بدرود مام جلال

اکبر نبوی، گروه سیاسی الف،   3960712279
بدرود مام جلال

جلال طالبانی پس از چند سال رنج بیماری در سن هشتاد و سه سالگی درگذشت.


او یکی از محبوب ترین رهبران کرد عراقی در یکصد سال گذشته به شمار می آید. به دلیل همین محبوبیت و پایگاه مردمی عمیقی که داشت به «مام جلال» خوانده می شد.

مام جلال با توجه به اصالت های ریشه دار فردی و خانوادگی، از شخصیتی با ثبات و با مرام برخوردار بود. او برخلاف مسعود بارزانی، عمیقا به مردم کرد عراق اعتقاد داشت و برای یاری به آنها می کوشید با صداقت و شرافت یک کرد عمل کند.

رفتارشناسی «مام جلال» نشان می دهد که او کرد های عراق را وجه المصالحه ی قدرت طلبی فردی خود قرار نمی داد و از آنها به عنوان ابزار قمار سیاسی و برآوردن شهوت افزون طلبی خود استفاده نمی کرد و بی شک، اگر رنج بیماری در این سالها، او را زمینگیر نکرده بود، کسانی چون مسعود بارزانی نمی توانستند برای تحقق اهداف رژیم اسرائیل در منطقه، اینگونه با گستاخی و شرارت وارد میدان شوند.

علی شمخانی که خود از مبارزان و مجاهدان کارکشته ی عرب ایرانی است، به درستی شخصیت مرحوم جلال طالبانی را اینگونه ترسیم می کند:
«مرحوم جلال طالبانی در قامت پیر سیاست کردستان عراق نقطه عطفی در در ایجاد تفاهم و توافق و نزدیک‌کردن گروه‌های مختلف قومی، مذهبی و سیاسی این کشور ایفا نمود که از جمله ثمرات آن برقراری ثبات و حرکت به سمت پیشرفت و امنیت و کاهش آلام مردم رنج دیده عراق بود. بی شک عدم حضور فعال وی در صحنه سیاسی عراق بدلیل بیماری از دلایل محوری در شکل گیری خلاء جدی در سپهر سیاسی این کشور شد و موجب سوء استفاده برخی فرصت طلبان برای اجرای طرحهای مشکوک با هدف فروپاشی و تجزیه عراق گردید.»

تبار ایرانی مام جلال

براساس آنچه که جلال طالبانی در کتاب زندگی و خاطرات خود (کتاب پس از شصت سال) بیان کرده‌است، خانواده طالبانی اصالتاً از کُردهای ایران بوده که خاندان آن‌ها از ایران به عراق مهاجرت کرده‌اند. خاندان طالبانی به ایل زنگنه تعلق دارند. جد این خاندان به ملامحمود زنگنه مشهور بوده است. اما این خاندان پیرو فرقهٔ قادری است و به مصلحت سیاسی و طریقتی از لحاظ نسب خود را به سادات برزنجی کاکه سوری و افرادی مانند شیخ رضا طالبانی یا رستم آغا که بعدها به رستم آقای قره‌داغی معروف شد می‌رسانند، اما از لحاظ بطنی و نیز از سوی مادر به ایل زنگنه تعلق دارند.
اجداد پدری جلال طالبانی اصالتاً ایرانی و از کُردهای بوکان بوده‌اند که در دوره صفویه به عراق مهاجرت کرده‌اند.
از خداوند برای این کرد/مرد مبارز و سیاستمدار با شرافت، رحمت و آرامش مسالت می کنم.