۴ سناریو در مورد مذاکرات عراقچی - ویتکاف و اوج‌گیری تنش‌ها / تحلیلی از آندرئاس کریگ، استاد روابط بین‌الملل

  4041117113 ۰ نظر، ۲ در صف انتشار و ۰ تکراری یا غیرقابل انتشار

اندرئاس کریگ، استاد روابط بین‌الملل نوشت: مسقط به تفاهم هسته‌ای محدود و بیانیه‌ای مبهم درباره روند خودداری از تنش می‌رسد؛ واشینگتن تشدید نظامی را متوقف می‌کند و کانال دیپلماتیک همچنان باز می‌ماند.

یک استاد دانشگاه به تشریح ۴ سناریوی احتمالی در مذاکرات میان ایران و آمریکا پرداخت.

به گزارش انتخاب، آندرئاس کریگ استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه کینگز کالج لندن و تحلیلگر در صفحه توییتر خود نوشت:

سناریوی یک؛ مسیر خروج موقت دیپلماتیک (۴۵٪ احتمال):

مسقط به تفاهم هسته‌ای محدود و بیانیه‌ای مبهم درباره روند خودداری از تنش می‌رسد؛ واشینگتن تشدید نظامی را متوقف می‌کند و کانال دیپلماتیک همچنان باز می‌ماند.

 سناریوی دو؛ حمله محدود اجباری آمریکا (۳۵٪):

مذاکرات روی دامنه اختلاف‌ها متوقف می‌شود؛ واشینگتن به مجموعه‌ای از حملات محدود دست می‌زند تا امتیاز خود را بازتنظیم کند؛ تهران هم پاسخ‌هایی کنترل‌شده و قابل انکار می‌دهد تا از جنگ گسترده‌تر جلوگیری کند.

 سناریوی سه؛ حمله به رهبری اسرائیل و ورود آمریکا (۱۲٪):

اسرائیل بر اساس ادراک از آستانه هسته‌ای یا موشکی اقدامی انجام می‌دهد؛ آمریکا مستقیم وارد می‌شود یا پشتیبانی می‌کند که سریعاً به نقش هم‌رزمی تبدیل می‌شود.

 سناریوی چهار؛ تشدید تنش تصادفی (۸٪):

یک حادثه دریایی یا نیابتی منجر به تلفات آمریکایی می‌شود؛ به دنبال آن واکنش و واکنش متقابل باعث فشرده شدن زمان تصمیم‌گیری و گسترش درگیری می‌گردد.

 جمع‌بندی:

احتمال حمله آمریکا در ۳۰ روز آینده کمتر از ادامه الگوی دیپلماتیک تحت فشار است، اما ریسک به‌طور معناداری افزایش یافته. احتمال وقوع حمله تا ۸ مارس حدود ۵۵٪ است (جمع سناریوهای S2، S3 و S4). مسیر محتمل به حملات شامل بن‌بست دامنه مذاکرات، پویایی اعتبار/فشار و ریسک وقوع حادثه در محیطی بسیار نظامی‌شده است. اگر حملات رخ دهد، اثرات آن می‌تواند شدید باشد: گسترش تنش در منطقه، اختلال در مسیرهای دریایی و فعال‌شدن نیروهای نیابتی. سطح اعتماد به این سناریوها کم تا متوسط برآورد می‌شود، زیرا یک «عامل محرک» واحد می‌تواند سریعاً وضعیت را تغییر دهد.