گروه تعاملی_ کیخسرو یاسین پور
ما سال ۱۴۰۴ را طوری ختم می کنیم و آغاز سال ۱۴۰۵ را به شیوه ای شروع می کنیم که کشور علاوه بر درگیری در جنگی بزرگ و تحمیلی ، گرفتار مشکلات متعددی است که عامل حوادث دی ماه ۱۴۰۴ شد و خود این حوادث موجب جرات یافتن و جری شدن دشمن در یورش مجدد به وطن عزیزمان شد .
باید بپذیریم در شرایط کنونی مردم به خاطر کشور و آب و خاکشان عجالتا مشکلات را فراموش کردند و دست در دست هم گذاشته تا پای جان در پاسداری از میهن شان سر و پا نمی شناسند . اما باید توجه داشت در فردای پس از اتمام جنگ تحمیلی اسرائیل و آمریکا علیه ایران باز دوباره مسائل و مشکلات رخ می نماید ، مشکلاتی که چاره ای جز حل آنها در برابر حکومت نیست ( زیرا به تاخیر انداختن حل آن مسائل ، تهدید وجودی علیه ایران و اسلام و انقلاب است ) باید توجه داشت در شرایط فردای پس از اتمام جنگ همانند وضعیت دیروز قبل از جنگ تحمیلی سوم ، طبیعتا کثیری از مردم و اکثری از جوانان نسبت به شرایط موجود جامعه و کشور معترض می باشند ، چرا که هنوز تحول خاصی رخ نداده و همه امید به تحول به احسن حال دارند . به هر روی مشکلات کشور پر شمار است و اس و اساس آن هم اقتصادی است .
مسوولان کشور اگر می خواهند انقلاب عظیم اسلامی و جمهوری اسلامی که محصول خون دهها هزار شهید است تداوم یابد و دیگر شاهد حوادث تلخ و شورش های کوری که دشمن را به طمع تجاوز و تعدی مجدد می اندازد نباشیم . باید دست به اصلاحات اساسی در زمینه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی بزنند .
برخی از این اصلاحات به نظر بنده عبارت است از :
۱) قرار گرفتن اقتصاد در راس امور بجای قرار داشتن ایدئولوژی در راس امور ؛ چرا که در دنیایی که مهمترین چیزش اقتصاد است بی اعتنایی به اقتصاد موجب عقب ماندن از دیگر کشورها و بالا رفتن احساس حقارت و عقب ماندگی در میان مردم و خصوصا جوانان می شود .
۲) باز کردن درهای کشور بر روی سرمایه گذاری خارجی برای جبران خسارات و پیشرفت بیشتر کشور .
۳) نهادینه کردن فرهنگ پیشرفت و ترقی و توسعه و تعالی و به لسان فلسفی ایجاد نمایی در اقلیم برون گوهر. بجای فرهنگ رضایت دادن به وضع موجود و عدم کوشش برای تغییر و تحول مادی و معنوی .
۴) برگزاری انتخابات حتی المقدور آزاد در کشور ، تا جایی که مخل امنیت و اسلامیت نباشد ، برای بالا بردن پشتوانه مردمی نظام و افزایش دخالت مردم در اداره کشور خودشان که خود این امر موجب ترویج بیشتر میهن دوستی و احساس تعلق به وطن می شود . ۵) برخورد قاطع و شدید و بی اغماض با مفاسد اقتصادی که متاسفانه گسترش آن موجب سرخوردگی مردم شده است ، که یکی از راهکارهای آن از طریق شفاف سازی هر چه بیشتر است .
۶) برخورد با مفاسد اجتماعی و فرهنگی البته نه از طریق سخنرانی و حرف و شعار ، بلکه از طریق تغییر ساختارهای قدیمی فساد زا و ایجاد ساختارهای جدید اجتماعی و فرهنگی کمتر فساد زا ، که این مهم نیازمند عرصه دادن به جامعه شناسی و جامعه شناسان مومن و فهیم است .
۷) دادن آزادی های نسبی بیشتر فرهنگی و اعتماد بیشتر به دیانت خودم مردم به عنوان صاحبان اصلی انقلاب و نظام اسلامی
۸) دادن اجازه انتقاد از مسوولان ، از بالا تا پایین ، به مطبوعات و رسانه ها و صاحبان فکر و اندیشه ؛ چرا که در کشور هیچ فرد معصوم و بری از خطا و اشتباه نداریم . دادن اجازه انتقاد به رسانه ها و متخصصان ، موجب می شود کشور کمتر دچار خسارات جبران ناپذیر شود .
۹) خود انتقادی مسوولان از خودشان و نهادینه شدن فرهنگ عذرخواهی از دیگری هنگام خطا و اشتباه هم در میان مسوولان و هم در بین خود مردم.
۱۰) ترویج دیدن همزمان نقاط قوت و ضعف خود و نقاط ضعف و قوت دیگری بجای تک چشمی دیدن امور که موجب خطای محاسباتی می گردد .
۱۱) اداره کشور بر اساس اجماع ملی و کمک فکری و فعلی همه نخبگان و شایستگان و خردمندان
۱۲) ترویج غرب شناسی بجای غرب ستیزی در جامعه ، این به دلیل اینست که غرب فرهنگ غالب جهان جدید است ، و اشاعه اندیشیدن و شناختن عمیق جهان جدید و ضعف ها و قوت های عالم مدرن و نیز ضعف ها و قوت های عالم سنت در جامعه و به ویژه در میان نخبگان و جوانان
۱۳) پرهیز از خود بزرگ بینی و اجتناب از متوهم و متکبر بودن و بجای آن ، داشتن دید واقعیت طلب و واقع نگر .
۱۴) ترویج روحیه عمل اندیشی و عمل گرایی بجای شعار گرایی و حرف درمانی و اجتناب از انجام کارهای احساسی
۱۵) اشاعه دانشگاهی و عرفی تفکر آینده پژوهانه و مآل اندیشانه در کنار فرهنگ توجه به حال و اکنون . ۱۶ ) تغییر نگاه حاکمان و مردم و جامعه از گذشته نگری به آینده نگری
۱۷ ) ترویج اعتدال و میانه روی در جامعه و پرهیز از افراط و تفریط در همه امور .
۱۸ ) اشاعه این اندیشه که مخالف ما لزوما دشمن ما نیست و هیچ کس در جامعه نباید بین خودش و دیگری ایجاد نفرت و دشمنی کند و عامل التهاب و درگیری داخلی و دو قطبی و یا چند قطبی در جامعه که مخل پیشرفت همه جانبه کشور است ، شود . موارد دیگری هم می توان به سیاهه بالا افزود ولی این کار مجال وسیعتری می طلبد . در پایان آرزو و دعا می کنم که سال ۱۴۰۵ حقیقتا سالی خوب و مبارک و به دور از درد و بلا و مصیبت برای همه مردم کشورمان باشد و در این سال ایران عزیزمان روز به روز بیشتر پله های ترقی و پیشرفت و تعالی را بپیماید . ان شاءالله .