بیژن مقدم : مرحوم زاویه پرکار ، با انگیزه و مسئولیت پذیر بود

گروه اجتماعی الف،   3990111109 ۰ نظر، ۰ در صف انتشار و ۱ تکراری یا غیرقابل انتشار
بیژن مقدم : مرحوم زاویه پرکار ، با انگیزه و مسئولیت پذیر بود

مدیر مسئول سایت الف گفت: زیبایی قلم مرحوم زاویه را زمانی کشف کردیم که صفحه ای به نام «با عکاس- خبرنگار در شهر»، به دیگر صفحات رسالت اضافه شد.

 
بیژن مقدم مدیر مسئول سایت الف، در گفت و گو با خبرنگار رسانه خبرگزاری فارس، ضمن عرض تسلیت برای درگذشت سیدعبدالله زاویه، اظهار داشت: حدود نیمه های دهه شصت بود که در روزنامه رسالت با مرحوم زاویه همکار شدم. او کارش را با عکاسی آغاز کرد و انصافا جزو انسان های خوش ذوق، خلاق و صاحب نگاه بود.

وی ادامه داد: با توجه به آنکه در آن مقطع عکاسان متعددی مشغول به کار بودند اما مرحوم زاویه از میان آنها به مراتب توانایی های فنی اش بیشتر بود. او هیچگاه چنین ادعایی نداشت که توانایی اش بیشتر است به همین دلیل مسئولیت بخش عکاسی را نمی پذیرفت.

سردبیر اسبق خبرگزاری فارس تصریح کرد: پس از مدت ها سرانجام مسئولیت بخش عکاسی برعهده مرحوم زاویه گذاشته شد. او بشدت کم حرف و متواضع بود، در عین حال پرکاری یکی از ویژگی های بارز او بود.

در آن مقطع ما صفحه ای به نام صفحه «جنگ» داشتیم که خبرنگاران برای تهیه گزارش و خبر به جبهه می رفتند و گزارش های شان در این صفحه منتشر می شد. مرحوم زاویه هم در مقاطعی به جبهه رفت و برای این صفحه می نوشت.در آن مقطع مسئول صفحه جنگ، اکبر نبوی بود.
 

وی خاطرنشان کرد: مرحوم زاویه پرکار و با انگیزه بود و از سروصداکردن و تظاهر دوری می کرد. هر مسئولیتی که به او داده می شد، می پذیرفت و آن را انجام می داد.

مقدم اظهار داشت: مرحوم زاویه بیش از سی سال تجربه کار رسانه را در بخش های متنوع از جمله عکاسی، نویسندگی، خبرنگاری، مدیریت خبر و سردبیری داشت.او همه این مراحل را با عشق و علاقه گذراند و از پس تک تک آنها به خوبی برآمد.

وی خاطرنشان کرد: در آن مقطع من دبیر صفحه اجتماعی و مرحوم زاویه دبیر بخش عکس بود. در ادامه روند همکاری، زیبایی قلم مرحوم زاویه را زمانی کشف کردیم که صفحه ای به نام «با عکاس- خبرنگار در شهر»، به دیگر صفحات رسالت اضافه شد.

مدیرمسئول سایت الف تصریح کرد: مرحوم زاویه داخل شهر می رفت و از سوژه های مورد نظر عکس می گرفت که بسیاری از شرح های آن عکس ها را مرحوم زاویه برای صفحه «با عکاس- خبرنگار در شهر» می نوشت. به واسطه این صفحه با قلم لطیف و نگاه زیبای مرحوم زاویه آشنا شدیم و بعدا او وارد نویسندگی شد.

وی خاطرنشان کرد: در آن مقطع ما صفحه ای به نام صفحه «جنگ» داشتیم که خبرنگاران برای تهیه گزارش و خبر به جبهه می رفتند و گزارش های شان در این صفحه منتشر می شد. مرحوم زاویه هم در مقاطعی به جبهه رفت و برای این صفحه می نوشت.در آن مقطع مسئول صفحه جنگ،آقای اکبر نبوی بود.

مقدم اظهار داشت: شاید مرحوم زاویه، حساس بود اما هیچ تصویر عصبانیت، ناراحتی و پرخاشگری از او سراغ ندارم و هر آنچه که از او در ذهن دارم، صبوری و آرامش او است.

وی بیان کرد: شغل خبرنگاری، شغل پراسترس، ناراحتی، درگیری و گفت گوی لفظی است اما هیچ گاه یاد ندارم که مرحوم زاویه در این مدت پرخاشگری کرده باشند.

سردبیر اسبق خبرگزاری فارس تصریح کرد: خبر درگذشت مرحوم زاویه را از همکاران سابقم در خبرگزاری فارس شنیدم. اصلا نمی توانستم خبر را باور کنم و باورش برای سخت بود.

وی بیان کرد: زمانی که خبر درگذشت مرحوم زاویه را شنیدم، بیشترین ناراحتی ام مظلومیت او به هنگام فوتش بود. او مظلومانه ما را ترک کرد. ای کاش بتوانیم بعد از رفع ویروس کرونا، حقش را ادا کنیم.

در هر کاری که وارد می شد، سنگ تمام می گذاشت

«عباس درویش توانگر» قائم مقام مدیرعامل خبرگزاری فارس نیز در باره ویژگیهای مرحوم زاویه گفت :مهم ترین ویژگی هایی که از آقای زاویه به یاد دارم، وجدان کاری و دغدغه خانواده بود. او بسیار برای کار و خانواده اش دلسوزی می کرد. امکان نداشت شما او را غیر از این دو موضوع، نگران و دغدغه مند ببینید. مرحوم زاویه همیشه کارهایش را به نحو احسن انجام می داد و در هر کاری که وارد می شد، سنگ تمام می گذاشت.

وی افزود: مرحوم زاویه در دو رسانه(روزنامه رسالت و خبرگزاری فارس) به طور تمام وقت مشغول به خدمت بود. یعنی ابتدا روزنامه رسالت بود و سال 82 به دعوت بیژن مقدم سردبیر آن مقطع به خبرگزاری فارس آمد و مشغول به خدمت شد. البته گاهی اوقات به دلیل قلم زیبایی که داشتند، با برخی دیگر از رسانه ها همچون جام جم مشغول به همکاری بود.

توانگر یادآور شد:معمولا کسانی که مسئولیت شیفت شب را دارند، زمان هایی را به استراحت می پردازند اما یاد ندارم مرحوم زاویه دقایقی از کارش را در شیفت بامدادی به استراحت بپردازد. گاهی نیمه های شب، صبح زود و حتی سرزده کنارش می رفتم، مشغول کار بود،کما اینکه ما به او حق می دادیم که در لابه لای کارش استراحت کند تا به کارش لطمه نخورد، اما او آنقدر وجدان کاری داشت و به اندازه ای دلسوز بود که هیچ زمانی را به خودش اجازه نمی داد که در حین فعالیتش استراحت کند.