تصاویر دلخراشی از خسارت به کاخ سعدآباد در حملات دشمن آمریکاییصهیونی منتشر شده است. اما در این میان، عکس زیر(عکس موجود در مطلب حاضر)، بس معنیدار و هشداردهنده است و پیامهای مهمی برای سلطنتطلبان و منتظران ترامپ و نتانیاهو دارد.
یک پیام این است که دشمن بیگانه حتی به اسطورههای شما هم رحم نخواهد کرد.
پیام دیگر اینکه دشمن شما یعنی جمهوری اسلامی، بهتر از آن بیگانگانی که دوست! خود میدانستید، از شما و باورهایتان حفاظت میکند.
و اما پیام نهایی: اگر مسلمان نیستید، دست کم، ایرانی باشید.
به بیان مفصلتر، برای سلطنتطلبان این عکسها بههمراه سایر عکسهای تخریب کاخ سعدآباد و الیته سایر ابنیه تاریخی ایران، زنگ خطری هستند مبنی بر اینکه امید بستن به قدرتهایی که زمانی در تاریخ ایران نقش داشتند، میتواند نتیجهای جز تخریب و توهین به همان نمادهایی که دوست دارند، نداشته باشد. این عکسها میگویند: «آنچه شما به عنوان میراث طلایی میپندارید، از دید دشمن بیگانه، هدفی برای تخریب است.»
پیام برای طیف وسیعتری از ایرانیان
این پیام، فراتر از جناحبندیهای سیاسی است. این فراخوانی است به درک این مهم که «تمامیت ارضی و فرهنگی ایران»، ارزشی است که باید همه ایرانیان، فارغ از دیدگاههایشان، از آن دفاع کنند. این عکسها میگویند هنگامی که خاک، فرهنگ، و تاریخ شما مورد هجوم قرار میگیرد، اولویت اول، دفاع از همین داشتههای مشترک است.
تصاویر تخریب آثار و اماکن تاریخی، پاسخی بصری و کوبنده به کسانی است که گمان میکنند غرب یا حتی شرق دوستان همیشگی ایران بودهاند یا خواهند بود. این عکسها، واقعیتی تلخ را به تصویر میکشند و میگویند بیگانه، بیگانه است و منافع خود را بر هر ارزشی ترجیح میدهد. و شاید مهمتر از همه، این عکسها، ارزش همبستگی ملی را در مقابل تهدیدات خارجی، بیش از پیش نمایان میسازند.
بهدرستی ادوارد سعید در کتاب «شرقشناسی» نشان میدهد که چگونه غرب، شرق را به عنوان «دیگری» (The Other) ساخته و پرداخته است؛ موجودی «غیرمتمدن»، «عقبمانده» و «متفاوت» که در مقابل «متمدن» و «پیشرفته» بودن غرب قرار میگیرد. این نگاه «دیگریسازی» میتواند در هر دو سو اتفاق بیفتد. پیام اول عکس («دشمن بیگانه…») به نوعی تلاشی است برای نشان دادن «دیگری» بودن دشمن خارجی. اما وقتی همین «دیگری» به نمادهای فرهنگی حمله میکند، نشان میدهد که این «دیگریسازی» میتواند به تخریب هویت ملی منجر شود. از سوی دیگر، خودِ «جمهوری اسلامی» نیز برای گروههایی مانند سلطنتطلبان(نه سلطنتطلبان آشوبگر و خشن)، «دیگری» محسوب میشود، ولی این عکس به نحو نشانهای و نمادین میگوید که در مواجهه با «دیگریِ» خارجی، ممکن است «دیگریِ» داخلی، رویکرد متفاوتی داشته باشد.