حکمت اله ملاصالحی استاد دانشگاه تهران و عضو هیئت امنای بنیاد ایران شناسی: دو بار در سده ای که گذشت؛ حاکمان افزونخواه و امپراتوریهای نوبنیاد و نوین قاره غربی، در شعله های آتش افزونخواهیهای افسارگسیخته شان در سودای تسخیر منابع حیاتی جامعهها و جمعیت های سیاره زمین و سروری بر آنها وحشیانه و سنگدلانه دهها میلیون انسان را کشتند و سوزاندند. آوارهای سنگین و سهمگین و عظیمی از ویرانیها را سنگدلانه و ویرانگرانه بر سرجمعیت های سیاره زمین فروریختند. تلستانهای عظیمی از اجساد دهها میلیون انسانِ قربانیِ وحشیگری شان را برجای نهادند. پیامد آن وحشیگری های شرم آور و افزون خواهی های افسارگسیخته چونان زلزله همچنان ارض تاریخ، فرهنگ، جامعه وجهان بشری ما را می لرزاند. حاکمان افزون خواه افسارگسیخته غرب وحشی، اینک افسارگسیخته ترو وحشی تر و درنده تراز پیش سودای افروختن آتش جنگی دیگر راحتی در مقیاسی جهانی در قلب سیاره زمین در قلب خاورمیانه نبوی در سردارند!
گمان برده اند و دراشتباه هم گمان برده اند با تحریف تاریخ می توانند برای جماعتی مهاجر ِمهاجمِ زرپرستِ زورگو و بی ریشه و بی میهنِ نژادپرست که نه یهودیان نبوی اند و نه میراث داران راستین آن سنت و میراث ارجمند، میهنسازی کنند. هرچند توانسته اند چونان گرگهای هار آدمخوار آنها را به جان ملتهای خاورمیانه نبوی بیندازند و خون بریزند و زور بگویند و زر ببرند، اما تا کی!؟ و تا کجا!؟
به یقین نه برای همیشه و نه تا ابد. هرچند زر و زور و زورگویی زیاد آن چنان گوش و هوششان را کر کرده است که جایی و مجالی برای شنیدن صدای راست و گوشی وهوشی برای شنیدن سخن حق و چشم بصیرتی برای دیدن راست و درست واقعیت ها و وضعیت ها نمانده است و دنگ و منگ و مست، تاخت و تاز می کنند و تاخت و تاز وحشیانه ای را علیه ملتهای خاورمیانه نبوی به ویژه ایران تاریخی و معنوی و مدنی و دیرینه و دیرپا و دلیر به راه انداخته اند؛ بدانند که ازاین تاخت و تاز وحشیانه هم طرفی نخواهند بست. پیشینهای ننگینتر و شرمآورترو میراثی خفتبارتر ازپیش، هم از خود، هم از مزدوران علیل و ذلیل و حقیرشان به جای خواهند نهاد.
ملتهای خاورمیانه نبوی به خاطرخواهند سپرد واز یاد نخواهند برد با چه گرگهای درنده و وحشی در تاریخ خونبارشان دسته و پنچه فشرده اند. به یاد خواهند سپرد؛ ایرانِ یک جهان، تاریخ و میراث نبوی و ایرانیان سربلند، چه دلیرانه و ستبر و استوار و پایمردانه رویا رویشان در خطرخیزترین و حساس و سرنوشت سازترین بزنگاه های تاریخ ملت های خاورمیانه نبوی ایستادند.
اینک یک ملت با قامتی استوار و دلیرانه و سرفراز رویاروی یک جهان افزونخواهیهای افسارگسیخته و زورگویی حاکمان غربی و دست ساخته ها و دست نشاندگان اهریمنی آدمخوارشان ایستاده است. وحشیان مدرنی که افزو خواهیهای بیمهمیز و مهارشان نه به اصول اخلاقی پایبند است؛ نه خط قرمزی را میشناسد و نه میپذیرد؛ نه حدی و نه مرزی و نه محدویتی را برای افزون خواهی های افسارگسیخته شان در سودای سروری بر جمعیتهای سیاره زمین می پذیرند. قلدرانه و وحشیانه و افسارگسیخته برای جامعه ها و جمعیت های سیاره زمین خط قرمزترسیم می کنند و خط و نشانِ تحدید می کشند و تهدیدشان می کنند! این چنین است که بارها گفته ایم و تاکید کرده ایم؛ جنگیدن در چندین آوردگاه با امپراتوریهایی که هم درنسل کشی بیرحمانه وکشتارجمعی و وحشیانه مردمان سیاره زمین و نابودی جامعهها و فرهنگها و ارزشهای قومی و ملی آنها و تجزیه و تسطیح حیثیت و هویتشان، تجربه سده ها را در آستین دارند هم می دانند چگونه آدم بکشند و چگونه عزت و شرفشان را تخریب و تسطیح و نابود کنند و چگونه با صورتک دوستان رهاییبخش سرزمینها را تسخیر واشغال کنند و بر روان و رفتار مردمان و بر تاریخ و فرهنگ جامعه ها و جمعیت های سیاره زمین سروری کنند! و چگونه با ابزارهای پیچیده رسانه ای که در مقیاسی سیاره ای در اختیار دارند راستها را دروغ و دروغها را راست در گوش و هوش مردمان تزربق کنند!
و این چنین است که گفته ایم و بارها هم گفته ایم سنگرها و نهادهای اجتماعی وقتی جابه جا می شوند، وقتی این کار آن و آن کار این را نادانسته و ناآزموده بر شانه می گیرد، جامعه دستخوش اختلال می شود و همه آسیب می بینند. این چنین است که گفته ایم و بارها هم تاکید کرده ایم، ردیابی و رصد هوشمندانه و خردمندانه و با دقت و مراقبت رخدادها و دگرگونی ها و خیزشها و ریزش های آشکار و نهان درون وبیرون جامعهها و پیشگیری و پیش بینی و تدبیر و مهار چالشها و بحرانها و خطرها و تحرکات آشکار و نهانی که در لایه های نهان و مخفیگاههای تاریخ فعال و نهان از چشم ما دم به دم و پی به پی اتفاق می افتند شیرینتر و کمهزینهتراز رویارویی، درهنگام سربرکشیدن غافلگیرکننده رخدادها و فاجعه هاست. دست و پنجه فشردن دلیرانه و فداکارانه با چالشها و خطرها ستودنی است اما آن پیشنگری و پیشگیری هوشمندانه و ردگیری و رصدهای خردمندانه پیش از وقوع واقعه ستودنی تر و فراز آمدن بر فاجعه شیرین تر است.
هرجا و هرگاه در جامعه و جهان ناآرام وناامن و آسیب پذیرو شکننده ای که درآن زندگی می کنیم عقل و هوش سرِسنگربانان و سربازان گرم زر و سکه و حواس لشکریان پرتاب به سوی سرمایه و ثروت اندوزی و چریدن و خرامیدن در مزرعه های وسوسه انگیز نام و نان شده است؛ میدان برای جولان و تاخت و تاز دشمنان متجاوز گشوده تر شده است و بیشترو بیشتر غافلگیرِ دشمن شده ایم و از ردیابی و رصد تحرکاتش بیخبر و غافل مانده ایم. در جامعه و جهان گرگهای افزونخواه و تیز دندان و درنده دنیای مدرن، که تجربه و سابقه نسل کشی و قتل عام سنگدلانه و وحشیانه دهها میلیون جمعیتهای بومی یک قاره را در کارنامه سیاه و اهریمنی اش دارد، دمی غفلت و پرتی هوش و حواس، همان و شکار و طعمه گرگ ها و بلعیده شدن همان!!
صدراعظم آلمان، میراثدارهمان کارنامه سیاه اهریمنی و پیشینه قتل عام ها و نسل کشی های سبعانه و سنگدلانه است که دریده دهان و گشاده زبان، بی شرم و بی حیا می گوید: "اسرائیل جور انجام کارهای کثیف و ضروری همه ما را می کشد."
و آن ستمکاران که با هم محرمند
گرگ هاشان آشنایان همند
گرگها همراه و انسانها غریب
با که باید گفت این حال عجیب
(فریدون مشیری، از دیارآشتی تهران: نشرچشمه ،۱۳۷۲،ص،۱۱۱)
گرامی و مانا و انوشه باد! یاد ونام یک به یک فرزندان برومندی که درآوردگاه رویایی با آدمخوارهای دنیای مدرن جان فداکردند و به فیض شهادت نایل آمدند و پرچم میراث گرانقدری را با بازوان ستبر ایمان و دستهای توانای همتشان در یکی از برهنه و برهوتی ترین روزگاران حیات معنوی انسان در تاریخ افراشته نگاه داشتند. ملت ما این طوفان ها و موج های بپا خاسته را هم دلیرانه هم هوشمندانه و سرفراز و سربلند از سرخواهد گذراند. به تعبیر نغز و دلنشین شاعرخوش ذوق ما فریدون مشیری"
موج اول همچو کوهی می نمود
نعره زن، می آمد و ره می گشود
پا به ساحل کوفت یعنی: این منم،
کزغریوی چرخ برهم می زنم!
موج دوم در پی اش بالید زود
موج اول را ز میدان در ربود!
خواست تا آرد خروشی بر زبان
موج سوم باز بر بستش دهان!
موج چارم موج سوم را شکست
تا به جای خود نشست آن خود برست!
(همان:۱۳۰)
چنین است جامعه و جهان بشری ما. پرموج و موجخیز و شعلهبیز و حادثهریز. آنکه هشیارتر و بیدارتر، ایمن تر. آن که خفته ترو خوابگرفته تر آسیب پذیرترو غافلگیرتر. کاش می شد در جامعه و جهانی همدلانه تر و اخلاقی تر و معنویتر و صمیمیتر و آراسته به فرهنگ قناعت و مناعت نهادینه شده ترزندگی میکردیم. کفه صلح بر جنگ، دادگری و داوری برستمگری، نوع دوستی بر ستیزه جویی و تبعض چیره بود و داد و دهش و منش نیک اندیشیدن و نیک و راست سخن گفتن و نیک رفتاری و نیک و راست رفتارکردن بر جامعه و جهان ما سروری می کرد. چه کنیم که این یک آرزو وآرمان است و چه بسا آرزو و آرمانی دست نیافتنی. دست نیافتی بوده است که سر آرمانشهرها در تاریخ فرهنگ، جامعه و جهان بشری ما به سنگ و صخره تاریخ می خورده است و متلاشی می شده است.
امید می ورزیم این بار به سنگ و صخره نخورد و متلاشی نشود که اگر چنین شود طومار تاریخ و چه بسا طومار حیات سیاره زمین به دست جماعتی شرور و افزون خواه برای همیشه درپیچیده و بسته شود.
یا ایها الذین آمنوا اِن تنصروا الله ینصرکم ویثبت اقدامکم(سوره محمد/۷)