارایی ها به شرح زیر است:
الف_ایران بزرگترین قدرت نطامی "دریا پایه" و "خشکی پایه" در غرب آسیاست.
ب_ایران با تسلط بر تنگه هرمز لوله سلاح ناشناخته خود را که در زیر اعماق زمین پنهان کرده بود روی شقیقه اقتصاد جهانی بویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی گذاشته است.
ج_جبهه مقاومت و سپاه قدس قدرتمند و مقاوم و پایدار است و بخشی از آن قدرت دریا پایه و خشکی پایه ایران است.
ملت ما خیلی هزینه کرده است تا این دارایی های راهبردی را بدست آورد.ملت ما با این قدرت پشت یک ابرقدرت جهانی مثل آمریکا و یک ابرقدرت منطقه ای مثل رژیم صهیونیستی را به خاک مذلت نشانده است.همین قدرت آنها را در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان به التماس آتش بس رسانده است.
۲_هیات بلند پایه ایران به توئیت ترامپ اعتماد کرد و برای نقد کردن مطالبات دهگانه خود به اسلام آباد رفت. پس از ۲۱ ساعت گفتگو متوجه شد، طرف روی موضع تجاوزکارانه و زیاده خواهانه خود ایستاده و از مذاکرات فقط یک فرصت برای نفس تازه کردن و جمع و جور کردن تلفات انسانی و لجستیکی و آماربرداری از ضرباتی است که دریافت کرده است!
آنها دو هفته وقت گرفتند یک آواربرداری از خرابی هایی که با آن روبرو هستند، داشته باشند و چرتکه بیندازند در این نبرد با ملت ایران چند چند هستند؟!
ترامپ، ونس را به اسلام آباد فرستاد که هم حال و هوای فرستاده ملت ایران به پاکستان را تست کند و تصمیم نهایی ترامپ را عملیاتی کند.
تصمیم ترامپ چه بود؟ او تصریح کرده بود؛ "جنگ را بدون توافق رها خواهم کرد".
لذا ونس پس از ۲۱ ساعت مذاکره که همه حرف و حدیث های زیر سقف گفتگو سرکاری بود، بیرون آمد و گفت: "به توافق نرسیدیم، من به آمریکا برمی گردم."
او گفت: " ایران شرایط ما را نپذیرفت، لذا به توافق نرسیدیم."
او فراموش کرده بود ترامپ گفته بود ما شرایط دهگانه ایران را پذیرفتیم و آن را مبنای مذاکره می دانیم. اصلا چیزی به نام شرایط آمریکا مطرح نبود که ما اصلا قبول کنیم یا نکنیم!
۳_آمریکایی ها به اسلام آباد آمده بودند تا یک "پنجره فرار" برای گریز از جنگ پیدا کنند. اگر هم توانستند یک منفذی برای گشایش ولو محدود تنگه ایجاد کنند.
لذا دو ناوشکن را ماموریت دادند وارد یک ماجراجویی دریایی شوند و از تنگه عبور کنند و موشک های کروز ایران روی بدنه ناو قفل شد و آنها پا به فرار گذاشتند. این باعث شد تنگه همچنان نه بسته، بلکه بسته تر شود.
۴_آتش بس دو هفته ای چند روز دیگر تمام می شود. به تعبیر امام مجتبی خامنه ای "دوره سکوت صحنه نبرد نظامی" به پایان می رسد.
ممکن است آمریکایی ها باز به التماس بیفتند، به اسلام آباد برگردند. یا دست به ماجراجویی جدید _مثل ادعای محاصره دریایی ایران_ بزنند، یا تقاضای تمدید آتش بس کنند.
به نظر می رسد به دشمن نباید مهلت داد، سکوت نطامی را باید شکست و بارانی از موشک و پهپاد را در سرزمین های اشغالی و پایگاه های آمریکا در منطقه فرود آورد. دلیل؟
ما در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان مورد تجاوز قرار گرفتیم. ما در این دو جنگ رهبرمان را از دست دادیم، بهترین سربازان و رشیدترین فرماندهان خود را از دست دادیم. ما هزاران کودک و زن و مرد جوان از دست دادیم.
مناطق مسکونی ما را زدند، بیمارستان ها، مدارس و زیرساخت‌های ما را زدند. دشمن را نباید رها کرد تا زانو زدن آنها و اعلام پشیمانی و خاتمه تجاوز باید دنبال کرد.
ما در هیچ مذاکره ای حتی نباید از یک نخ عبای رهبر شهیدمان بگذریم تا چه رسد به خون دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب که از پیش قراولان شهادت در این نبرد نابرابر بوده اند.
۵_باید آنچنان به آمریکایی ها و صهیونیست ها ضربه زنیم که جرات نکنند درباره کم و کیف دارایی های هسته ای ما حرف بزنند .ذوالفقار موشکی و پهپادی ما آنچنان باید بر سرشان فرود آید که راجع به جدایی ایران از جبهه مقاومت اصلا حرف نزنند.
سر سربازان آمریکایی و تفنگداران دلتافورس را زیر آب‌های نیلگون خلیج فارس آنقدر نگه داریم، که اصلا مشارکت در مدیریت تنگه هرمز یادشان برود.
آنقدر بر سر و صورت آنها بکوبیم، تا فقط به چهار چیز فکر کنند:
الف_قبول کنند متجاوز هستند و باید غرامت بپردازند.
ب_بساط خود را از عراق، سوریه و کشورهای خلیج فارس جمع کنند بروند و ملت ها و دولت های منطقه را به خود واگذارند.
ج_تحریم ها رابدون قید و شرط بردارند و پول‌های بلوکه شده ایران را آزاد کنند.

د_به نسل کشی، ترور و جنایات جنگی در فلسطین اشغالی خاتمه دهند و حقوق پایمال شده ملت فلسطین را به رسمیت بشناسند.
۶_مردمی که بیش از چهل و چند روز در خیابان ها و میادین شهرها در قواره یک بعثت الهی ظاهر شده اند و در تولید قدرت ملی سنگ تمام گذاشته اند، نیروهای مسلحی که در اعماق زمین آتش خشم ملت را در شلیک موشک ها و پهپادها نمایندگی می کنند و از همه مهمتر رهبر شجاع، مدیر، مدبر و هوشمند ملت حضرت آیه الله امام سید مجتبی خامنه ای، به غیر آنچه گفته شد فکر نمی کنند و تا نابودی کامل دشمن ایستاده اند.